มอนบูรัน (Mont Blanc) ของญี่ปุ่น: ประวัติและสูตร

มอนบูรัน (Mont Blanc) ของญี่ปุ่น: ประวัติและสูตร

ขนมหวานเกาลัดจากฝรั่งเศสที่ญี่ปุ่นเปลี่ยนเป็นเค้กสามชั้นแสนอิ่ม พร้อมสีเหลืองที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

สวัสดีทุกคน สบายดีไหม? ก่อนจะเริ่มหัวข้อหลัก ฉันอยากจะถามก่อน คุณรู้จักมอนบูรัน (モンブラン) ไหม? ถ้าไม่รู้ ฉันจะบอกคุณล่วงหน้าว่ามันคือของหวาน ฉันคิดว่าคุณคงกำลังคิดว่าเว็บไซต์นี้เกี่ยวกับญี่ปุ่น ดังนั้นสูตรนี้ก็เป็นของญี่ปุ่นด้วย จริงอยู่ครับ แต่เรื่องราวของมันเริ่มต้นที่ยุโรป แล้วเปลี่ยนรูปไปตามทางที่นี่ การดัดแปลงสูตรอาหารนี่เองก็ทำให้เกิดสูตรอาหารใหม่ขึ้นมา คุ้มค่าที่จะเล่าให้ฟัง

สิ่งหนึ่งที่น่าสังเกตในญี่ปุ่นคือความสามารถในการปรับตัวที่น่าทึ่งต่อสิ่งใหม่ๆ โดยเน้นที่ ขนมญี่ปุ่น เราสามารถยืนยันได้ว่าอาหารหลายอย่างที่รู้จักกันในชื่ออาหารญี่ปุ่น แท้จริงแล้วเป็นเพียงการดัดแปลงจากสูตรอาหารดั้งเดิมของประเทศอื่น มอนบูรันเป็นหนึ่งในการดัดแปลงเหล่านั้น และเป็นสูตรนี้ที่เราจะพูดถึงในบทความนี้

สารบัญ 5

สูตรดั้งเดิมของ Mont Blanc

เพื่อแก้ปัญหา ต้องไปที่รากของปัญหา และเพื่อที่จะรู้ว่ามอนบูรันถูกสร้างขึ้นมาอย่างไร เราต้องรู้ว่าสูตรดั้งเดิมของมันคืออะไร Mont Blanc เป็นของหวานฝรั่งเศส คือมันเทศบดที่บีบออกมาเป็นเส้นบางๆ แล้วคลุมด้วยครีมช็องติลลี ชื่อของมันมาจาก Monte Bianco ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาแอลป์ บนชายแดนระหว่างฝรั่งเศสกับอิตาลี

รูปแบบที่เราเห็นกันในปัจจุบันมีอายุอย่างน้อยหนึ่งศตวรรษครึ่ง ปี ค.ศ. 1847 โฆษณาของร้านขนมหวานในปารีส ร้าน Dessat ได้เสนอเมนต์ entremets du Mont-Blanc ที่มีมันเทศบดและครีมราดอยู่ด้านบน ปี 1863 วารสารฝรั่งบรรยายถึง nid de marrons ซึ่งเป็นวงแหวนของเส้นมันเทศที่มีครีมช็องติลลีอยู่ตรงกลาง ก่อนหน้านั้นเกาลัดก็ปรากฏในขนมโบราณแล้ว ตำราอาหารอิตาลีปี ค.ศ. 1475 มี torta ex castaneis หรือพายเกาลัดอบ ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของขนมหวานชิ้นนี้ ทั้งที่ยังไม่มีครีมและยังไม่มีเส้นมันเทศ

เกาลัดที่ใช้ทำขนมหวานชิ้นนี้คือ marron glacé คือเกาลัดที่ต้มกับน้ำเชื่อมจนใส ต้นกำเนิดของกรรมวิธีนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ระหว่างอิตาลีกับฝรั่งเศส ตัวขนมหวานเองก็มีชื่อของตัวเองนอกประเทศต้นทาง ในอิตาลีเรียก Monte Bianco ส่วนในสวิตเซอร์แลนด์เรียก Vermicelles ซึ่งเป็นเส้นมันเทศพรมครีมช็องติลลี และนอกยุโรป ชื่อ Mont Blanc ก็ปรากฏในเซียงไฮ้ ที่ขนมเกาลัดกลายเป็นของพิเศษที่เรียกว่า li zi dan gao

