Yama (山) - รูปแบบต่างๆ ในการพูดว่า "ภูเขา" ในภาษาญี่ปุ่น

ตัวอักษรคันจิของภูเขา 「山」เป็นที่รู้จักของผู้เริ่มต้นเรียนภาษาญี่ปุ่น และนอกจากคำว่า Yama แล้ว ภาษาญี่ปุ่นยังมีคำอื่นที่ใช้เรียกเนินเขาและภูเขาในแต่ละลักษณะ ซึ่งช่วยให้เข้าใจชื่อภูเขาและชื่อสถานที่ในญี่ปุ่นได้ลึกขึ้น

ภูเขาเป็นส่วนสำคัญของภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยพื้นที่ประมาณร้อยละ 73 ของประเทศเป็นป่าไม้และภูเขา ใจกลางญี่ปุ่นมีเทือกเขาฮิดะ คิโซ และอากาอิชิ รวมกันเป็นเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่น ตัวอักษรคันจิ "yama" (山) เป็นอักษรภาพและแสดงถึงภูเขาอย่างแท้จริง

ภูเขาเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น และมักถูกมองว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเทพเจ้าและวิญญาณได้รับการบูชา ชื่อสถานที่หลายแห่งในญี่ปุ่นก็มีคันจิ 山 อยู่ในชื่อ เช่น ยามางาตะ (山形) ยามานาชิ (山梨) และวากายามะ (和歌山)

สารบัญ 3

ตัวอักษรคันจิของภูเขา Yama (山)

ตัวอักษรคันจิ "yama" (山) เป็นหนึ่งในตัวอักษรคันจิที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดในวัฒนธรรมญี่ปุ่น และเป็นคันจิที่เด็กญี่ปุ่นเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

ตัวอักษรนี้เป็นอักษรภาพ (pictograph) ที่วาดจากยอดเขาสามยอดเรียงกัน ในอักษรกระดูกเสี่ยงทายของจีนโบราณ ยอดเขาเหล่านี้เขียนเป็นรูปสามเหลี่ยมแทนเส้นตั้ง 山 ยังถูกใช้เป็นหมวดคำอักษรจีนหรือบูชุ (部首) ลำดับที่ 46 และเป็นส่วนประกอบของคันจิตัวอื่น เช่น 岩 (iwa, หิน) และ 岸 (kishi, ฝั่ง)

นอกเหนือจากภูเขา ตัวอักษรคันจิ "yama" ยังใช้ในคำอื่น ๆ ของภาษาญี่ปุ่นที่เกี่ยวข้องกับที่สูงและฤดูกาล เช่น 火山 (kazan, ภูเขาไฟ) และ 冬山 (fuyuyama, ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะในฤดูหนาว)

นอกจากนี้ยังใช้ในสำนวนทั่วไป เช่น "yamazumi" (山積み) ซึ่งหมายถึง "กองสูงเหมือนภูเขา" หรือ "yamabiko" (山彦) ซึ่งหมายถึงเสียงสะท้อนที่เกิดขึ้นในพื้นที่ภูเขา

ภูเขายังเป็นแรงบันดาลใจทางศิลปะและศาสนามาแต่โบราณ ผลงานภาพพิมพ์ของโฮกูไซทำให้ยอดฟูจิกลายเป็นภาพที่คนทั่วโลกรู้จัก และในปี พ.ศ. 2556 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนภูเขาไฟฟูจิเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" เชื่อกันว่ามีการปีนขึ้นสู่ยอดฟูจิครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1206 โดยนักบวชท่านหนึ่ง

รูปแบบต่างๆ ในการพูดว่า "ภูเขา" เป็นภาษาญี่ปุ่น

มีหลายวิธีในการอ้างอิงถึงเนินเขาและภูเขาในภาษาญี่ปุ่น นี่คือบางส่วนของวิธีหลัก:

