ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นหลายคนทุ่มเทเวลาศึกษาหลายปี จดจำคำศัพท์และรูปแบบประโยคมากมายโดยไม่เคยหยุดสังเกตหรือทำความเข้าใจชื่อของชนิดของคำในภาษาญี่ปุ่นอย่างจริงจัง การทำความเข้าใจชื่อไวยากรณ์เหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำช่วย ช่วยเปิดประตูสู่ประโยชน์ในทางปฏิบัติอย่างมหาศาล เพราะช่วยให้คุณสามารถเปิดพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน (ที่เรียกว่า kokugo jiten) อ่านคำอธิบายในตำราต้นฉบับ และเข้าใจบทบาทหน้าที่ของคำแต่ละคำได้อย่างชัดเจน
คำหลักที่ใช้เรียกชนิดของคำหรือหมวดหมู่คำศัพท์ในภาษาญี่ปุ่นคือ hinshi [品詞] ซึ่งเทียบเท่ากับแนวคิดเรื่อง Parts of Speech ในภาษาอังกฤษ โดยจำแนกคำตามหน้าที่และลักษณะการทำงานในประโยค ในบทความนี้ เราได้รวบรวมอภิธานศัพท์ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นฉบับสมบูรณ์ พร้อมคันจิ เสียงอ่านโรมาจิ และแนวทางการนำไปใช้งานจริงในการเรียนรู้
สารบัญ 5
คำศัพท์หลักของไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น
สำหรับการเริ่มต้นอ่านเอกสารภาษาญี่ปุ่นหรือเปิดตำราไวยากรณ์ คำศัพท์โครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้จะปรากฏให้เห็นอยู่เป็นประจำ ตารางด้านล่างนี้รวบรวมคำศัพท์พื้นฐานของไวยากรณ์ญี่ปุ่นเพื่อให้คุณนำไปอ้างอิงได้อย่างสะดวก:
ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
| ภาษาไทย | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ |
| คำ; คำศัพท์; คำพูด | 言葉 | kotoba |
| ประโยค | 文 | bun |
| ไวยากรณ์ | 文法 | bunpō |
| ภาษา | 言語 | gengo |
| คำกริยา | 動詞 | dōshi |
| คำนาม | 名詞 | meishi |
| คำนามบอกเวลา | 時相名詞 | jisōmeishi |
| คำสรรพนาม | 代名詞 | daimeishi |
| บุรุษสรรพนาม | 人称代名詞 | ninshōdaimeishi |
| คำคุณศัพท์ (คุณศัพท์อิ) | 形容詞 | keiyōshi |
| คำกริยาคุณศัพท์ (คุณศัพท์นะ) | 形容動詞 | keiyōdōshi |
| คำวิเศษณ์ | 副詞 | fukushi |
| คำช่วย | 助詞 | joshi |
| คำช่วยเน้นความสัมพันธ์ | 係助詞 | kakarijoshi |
| คำช่วยชี้การก | 格助詞 | kakujoshi |
| คำสันธาน; คำเชื่อม | 接続詞 | setsuzokushi |
| รูปแบบ; รูปการผัน | ~形 | ~kei |
| ตัวเลข; จำนวนนับ | 数字 | sūji |
| คำย่อ; ตัวย่อ | 略語 | ryakugo |
| ชื่อสถานที่ | 地名 | chimei |
| การจำแนกประเภท; หมวดหมู่ | 分類 | bunrui |
| คำอุทาน | 感動詞 | kandōshi |
| ลักษณนาม | 助数詞 | josūshi |
| ภาคประธาน | 主語 | shugo |
| ภาคแสดง | 述語 | jutsugo |
| พหูพจน์ | 複数 | fukusū |
คำศัพท์เกี่ยวกับการพูดและการเขียนภาษาญี่ปุ่น