มอนบูรันสองชิ้นวางเคียงกัน ชิ้นหนึ่งเป็นครีมเกาลัดสีเหลืองและมีเกาลัดเชื่อมอยู่ด้านบน อีกชิ้นเป็นครีมสีน้ำตาลและมีเกาลัดสับอยู่ด้านบน

ประวัติของ Mont Blanc ในญี่ปุ่น

ขนมหวานตะวันตกเข้ามาในญี่ปุ่นช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ตำราอาหารญี่ปุ่นปี ค.ศ. 1898 มี purée de marrons à la Chantilly อยู่แล้ว และปี 1905 ก็มีการแปลหนังสือสูตรอาหารอเมริกันที่ชื่อ Mont Blanc ออกมา ช่วงทศวรรษที่ 1920 ชาวญี่ปุ่นหลายคนที่ไปเยือนปารีสได้เขียนถึง Mont Blanc ของห้องแสดง Rumpelmayer บนถนน rue de Rivoli และชื่อนี้ก็ค่อยๆ แพร่ไปตามร้านขนมหวานในโตเกียว

ปี 1934 มีเค้กที่ใช้ครีมมันเทศที่บีบเป็นเส้นบางอยู่แล้ว และปี 1935 ชื่อ Mont Blanc ก็ปรากฏในห้างอย่าง Colombin ที่กินซะ ซึ่งขายขนมเกาลัดที่หน้าตาเหมือนมัดเส้นโซบะ เรื่องเล่าที่พบบ่อยที่สุดคือของร้าน Mont Blanc ที่จิยูงะโอกะ ซึ่งอ้างว่าสร้างเวอร์ชันญี่ปุ่นขึ้น ร้านเปิดในช่วงปี 1930 และย้ายไปที่จิยูงะโอกะในปี 1945 แหล่งข้อมูลบางแห่งให้ปีที่แตกต่างกัน จึงควรมองประวัตินี้ด้วยความระมัดระวัง

หลังสงคราม ตอนที่ยังมีการควบคุมปัจจัยพื้นฐาน มอนบูรันก็กระจายไปตามร้านขนมหวานทั่วประเทศ ปี 1956 ร้าน Azabu Izumiya เริ่มขาย Mont Blanc ฐานเมอแรงก์ ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่คุณทำขนม Hasebe Shinzō เรียนรู้มาตอนที่ทำงานที่ Rumpelmayer ในปารีส ส่วนปี 1984 ร้าน Printemps Ginza เริ่มขายเวอร์ชันฝรั่งเศส ที่ใช้ครีมเกาลัดสีน้ำตาล ภายใต้แบรนด์ Angelina ทั้งสองธรรมเนียมจึงแย่งแคชีนกันมาตลอด

มีรายละเอียดหนึ่งที่อธิบายเรื่องสีได้ มอนบูรันแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นเคยเป็นสีเหลือง ไม่ใช่สีน้ำตาลแบบเวอร์ชันฝรั่งเศส เพราะเกาลัดญี่ปุ่นมีสีเหลืองกว่าเกาลัดยุโรป ในช่วงก่อนสงคราม มารรงก์เลอกลาเซที่มีสีเข้มถูกมองด้วยความหวาดระแวงในญี่ปุ่น และคุณคาดโอคุระ โคกิ (Kadokura Koki) จากร้าน Colombin อธิบายในการบรรยายปี 1933 ว่าเขาตั้งใจทำให้เหลืองขึ้นเอง ส่วนที่ยอดของเค้กกลีบจะมี kuri no kanroni คือเกาลัดที่ต้มกับน้ำเชื่อม ซึ่งเป็นตัวที่คุมสีของขนมชิ้นนี้ไว้

มอนบูรันสองชิ้น ชิ้นหนึ่งเป็นครีมเกาลัดสีชมพูและมีเกาลัดเชื่อมอยู่ด้านบน อีกชิ้นเป็นครีมสีขาวและมีเกาลัดสีเข้มอยู่ด้านบน

