พุทธศาสนาในญี่ปุ่น – ศาสนาญี่ปุ่น

พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่มีต้นกำเนิดในอินเดียระหว่างศตวรรษที่ 4 ถึง 6 ก่อนคริสตศักราช โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่คำสอนของสิทธารถะ โคตมะ ซึ่งรู้จักกันในภายหลังว่าพระพุทธเจ้า โดยมีจุดประสงค์เพื่อช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตทั้งปวงให้ยุติวงจรแห่งความทุกข์ (samsara) และบรรลุถึงการดับทุกข์ (nirvana) โดยกลายเป็น bodisatva (ผู้ที่บรรลุnirvana)

ศาสนาได้แพร่กระจายออกไปนอกอินเดียและเผยแพร่ไปทั่วทั้งทวีปเอเชีย จนในที่สุดก็มาถึงญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 6 คริสตศักราช

พุทธศาสนามีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาของสังคมญี่ปุ่น ในยุคสมัยใหม่ นิกายพุทธศาสนาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในญี่ปุ่นคือ นิกายพุทธ净土 (Jodo), นิกายนิชิเรน (Nichiren), นิกายชินงง (Shingon) และนิกายเซน (Zen)

ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา ชาวญี่ปุ่นประมาณ 34% ระบุตัวเองว่านับถือพุทธศาสนา และจำนวนนี้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980 ในแง่ของการเป็นสมาชิกในศาสนาที่จัดตั้งขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในแง่ของการปฏิบัติ 75% ปฏิบัติรูปแบบหนึ่งของพุทธศาสนา (เมื่อเทียบกับ 90% ที่ปฏิบัติชินโต) ดังนั้นชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่จึงปฏิบัติศาสนากันในระดับหนึ่ง ชาวญี่ปุ่นประมาณ 60% มีบุตสึดัน (หิ้งบูชาพุทธ) ในบ้านของพวกเขา

การมาถึงของพุทธศาสนาในญี่ปุ่น

ตามที่บันทึกของเหลียง (Book of Liang) ซึ่งเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 635 พระภิกษุพุทธศาสนาห้ารูปจากคันธาระ (Gandhara) เดินทางมายังญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 467 ในขณะนั้น พวกเขาเรียกญี่ปุ่นว่าฟูซาง (จีน: 扶桑; การออกเสียงภาษาญี่ปุ่น: Fusō) ซึ่งเป็นชื่อของประเทศในตำนานที่อยู่ไกลสุดขอบตะวันออกพ้นมหาสมุทร

แม้ว่าจะมีบันทึกของพระภิกษุพุทธศาสนาจากจีนที่เดินทางมาถึงญี่ปุ่นก่อน ยุคอาสึกะ การนำพุทธศาสนาเข้าสู่ญี่ปุ่น “อย่างเป็นทางการ” ถูกบันทึกไว้ในปี ค.ศ. 552 ในนิฮง โชกิ (Nihon Shoki) เมื่อพระเจ้าซองแห่งแพ็กเจ (ปัจจุบันคือเกาหลี) ส่งคณะทูตไปยังจักรพรรดิคินเม ซึ่งรวมถึงพระภิกษุหรือนักบวชพุทธศาสนาพร้อมกับรูปปั้นพระพุทธเจ้าและชุดคัมภีร์สูตรเพื่อแนะนำพุทธศาสนา

พุทธศาสนาในยุคเมจิ

ด้วยการฟื้นฟูเมจิในปี ค.ศ. 1868 รัฐบาลใหม่ได้ใช้ท่าทีที่แข็งกร้าวต่อต้านพุทธศาสนา และการเคลื่อนไหวเพื่อกำจัดพุทธศาสนาและส่งเสริมชินโตให้รุ่งเรืองก็เกิดขึ้นทั่วประเทศ เนื่องจากความเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นของพุทธศาสนากับโชกุน

ชินโตได้กลายเป็นศาสนาประจำรัฐ ภายในสถาบันพุทธศาสนา โลกตะวันตกถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามและเป็นความท้าทายที่ต้องเผชิญ

สถาบันพุทธศาสนามีทางเลือกง่ายๆ: ปรับตัวหรือล่มสลาย นิกายรินไซและโซโตะเซนเลือกที่จะปรับตัว พยายามทำให้เซนทันสมัยในขณะที่รักษาอัตลักษณ์ของญี่ปุ่นไว้ นิกายอื่นๆ และพุทธศาสนาโดยทั่วไป เพียงแค่เห็นอิทธิพลของพวกเขาลดลง

นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัดพุทธศาสนาเกือบทั้งหมดสนับสนุนการทหารของญี่ปุ่นอย่างแข็งขัน ในทางตรงกันข้าม บุคคลบางคนเช่น อิจิคาวะ ฮากุ และจิโร เซโนะ ถูกเป็นเป้าหมาย สมาคมโซกะเคียวอุกะกักไค (Soka Kyoiku Gakkai) ซึ่งเป็นองค์กรของผู้ศรัทธานิชิเรน ถูกทางการทหารสั่งแบน

ในช่วงทศวรรษ 1940 ผู้นำของฮนมง ฮ็อกเกะ ชู (Honmon Hokoke Shu) และโซกะกักไค (Soka Gakkai) ถูกจับกุมเนื่องจากท้าทายนโยบายศาสนาของรัฐบาลในช่วงสงคราม ซึ่งกำหนดให้แสดงความเคารพต่อชินโตประจำรัฐ

ญี่ปุ่นเห็นการเติบโตของผู้ศรัทธาพุทธศาสนาที่เป็นฆราวาสและจำนวนผู้นับถือพุทธศาสนาแบบดั้งเดิมลดลงในศตวรรษที่ 20 ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา ชาวญี่ปุ่นประมาณ 34% ระบุตัวเองว่า “นับถือพุทธศาสนา”

หวังว่าคุณจะชอบบทความนี้ เราขอขอบคุณสำหรับการแบ่งปันและความคิดเห็น เราขอแนะนำให้อ่านเพิ่มเติม:

• Religiões no Japão
• Fushimi Inari – A montanha dos Torii