ระบบการเขียนและการออกเสียงของภาษาญี่ปุ่นประกอบด้วยองค์ประกอบเฉพาะตัวหลายประการ ทั้งตัวอักษรสามระบบ การออกเสียงสำเนียง และระดับความสุภาพในการสื่อสาร ตารางต่อไปนี้สรุปคำศัพท์ที่จำเป็นเกี่ยวกับระบบการเขียน การออกเสียง และรูปแบบภาษา:
ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
| ภาษาไทย | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ / คานะ |
| คันจิ (อักษรจีน) | 漢字 | kanji |
| ฮิรางานะ | 平仮名 | hiragana |
| คาตากานะ | 片仮名 | katakana |
| คานะ (ตัวอักษรแทนเสียง) | 仮名 | kana |
| บุชุ (หมวดคันจิ / ส่วนประกอบหลัก) | 部首 | bushu |
| อักษรโรมัน; โรมาจิ | ローマ字 | rōmaji |
| ลำดับขีดคันจิ | 筆順 | hitsujun |
| จำนวนขีด | 画数 | kakusū |
| การเขียนแนวตั้ง (แบบดั้งเดิม) | 縦書き | tategaki |
| การเขียนแนวนอน (แบบสมัยใหม่) | 横書き | yokogaki |
| เครื่องหมายวรรคตอน | 句読点 | kudōten |
| ดะกุเต็ง (เครื่องหมายเสียงก้อง ゛) | 濁点 | dakuten |
| ฮันดะกุเต็ง (เครื่องหมายเสียงกึ่งก้อง ゜) | 半濁点 | handakuten |
| สระ | 母音 | boin |
| พยัญชนะ | 子音 | shiin |
| ภาษาถิ่น | 方言 | hōgen |
| สำเนียง | 訛り | namari |
| การออกเสียง | 発音 | hatsuon |
| ภาษากลาง; ภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน | 共通語 | kyōtsūgo |
| ภาษาพูด; ภาษาปาก | 口語 | kōgo |
| ภาษาคำสุภาพ | 丁寧語 | teineigo |
| ภาษาเคโงะ (ภาษายกย่องและสุภาพ) | 敬語 | keigo |
| ภาษาเป็นกันเอง (ภาษาพูดระดับเพื่อน) | タメ口 / タメ語 | tameguchi / tamego |
| ภาษาแสลง; คำสแลง | 俗語 | zokugo |
คำศัพท์เกี่ยวกับคำกริยาภาษาญี่ปุ่นและการผันรูป
คำว่าคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นคือ dōshi [動詞] ซึ่งประกอบขึ้นจากคันจิสองตัว ได้แก่ [動] ที่สื่อถึงการเคลื่อนไหวหรือการกระทำ และ [詞] ที่หมายถึงคำหรือถ้อยคำ การเข้าใจโครงสร้างของคำกริยาถือเป็นหัวใจสำคัญของการเรียนไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

ในภาษาญี่ปุ่น คำกริยาจะถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มหลักตามลักษณะการผันรูป ได้แก่:
- กริยากลุ่ม 1 (โกดันโดชิ / Godan Doushi): หรือกริยาผัน 5 ขั้น ซึ่งจะเปลี่ยนเสียงสระพยางค์สุดท้ายตามแถวของอักษรฮิรางานะทั้ง 5 เสียง (a, i, u, e, o) ก่อนเชื่อมกับรูปคำต่าง ๆ
- กริยากลุ่ม 2 (อิจิดันโดชิ / Ichidan Doushi): แบ่งย่อยเป็น kami ichidan (ลงท้ายด้วยเสียง -iru) และ shimo ichidan (ลงท้ายด้วยเสียง -eru) ซึ่งตัดพยางค์ท้าย [る] ออกแล้วต่อด้วยส่วนเติมท้ายได้ทันที
- กริยากลุ่ม 3 (กริยาผันไม่ปกติ / Fukisoku Doushi): มีเพียง 2 คำในภาษาญี่ปุ่น คือ する (suru) และ 来る (kuru) ซึ่งมีรูปแบบการผันเฉพาะตัว
เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจในการจำแนกและการผันคำกริยาแต่ละระดับ คุณสามารถศึกษาต่อได้ในบทความของเราเกี่ยวกับ กริยาภาษาญี่ปุ่น: รูปแบบพจนานุกรมและรูปแบบมัสุ รวมถึงรายการคำศัพท์ตามระดับอย่าง รายการคำกริยาภาษาญี่ปุ่น N5 และ รายการคำกริยาภาษาญี่ปุ่น N4
ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
| ภาษาไทย | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ |
| อกรรมกริยา (กริยาที่ไม่ต้องการกรรม) | 自動詞 | jidōshi |
| สกรรมกริยา (กริยาที่ต้องการกรรม) | 他動詞 | tadōshi |
| กริยารูปสามารถ / รูปศักยภาพ | 可能動詞 | kanōdōshi |
| กริยาแสดงสภาพ | 状態動詞 | jōtaidōshi |
| รูปกระทำ (รูปสั่งให้ทำ / บังคับให้ทำ) | 使役形 | shiekikei |
| รูปถูกกระทำ (Passive) | 受け身形 | ukemikei |
| รูปคำสั่ง | 命令形 | meireikei |
| รูปมิเซ็งเก (ฐานปฏิเสธและตั้งใจ) | 未然形 | mizenkei |
| รูปเร็นโยเก (ฐานเชื่อมต่อ / ฐานมัสุ) | 連用形 | ren'yōkei |
| รูปจบประโยค (รูปพื้นฐานลงท้าย) | 終止形 | shūshikei |
| รูปขยายคำนาม (รูปก่อนคำนาม) | 連体形 | rentaikei |
| รูปสมมุติ / เงื่อนไข | 仮定形 | kateikei |
| รูปพจนานุกรม (รูปพื้นฐาน) | 辞書形 | jishokei |
| กริยากลุ่ม 1 (โกดันโดชิ / ผัน 5 ขั้น) | 五段動詞 | godan dōshi |
| กริยากลุ่ม 2A (คามิอิจิดัน / สระ -i ก่อนท้าย) | 上一段動詞 | kami ichidan dōshi |
| กริยากลุ่ม 2B (ชิโมะอิจิดัน / สระ -e ก่อนท้าย) | 下一段動詞 | shimo ichidan dōshi |
คำศัพท์ทางภาษาศาสตร์และไวยากรณ์ขั้นสูง
สำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาลึกไปถึงระดับการวิเคราะห์ภาษาศาสตร์ การอ่านพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน หรือการสอบวัดระดับขั้นสูง คำศัพท์เชิงเทคนิคต่อไปนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจกลไกและนิยามต่าง ๆ ของภาษาญี่ปุ่นได้อย่างถ่องแท้:
ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
| ภาษาไทย | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ |
| สำเนียงวรรณยุกต์ (ระดับสูงต่ำ) | アクセント | akusento |
| การเน้นเสียงหนักเบา | 強弱アクセント | kyōjaku akusento |
| คุณศัพท์บอกคุณลักษณะ | 属性形容詞 | zokusei keiyōshi |
| คุณศัพท์บอกความรู้สึก | 感情形容詞 | kanjō keiyōshi |
| คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยอิ (i-adjective) | い形容詞 | i-keiyōshi |
| คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยนะ (na-adjective) | な形容詞 | na-keiyōshi |
| คำคุณศัพท์ | 形容詞 | keiyōshi |
| คำขยายคำนามโดยตรง (ไม่ผันรูป) | 連体詞 | rentaishi |
