Naita Aka Oni: โอนิแดงที่ร้องไห้

เรื่องราว นิทาน นิยาย และตำนานมีอยู่ทั่วทุกมุมโลก บางเรื่องก็เพื่อความบันเทิงและพักผ่อนหย่อนใจเท่านั้น แต่บางเรื่องก็มีความหมายลึกซึ้งกว่านั้น ในญี่ปุ่น นิทานเด็กเรื่อง Naita Aka Oni (泣いた赤鬼) ของฮามาดะ ฮิโรสุเกะ (浜田広介) เล่าถึงโอนิแดงที่อยากคบกับมนุษย์ และเพื่อนของเขาที่เป็นโอนิน้ำเงิน

โอนิ (鬼) เป็นตัวในตำนานญี่ปุ่นที่คนไทยมักเรียกว่าปีศาจหรือยักษ์ ภาพที่คุ้นคือผิวสีจัด มีเขาสองข้างและเขี้ยว ถ้าคุณชอบนิทานญี่ปุ่นอีกเรื่อง บนเว็บไซต์มีชายชราที่ทำให้ต้นไม้บานให้อ่านต่อ

ฮามาดะตีพิมพ์เรื่องนี้ครั้งแรกในนิตยสารสำหรับนักเรียนชั้นประถมปีที่ 2 ชื่อ คาชิโคอิ โชกากุ นีเน็นเซ (かしこい小学二年生) ของสำนักพิมพ์เซบุนกัง ฉบับเดือนสิงหาคม 1933 ในชื่อ โอนิ โนะ โซดัน (おにのさうだん) ปี 1934 เรื่องไปลงอีกเล่มในชื่อ โอนิ โนะ นามิดะ (鬼の涙) ฉบับรวมเล่มเดือนกรกฎาคม 1935 อยู่ในหนังสือ ฮิโรสุเกะ ฮิรากานะ โดวะ (ひろすけひらかな童話) ของสำนักพิมพ์โอคามูระ ชื่อ ไนตะ อากะ โอนิ ปรากฏครั้งแรกในปี 1937

คุณคงเคยได้ยินเรื่องนี้ในอนิเมะหรือมังงะมาบ้างแล้ว ฉันเองก็สังเกตเห็นบางอย่างที่เกี่ยวข้องใน Ore Monogatari, Darling in the Franxx และ Dragon Ball ในเรื่องพวกนั้นฉันเห็นตัวสีแดงกับสีน้ำเงิน ส่วนป้ายหน้าบ้านกับจดหมายอยู่ในนิทานเรื่องนี้

ป้ายสามบรรทัดหน้าบ้านโอนิแดง

ครั้งหนึ่งมีโอนิสองตน ตนหนึ่งสีแดง อีกตนสีน้ำเงิน โอนิแดงอยากเป็นเพื่อนกับเด็กๆ ในหมู่บ้านใกล้เขา จึงติดป้ายไว้หน้าบ้าน

• บ้านของโอนิใจดี
• ยินดีต้อนรับทุกคน
• มีขนมอร่อยและน้ำชา

ไม่มีใครมา โอนิแดงสับสน เศร้า แล้วก็โกรธ "ฉันเป็นโอนิที่ใจดีมาก ทำไมไม่มีใครมาหาฉันเลย" ด้วยความหมดหวัง เขาดึงป้ายทิ้งแล้วพูดว่า "นี่มันไร้ประโยชน์"

เพื่อนของเขา โอนิน้ำเงิน เห็นเข้าจึงพูดว่า "ดูสิ ฉันมีแผน" แผนคือให้โอนิน้ำเงินลงไปที่หมู่บ้านแล้วแกล้งอาละวาด โอนิแดงจะตามไปห้ามและช่วยเด็กๆ คนในหมู่บ้านจะได้เห็นว่าโอนิแดงใจดี โอนิแดงเกรงว่าเพื่อนต้องมารับบทตัวร้าย แต่โอนิน้ำเงินยืนยันและชวนเขาไป

แผนสำเร็จ เด็กๆ เริ่มมาเล่นที่บ้านโอนิแดง และเขาก็อยู่กับพวกเขาทุกวัน

หลังจากเพลิดเพลินกับการอยู่กับเด็กๆ ได้สักพัก โอนิแดงก็สังเกตว่าโอนิน้ำเงินไม่มาหาอีกเลย เขาจึงไปที่บ้านของโอนิน้ำเงิน ประตูปิดแน่น ข้างประตูมีจดหมายแปะไว้

จดหมายขอให้โอนิแดงอยู่กับมนุษย์อย่างมีความสุข โอนิน้ำเงินเขียนว่า ถ้าเขายังคบกับโอนิแดงต่อไป คนอาจคิดว่าโอนิแดงก็ร้ายไปด้วย เขาจึงออกเดินทางไกล จะไม่ลืมเพื่อน ขอให้ดูแลตัว และเขาเป็นเพื่อนของโอนิแดงเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

โอนิแดงอ่านจดหมายนั้นเงียบๆ สองครั้งสามครั้ง น้ำตาไหล

หลังจดหมายของโอนิน้ำเงิน

คนมักเห็นค่าของสิ่งที่มีอยู่ตอนที่มันจากไปแล้ว โอนิแดงได้อยู่กับเด็กๆ ก่อน แล้วค่อยเห็นว่าเพื่อนสำคัญแค่ไหนตอนอ่านจดหมาย เพื่อนที่ยอมรับบทซึ่งไม่มีใครอยากรับ หาได้ยาก

แผนการสอนของหนังสือศีลธรรมชั้นประถมปีที่ 4 มิตสึมูระ โทโช ชุด คิมิ กะ อิจิบัง ฮิคารุ โทกิ วางเรื่องนี้ไว้ที่หน้า 80 ในหัวข้อมิตรภาพและความไว้ใจ ต้นบทตั้งคำถามว่า การเห็นค่าเพื่อนหมายถึงอะไร ห้องเรียนใช้จดหมายฉบับนั้นเป็นจุดให้เด็กๆ คิดต่อ