มอนบูรัน รุ่นญี่ปุ่น

อาหารหลายจานบนโต๊ะญี่ปุ่นมีที่มาจากต่างประเทศ เทคนิคของ เทมปุระ เดินทางมาพร้อมชาวโปรตุเกส ส่วน ราเมง มีต้นตอจากจีน แต่ละที่ก็ปรับสูตรกันไปคนละทาง กับ Mont Blanc ก็เหมือนกัน ในญี่ปุ่นมันกลายเป็นเค้กเล็กๆ ที่มีหลายชั้น

ฉันลืมพูดว่าสูตรนี้เป็นหนึ่งในประเภทของเค้ก ในเวอร์ชันญี่ปุ่น ฐานเป็นเค้กนุ่มหรือเค้กคาสเตลลา ข้างบนมีครีมเกาลัดผสมครีมช็องติลลีแบบเยอะ และทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยเส้นบางๆ ของมันเทศบดที่บีบออกมาด้วยหัวฉีดเล็ก เป็นสามพื้นผิวในขนมชิ้นเดียว และรสหวานก็เปลี่ยนไปตามชั้น ฐานนุ่ม ครีมกลมกลืน ส่วนครีมช็องติลลีเบาละลาย

มอนบูรันจะพบมากที่สุดในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ตอนที่เกาลัดออกผล ปัจจุบันร้านขนมหวานทดลองกันหลายแบบ ทั้งมัทฉะ ฟักทอง มันฝรั่งสีม่วง และผลไม้ บางที่ก็ไม่ได้ใช้เกาลัดของจริงๆ แต่สิ่งที่กำหนดชื่อคือหัวฉีดและรูปทรงของเส้นมันเทศ และเวลาค้นหาควรค้นคำว่า monburan เพราะผลลัพธ์ส่วนใหญ่ของคำว่า Mont Blanc กลับเป็นยี่ห้อปากกา

สูตรมอนบูรัน

ถ้ามีข้อสงสัยว่ามอนบูรันหมายถึงอะไร มอนบูรันหมายถึง Mont Blanc ว่ามันฉลาดหรือสร้างสรรค์น้อยแค่ไหนขึ้นอยู่กับความคิดเห็น ต่อไปคือสูตร ฉันต้องเตือนว่ามันไม่ง่าย เหมือนกับสูตรขนมส่วนใหญ่ ต้องใช้ความอดทนเล็กน้อย เทคนิคที่ซับซ้อน ส่วนผสมที่ถูกต้อง และความมั่นใจเป็นจำนวนมาก สูตรด้านล่างได้สี่ที่ ใช้ฐานเค้กนุ่ม ครีมเกาลัด และครีมช็องติลลี

ส่วนผสมสำหรับ 4 ที่

  • ไข่ 3 ฟอง
  • น้ำตาล 90 กรัม
  • แป้ง 90 กรัม
  • เนยละลาย 20 กรัม
  • เกาลัดต้มสุก 250 กรัม หรือ paste เกาลัดพร้อมใช้ 250 กรัม โดยลดน้ำตาลลง
  • น้ำตาลปี๊บ 100 กรัม
  • ครีมนมสำหรับช็องติลลี 200 มิลลิลิตร เย็นมาก
  • สารสกัดวานิลลา 1 ช้อนชา
  • เกาลัดในน้ำเชื่อม kuri no kanroni 4 ลูก สำหรับตกแต่ง

วิธีทำ

  1. อบเตรียมเตา 180 องศาเซลเซียส ตีไข่กับน้ำตาลจนขาว ผสมแป้งและเนยละลาย นำเข้าเตาประมาณ 20 ถึง 25 นาที ทิ้งให้เย็นแล้วตัดเป็นวงกลมขนาดเท่าจาน
  2. ตีเกาลัดต้มสุกกับน้ำตาลปี๊บและวานิลลา ถ้า paste เหนียวเกินไป ให้ใส่นมหรือน้ำทีละน้อยแล้วร่อนผ่านตะแกรงให้เรียบ
  3. ตีครีมนมที่เย็นมากจนตั้งยอด ใช้น้ำตาลปี๊บ 1 ช้อนโต๊ะ
  4. วางเค้กลงจาน ตักครีมช็องติลลีเป็นหลัง แล้วบีบเส้นครีมเกาลัดให้ทับทั้งหมด ด้วยหัวฉีดเล็ก นั่นคือ odamaki หัวฉีดแบบขนมปังญี่ปุ่น
  5. แช่เย็น 30 นาที ตกแต่งด้วยเกาลัดในน้ำเชื่อม และโรยน้ำตาลปี๊บตอนเสิร์ฟ