| คำวิเศษณ์แสดงเจตนาหรือทัศนคติ | 陳述副詞 | chinjutsu fukushi |
| คำวิเศษณ์บอกระดับหรือดีกรี | 程度副詞 | teido fukushi |
| คำวิเศษณ์บอกสภาพหรืออาการ | 状態副詞 | jōtai fukushi |
| คำวิเศษณ์ | 副詞 | fukushi |
| อักษรโรมัน (โรมาจิ) | ローマ字 | rōmaji |
| คำตรงข้าม | 反義語 | han'igo |
| ชนิดของคำ (พินชิ / Parts of Speech) | 品詞 | hinshi |
| ส่วนขยายคำนาม | 連体修飾語 | rentai shūshokugo |
| ส่วนขยายคำกริยาหรือคุณศัพท์ | 連用修飾語 | ren'yō shūshokugo |
| คำขยาย; ส่วนขยาย | 修飾語 | shūshokugo |
| คำสันธาน; คำเชื่อม | 接続詞 | setsuzokushi |
| พยัญชนะ | 子音 | shiin |
| บริบทของข้อความ | 文脈 | bunmyaku |
| คำชี้เฉพาะตามบริบทข้อความ | 文脈指示詞 | bunmyaku shijishi |
| คำชี้เฉพาะ (คำบ่งชี้) | 指示詞 | shijishi |
| รูปธรรมดา (ภาษาพูดระดับทั่วไป) | 普通体 | futsūtai |
| รูปสุภาพ (ภาษาพูดระดับทางการ) | 丁寧体 | teineitai |
| โครงสร้างประโยค | 構文 | kōbun |
| รูปแบบประโยค; โครงสร้างไวยากรณ์ | 文型 | bunkei |
| การกลมกลืนเสียงเพื่อความไพเราะ | 音便 | onbin |
| สำนวนการให้และรับความช่วยเหลือ | 恩恵表現 | onkei hyōgen |
| สำนวนแสดงระดับความสัมพันธ์ทางสังคม | 待遇表現 | taigū hyōgen |
| ผันรูป (การผันคำ) | 活用する | katsuyō suru |
| อักษรคานะ | 仮名 | kana |
| รูปเงื่อนไขลงท้ายด้วยบะ (-ba) | ば形 | ba-kei |
| รูปพจนานุกรม (รูปพื้นฐาน) | 辞書形 | jishokei |
| รูปผันของคำ | 活用形 | katsuyōkei |
| รูปสามารถ (รูปแสดงความสามารถ) | 可能形 | kanōkei |
| รูปตั้งใจ; รูปชักชวน (Volitive) | 意向形 | ikōkei |
| รูปมัสุ (รูปสุภาพ) | ます形 | masu-kei |
| รูปไน (รูปปฏิเสธ) | ない形 | nai-kei |
| รูปตะ (รูปอดีต) | た形 | ta-kei |
| รูปเตะ (รูปเชื่อมประโยค) | て形 | te-kei |
| ประโยคบอกเล่า (ประโยคยืนยัน) | 肯定文 | kōteibun |
| ประโยคแสดงการสั่งหรือให้กระทำ (Causative) | 使役文 | shiekibun |
| ประโยคกรรมวาจก (ประโยคถูกกระทำ / Passive) | 受身文 | ukemibun |
| ประโยคคำถาม | 疑問文 | gimonbun |
| ประโยคปฏิเสธ | 否定文 | hiteibun |
| ประโยคสั้น (ประโยคเดี่ยว) | 短文 | tanbun |
| อนาคตกาล | 未来 | mirai |
| คำพ้องเสียง | 同音異義語 | dōon'igigo |
| คันจิ (อักษรจีนในภาษาญี่ปุ่น) | 漢字 | kanji |
| คำอุทาน | 感動詞 | kandōshi |
| ตัวอักษร; ตัวหนังสือ | 文字 | moji |
| ภาษาเคโงะ (ภาษาสุภาพและยกย่อง) | 敬語 | keigo |
| ภาษาคำสุภาพ | 丁寧語 | teineigo |
| คำเลียนสภาพหรือความรู้สึก (Mimesis) | 擬態語 | gitaigo |
| เลขอารบิก (1, 2, 3...) | アラビア数字 | arabia sūji |
| ตัวเลขสำหรับการคำนวณ | 算用数字 | san'yō sūji |
| ตัวเลขคันจิ (一, 二, 三...) | 漢数字 | kansūji |
| ลักษณนามบอกลำดับที่ | 序数詞 | josūshi |