1. 山 (yama) - นี่เป็นรูปแบบทั่วไปที่สุดในการอ้างอิงถึงภูเขาในภาษาญี่ปุ่น ใช้เพื่ออธิบายภูเขาทุกประเภท ตั้งแต่เนินเล็ก ๆ ไปจนถึงยอดเขาที่ใหญ่
2. 岳 (dake) - คำนี้มักใช้เรียกภูเขาที่สูงและสง่างาม และเติมท้ายชื่อภูเขาเพื่อแสดงว่าเป็นภูเขาที่สำคัญหรือท้าทาย ตัวอย่างเช่น 北岳 (Kitadake) สูง 3,193 เมตรในจังหวัดยามานาชิ เป็นยอดสูงสุดของเทือกเขาอากาอิชิหรือแอลป์ใต้ และเป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากฟูจิ
3. 峰 (mine) - คำนี้ใช้เรียกยอดหรือจุดสูงสุดของภูเขา ตัวอย่างเช่น 剣ヶ峰 (Kengamine) ยอดสูงสุดของภูเขาไฟฟูจิที่ความสูง 3,776 เมตร การไปถึงยอดนี้ต้องเดินต่อจากจุดสิ้นสุดของเส้นทางขึ้นเขาตามเส้นทางรอบปากปล่อง ใครที่วางแผนขึ้นฟูจิควรอ่านคู่มือการปีนภูเขาไฟฟูจิไว้ล่วงหน้า
4. 坂 (saka) - คำนี้ใช้เรียกทางลาดหรือเนินของภูเขา ตัวอย่างเช่น 雲母坂 (Kirarazaka) เส้นทางโบราณจากเกียวโตขึ้นสู่ยอดเขาฮิเอ ในอดีตเป็นทางขึ้นที่สั้นที่สุดแต่แคบและชัน ปัจจุบันมีผู้ใช้ไม่มากนัก
5. 隆起 (ryūki) - คำนี้ใช้เพื่ออ้างอิงถึงการยกตัวของเปลือกโลกจากกิจกรรมทางธรณีวิทยา เช่น ภูเขาไฟและแผ่นดินไหว

ภูเขาหลายลูกในญี่ปุ่นเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีวัดและศาลเจ้าตั้งอยู่ทั้งเชิงเขาและบนยอด และผู้คนจำนวนมากเดินป่าและปีนเขาเพื่อชื่นชมความงามตามธรรมชาติของภูมิภาคเหล่านี้

ภูเขาที่มีคำอ่านว่า "ซัง"

ชื่อภูเขาหลายลูกในญี่ปุ่นลงท้ายด้วยเสียง "ซัง" ซึ่งมาจากการอ่านคันจิ 山 แบบองโยมิ (เสียงจีน) ว่า san เดิมภูเขาไฟฟูจิเองเคยถูกเรียกว่า "ฟูจิยามะ" ในหนังสือเก่า ก่อนที่ชื่อ "ฟูจิซัง" จะกลายเป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไป ภูเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ 富士山 (Fujisan) ซึ่งมีจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงหลายแห่งทั้งในจังหวัดชิซูโอกะและยามานาชิ

นอกเหนือจากชื่อที่มีชื่อเสียง Fuji-san ยังมีภูเขาอีกหลายแห่งที่ใช้การอ่านนี้ในตัวอักษรคันจิของ Yama (山) ดูด้านล่าง:

• 筑波山 (Tsukubasan) - ภูเขาในจังหวัดอิบารากิ ประกอบด้วยสองยอดคือ 女体山 (877 เมตร) และ 男体山 (871 เมตร)
• 白山 (Hakusan) - สูง 2,702 เมตร ตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างจังหวัดอิชิกาวะกับจังหวัดกิฟุ ชื่อแปลว่า "ภูเขาสีขาว" เพราะยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะเกือบทั้งปี และเป็นหนึ่งในภูเขาศักดิ์สิทธิ์สามลูกของญี่ปุ่นร่วมกับฟูจิและทาเตยามะ
• 羊蹄山 (Yōteizan) - ภูเขาโยเทในจังหวัดฮกไกโด สูง 1,898 เมตร รูปทรงกรวยคล้ายภูเขาไฟฟูจิ จึงมีชื่อเดิมว่า "ภูเขาฟูจิแห่งเอโซะ"

ในบรรดาภูเขาศักดิ์สิทธิ์สามลูก ฟูจิซังกับฮากุซังใช้เสียง san ส่วนทาเตยามะใช้เสียง yama เมื่อเจอชื่อภูเขาหรือชื่อสถานที่ที่มีคันจิ 山 การรู้ว่าอ่านแบบ yama หรือ san ช่วยให้ออกเสียงได้ถูกต้องขึ้น รวมถึงชื่อที่เสียงกลายเป็น zan อย่างโยเทย์ซัง