จุดที่ยากที่สุดคือความข้นของครีมเกาลัด ถ้าข้นเกินไปหัวฉีดจะอุดตันและเส้นก็ขาด ถ้าเหลวเกินไปครีมจะไหลลงก่อนถึงจาน ปรับด้วยน้ำหรือครีมเย็นทีละน้อย และควรทำงานกับมันที่เย็น ตอนประกอบให้กดแรงคงที่แล้วหมุนข้อมือช้าๆ ให้เส้นทับซ้อนกัน ควรประกอบใกล้เวลาเสิร์ฟ มิฉะนั้นฐานเค้กจะดูดความชื้นจากครีมช็องติลลีไปหมด

ถ้าหาเกาลัดสดไม่ได้ ให้ใช้ paste เกาลัดพร้อมใช้ 250 กรัมแล้วลดน้ำตาลปี๊บลง เพราะ paste มีความหวานมากแล้ว

จบ

ฉันเป็นการส่วนตัวไม่ชอบทำงานขนม อาจเป็นเพราะรายละเอียดทั้งหมดและความต้องการความประณีตสูง ฉันไม่รู้ ฉันแค่ไม่ชอบงานที่ต้องใช้สิ่งเหล่านี้ ซึ่งสำหรับคนที่ไม่คล่องแคล้วเป็นศัตรูตัวฉกาจ แต่ขนมเป็นศิลปะและฉันให้คุณค่าและชื่นชมผู้ที่สามารถให้ประสบการณ์ที่น่าพอใจเพียงแค่นั่งที่โต๊ะ

อยากให้ลองเปรียบเทียบกันดู ระหว่างมอนบูรันญี่ปุ่นที่ฐานเป็นเค้กนุ่มและครีมสีเหลือง กับเวอร์ชันฝรั่งเศสที่ฐานเป็นเมอแรงก์และครีมสีน้ำตาล คำแนะนำของฉันคือลองกินเวอร์ชันญี่ปุ่นที่ร้านขนมหวานในโตเกียวตอนใบไม้ร่วง ตอนที่เกาลัดออกผล แล้วค่อยลองทำเองที่บ้าน

นี่คือทั้งหมดสำหรับบทความนี้ทุกคน! หากคุณสามารถนำสูตรนี้ไปใช้ได้ โปรดแบ่งปันประสบการณ์ของคุณด้านล่าง และหากมีข้อสงสัย คำวิจารณ์ ข้อเสนอแนะ หรืออื่นๆ ก็สามารถแสดงความคิดเห็นได้เช่นกัน และขอบคุณคุณ ผู้อ่านที่รัก ที่อ่านมาถึงที่นี่ แล้วพบกันในบทความถัดไป

แหล่งที่มาและลิงก์ที่เป็นประโยชน์

เกี่ยวกับผู้เขียน

Kevin Henrique

ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมเอเชียที่มีประสบการณ์มากกว่า 10 ปี โดยเน้นญี่ปุ่น เกาหลี อนิเมะ และเกม เป็นนักเขียนและนักเดินทางที่เรียนรู้ด้วยตัวเอง มุ่งสอนภาษาญี่ปุ่น เคล็ดลับท่องเที่ยว และเรื่องน่าสนใจเชิงลึก

ชุมชน

ความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้

ส่งความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็นต่อบทความนี้

กำลังโหลดการตรวจสอบความปลอดภัย...

อย่าส่งลิงก์ embed หรือโฆษณา ความคิดเห็นจะผ่านระบบกันสแปมและแปลอัตโนมัติก่อนแสดงผล