| คำบอกจำนวนนับ; ตัวเลข | 数詞 | sūshi |
| คำเลียนเสียงธรรมชาติ (Onomatopoeia) | 擬音語 | giongo |
| ประโยคหลัก (Main clause) | 主文 | shubun |
| ประโยครอง (Subordinate clause) | 従属文 | jūzokubun |
| คำภาษาญี่ปุ่นที่มีรากศัพท์มาจากภาษาจีน | 漢語 | kango |
| คำที่เขียนด้วยอักษรคาตากานะ | かたかな語 | katakanago |
| คำยืมจากภาษาต่างประเทศ (ฝรั่ง) | 外来語 | gairaigo |
| คำภาษาญี่ปุ่นแท้ดั้งเดิม | 和語 | wago |
| คำประสมข้ามระบบภาษา (ลูกผสม) | 混種語 | konshugo |
| คำหลายความหมาย (คำพหุอรรถ) | 多義語 | tagigo |
| คำอิสระ (คำเรียกขานหรือคำอุทาน) | 独立語 | dokuritsugo |
| คำช่วยประสม | 複合助詞 | fukugō joshi |
| คำช่วยเชื่อมประโยค | 接続助詞 | setsuzoku joshi |
| คำช่วยเน้นความ (เน้นหัวข้อหรือขอบเขต) | 取立助詞 | toritate joshi |
| คำช่วยลงท้ายประโยค | 終助詞 | shūjoshi |
| คำช่วยชี้การก (ระบุหน้าที่ในประโยค) | 格助詞 | kakujoshi |
| คำช่วยทอดเสียงหรือหยุดจังหวะ | 間投助詞 | kantō joshi |
| คำช่วย | 助詞 | joshi |
| อดีตกาล | 過去 | kako |
| ประโยคความรวม (เชื่อมด้วยสันธานแบบขนาน) | 重文 | jūbun |
| ประโยคความซ้อน (มีประโยครองขยาย) | 複文 | fukubun |
| ประโยคความเดียว (ประโยคเดี่ยว) | 単文 | tanbun |
| อุปสรรค (คำเติมหน้า) | 接頭語 | settōgo |
| ปัจจุบันกาล | 現在 | genzai |
| สรรพนามไม่ชี้เฉพาะ | 不定代名詞 | futei daimeishi |
| สรรพนามถาม | 疑問代名詞 | gimon daimeishi |
| บุรุษสรรพนาม | 人称代名詞 | ninshō daimeishi |
| คำสรรพนาม | 代名詞 | daimeishi |
| คำนามเชิงโครงสร้าง (นามไวยากรณ์) | 形式名詞 | keishiki meishi |
| ตารางเสียง 50 เสียงของอักษรญี่ปุ่น | 五十音図 | gojūonzu |
| คำไวพจน์ (คำความหมายใกล้เคียงกัน) | 類義語 | ruigigo |
| เสียงควบ (เสียงย่อยที่มีตัวเล็ก เช่น ゃ, ゅ, ょ) | 拗音 | yōon |
| เสียงสระยาว | 長音 | chōon |
| เสียงกักพยางค์ (ตัว tsu เล็ก っ) | 促音 | sokuon |
| เสียงขุ่น (เสียงก้องที่มีเครื่องหมาย ゛) | 濁音 | dakuon |
| เสียงใส (เสียงไม่ก้อง) | 清音 | seion |
| อาการนาม; คำนามธรรม | 抽象名詞 | chūshō meishi |
| สามานยนาม (คำนามทั่วไป) | 普通名詞 | futsū meishi |
| วิสามานยนาม (คำนามเฉพาะ) | 固有名詞 | koyū meishi |
| คำนาม | 名詞 | meishi |
| คำกริยานุเคราะห์ (คำช่วยกริยาผันรูปได้) | 助動詞 | jodōshi |
| ลักษณนาม | 助数詞 | josūshi |
| ปัจจัย (คำเติมท้าย) | 接尾語 | setsubigo |
| ภาคประธาน (ประธานของประโยค) | 主語 | shugo |
| คำช่วยหน้าที่ (คำที่ต้องเกาะกับคำอื่น) | 付属語(機能語) | fuzokugo (kinōgo) |
| คำอิสระที่มีความหมายในตัวเอง (คำเนื้อหา) | 自立語(内容語) | jiritsugo (naiyōgo) |
| คำที่ถูกขยาย | 被修飾語 | hishūshokugo |
| วรรณยุกต์ระดับสูงต่ำของภาษาญี่ปุ่น (Pitch Accent) | 高低アクセント | kōtei akusento |
| คำกริยาถ่อมตน (เค็นโจโงะ) | 謙譲動詞 | kenjō dōshi |
| กริยาแสดงความเกื้อกูลหรือความกรุณา | 恩恵動詞 | onkei dōshi |
| คำกริยายกย่อง (ซงเคโงะ) | 尊敬動詞 | sonkei dōshi |
| อกรรมกริยา (กริยาที่ไม่ต้องการกรรม) | 自動詞 | jidōshi |
| กริยารูปสามารถ (Potentive verb) | 可能動詞 | kanō dōshi |
| สกรรมกริยา (กริยาที่ต้องการกรรม) | 他動詞 | tadōshi |
| กริยาแสดงการให้และการรับ | 授受動詞 | juju dōshi |
| สระเปิด | 開口母音 | kaikō boin |
| สระปิด | 閉鎖母音 | heisa boin |
| สระ | 母音 | boin |
วิธีนำคำศัพท์ไวยากรณ์ไปใช้ในการเรียนภาษาญี่ปุ่น
การจดจำคำศัพท์ไวยากรณ์จะมีประโยชน์สูงสุดเมื่อคุณนำไปปรับใช้จริงในการเรียนรู้ประจำวัน นี่คือแนวทางสำคัญ 3 ประการในการนำคำศัพท์เหล่านี้ไปต่อยอด:
- เปิดพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน (Kokugo Jiten): เมื่อค้นหาคำศัพท์ในพจนานุกรมญี่ปุ่นล้วน ตัวย่อของชนิดของคำ เช่น [名] สำหรับคำนาม หรือ [他下一] สำหรับกริยาสกรรมกลุ่ม 2 จะช่วยให้เข้าใจโครงสร้างและการนำคำนั้นไปใช้อย่างถูกต้องโดยไม่ต้องพึ่งพาคำแปลภาษาอื่น
- เข้าใจรูปแบบการเชื่อมโยงคำ (Setsuzoku): ในตำราไวยากรณ์ระดับกลางและระดับสูง คำอธิบายการต่อประโยคมักระบุเงื่อนไข เช่น ต้องต่อด้วย jishokei (รูปพจนานุกรม), nai-kei (รูปปฏิเสธ) หรือ rentaikei (รูปขยายคำนาม) การรู้ความหมายของคำเหล่านี้ทันทีจะทำให้การเรียนไวยากรณ์เรื่องใหม่รวดเร็วขึ้นมาก รวมถึงการเข้าใจระดับความสุภาพตามที่กล่าวไว้ในบทความเรื่อง Keigo ระดับความเป็นทางการของภาษาญี่ปุ่น
- จับคู่คำช่วยกับกริยาสกรรมและอกรรมกริยา: การแยกแยะความแตกต่างระหว่างอกรรมกริยา (jidōshi) กับสกรรมกริยา (tadōshi) จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องการเลือกใช้คำช่วยได้อย่างแม่นยำ โดยเฉพาะการเลือกระหว่างคำช่วย を (o) ที่ชี้กรรมตรง กับคำช่วย が (ga) ที่ชี้ประธานของสภาพการณ์ ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญที่อธิบายไว้อย่างละเอียดในบทความ は (wa) กับ が (ga) ต่างกันอย่างไร
เมื่อเข้าใจคำศัพท์ทางไวยากรณ์เหล่านี้อย่างถ่องแท้ คุณจะสามารถเข้าถึงโครงสร้างและตรรกะที่แท้จริงของภาษาญี่ปุ่นได้อย่างมั่นใจ และพร้อมต่อยอดสู่การอ่านตำราต้นฉบับในระดับสูงต่อไป หากต้องการต่อยอดพื้นฐานโครงสร้างประโยค สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้จากบทความของเราเกี่ยวกับ รูปศักยภาพของคำกริยาภาษาญี่ปุ่น Kanou Kei และบทเรียนที่เกี่ยวข้อง





ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น