คำศัพท์ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น: อภิธานศัพท์และชนิดของคำ

คำศัพท์ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น: อภิธานศัพท์และชนิดของคำ

คู่มืออ้างอิงคำศัพท์ไวยากรณ์และชนิดของคำ (hinshi) ในภาษาญี่ปุ่น พร้อมคันจิและคำแปลภาษาไทยเพื่อช่วยให้เข้าใจพจนานุกรมและต...

ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นหลายคนทุ่มเทเวลาศึกษาหลายปี จดจำคำศัพท์และรูปแบบประโยคมากมายโดยไม่เคยหยุดสังเกตหรือทำความเข้าใจชื่อของชนิดของคำในภาษาญี่ปุ่นอย่างจริงจัง การทำความเข้าใจชื่อไวยากรณ์เหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นคำนาม คำกริยา หรือคำช่วย ช่วยเปิดประตูสู่ประโยชน์ในทางปฏิบัติอย่างมหาศาล เพราะช่วยให้คุณสามารถเปิดพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน (ที่เรียกว่า kokugo jiten) อ่านคำอธิบายในตำราต้นฉบับ และเข้าใจบทบาทหน้าที่ของคำแต่ละคำได้อย่างชัดเจน

คำหลักที่ใช้เรียกชนิดของคำหรือหมวดหมู่คำศัพท์ในภาษาญี่ปุ่นคือ hinshi [品詞] ซึ่งเทียบเท่ากับแนวคิดเรื่อง Parts of Speech ในภาษาอังกฤษ โดยจำแนกคำตามหน้าที่และลักษณะการทำงานในประโยค ในบทความนี้ เราได้รวบรวมอภิธานศัพท์ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นฉบับสมบูรณ์ พร้อมคันจิ เสียงอ่านโรมาจิ และแนวทางการนำไปใช้งานจริงในการเรียนรู้

สารบัญ 5

คำศัพท์หลักของไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

สำหรับการเริ่มต้นอ่านเอกสารภาษาญี่ปุ่นหรือเปิดตำราไวยากรณ์ คำศัพท์โครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้จะปรากฏให้เห็นอยู่เป็นประจำ ตารางด้านล่างนี้รวบรวมคำศัพท์พื้นฐานของไวยากรณ์ญี่ปุ่นเพื่อให้คุณนำไปอ้างอิงได้อย่างสะดวก:

ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
ภาษาไทยภาษาญี่ปุ่นโรมาจิ
คำ; คำศัพท์; คำพูด言葉kotoba
ประโยค文bun
ไวยากรณ์文法bunpō
ภาษา言語gengo
คำกริยา動詞dōshi
คำนาม名詞meishi
คำนามบอกเวลา時相名詞jisōmeishi
คำสรรพนาม代名詞daimeishi
บุรุษสรรพนาม人称代名詞ninshōdaimeishi
คำคุณศัพท์ (คุณศัพท์อิ)形容詞keiyōshi
คำกริยาคุณศัพท์ (คุณศัพท์นะ)形容動詞keiyōdōshi
คำวิเศษณ์副詞fukushi
คำช่วย助詞joshi
คำช่วยเน้นความสัมพันธ์係助詞kakarijoshi
คำช่วยชี้การก格助詞kakujoshi
คำสันธาน; คำเชื่อม接続詞setsuzokushi
รูปแบบ; รูปการผัน~形~kei
ตัวเลข; จำนวนนับ数字sūji
คำย่อ; ตัวย่อ略語ryakugo
ชื่อสถานที่地名chimei
การจำแนกประเภท; หมวดหมู่分類bunrui
คำอุทาน感動詞kandōshi
ลักษณนาม助数詞josūshi
ภาคประธาน主語shugo
ภาคแสดง述語jutsugo
พหูพจน์複数fukusū

คำศัพท์เกี่ยวกับการพูดและการเขียนภาษาญี่ปุ่น

ระบบการเขียนและการออกเสียงของภาษาญี่ปุ่นประกอบด้วยองค์ประกอบเฉพาะตัวหลายประการ ทั้งตัวอักษรสามระบบ การออกเสียงสำเนียง และระดับความสุภาพในการสื่อสาร ตารางต่อไปนี้สรุปคำศัพท์ที่จำเป็นเกี่ยวกับระบบการเขียน การออกเสียง และรูปแบบภาษา:

ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
ภาษาไทยภาษาญี่ปุ่นโรมาจิ / คานะ
คันจิ (อักษรจีน)漢字kanji
ฮิรางานะ平仮名hiragana
คาตากานะ片仮名katakana
คานะ (ตัวอักษรแทนเสียง)仮名kana
บุชุ (หมวดคันจิ / ส่วนประกอบหลัก)部首bushu
อักษรโรมัน; โรมาจิローマ字rōmaji
ลำดับขีดคันจิ筆順hitsujun
จำนวนขีด画数kakusū
การเขียนแนวตั้ง (แบบดั้งเดิม)縦書きtategaki
การเขียนแนวนอน (แบบสมัยใหม่)横書きyokogaki
เครื่องหมายวรรคตอน句読点kudōten
ดะกุเต็ง (เครื่องหมายเสียงก้อง ゛)濁点dakuten
ฮันดะกุเต็ง (เครื่องหมายเสียงกึ่งก้อง ゜)半濁点handakuten
สระ母音boin
พยัญชนะ子音shiin
ภาษาถิ่น方言hōgen
สำเนียง訛りnamari
การออกเสียง発音hatsuon
ภาษากลาง; ภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน共通語kyōtsūgo
ภาษาพูด; ภาษาปาก口語kōgo
ภาษาคำสุภาพ丁寧語teineigo
ภาษาเคโงะ (ภาษายกย่องและสุภาพ)敬語keigo
ภาษาเป็นกันเอง (ภาษาพูดระดับเพื่อน)タメ口 / タメ語tameguchi / tamego
ภาษาแสลง; คำสแลง俗語zokugo

คำศัพท์เกี่ยวกับคำกริยาภาษาญี่ปุ่นและการผันรูป

คำว่าคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นคือ dōshi [動詞] ซึ่งประกอบขึ้นจากคันจิสองตัว ได้แก่ [動] ที่สื่อถึงการเคลื่อนไหวหรือการกระทำ และ [詞] ที่หมายถึงคำหรือถ้อยคำ การเข้าใจโครงสร้างของคำกริยาถือเป็นหัวใจสำคัญของการเรียนไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

หนังสือและคำศัพท์สำหรับการเรียนไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

ในภาษาญี่ปุ่น คำกริยาจะถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มหลักตามลักษณะการผันรูป ได้แก่:

  • กริยากลุ่ม 1 (โกดันโดชิ / Godan Doushi): หรือกริยาผัน 5 ขั้น ซึ่งจะเปลี่ยนเสียงสระพยางค์สุดท้ายตามแถวของอักษรฮิรางานะทั้ง 5 เสียง (a, i, u, e, o) ก่อนเชื่อมกับรูปคำต่าง ๆ
  • กริยากลุ่ม 2 (อิจิดันโดชิ / Ichidan Doushi): แบ่งย่อยเป็น kami ichidan (ลงท้ายด้วยเสียง -iru) และ shimo ichidan (ลงท้ายด้วยเสียง -eru) ซึ่งตัดพยางค์ท้าย [る] ออกแล้วต่อด้วยส่วนเติมท้ายได้ทันที
  • กริยากลุ่ม 3 (กริยาผันไม่ปกติ / Fukisoku Doushi): มีเพียง 2 คำในภาษาญี่ปุ่น คือ する (suru) และ 来る (kuru) ซึ่งมีรูปแบบการผันเฉพาะตัว

เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจในการจำแนกและการผันคำกริยาแต่ละระดับ คุณสามารถศึกษาต่อได้ในบทความของเราเกี่ยวกับ กริยาภาษาญี่ปุ่น: รูปแบบพจนานุกรมและรูปแบบมัสุ รวมถึงรายการคำศัพท์ตามระดับอย่าง รายการคำกริยาภาษาญี่ปุ่น N5 และ รายการคำกริยาภาษาญี่ปุ่น N4

ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
ภาษาไทยภาษาญี่ปุ่นโรมาจิ
อกรรมกริยา (กริยาที่ไม่ต้องการกรรม)自動詞jidōshi
สกรรมกริยา (กริยาที่ต้องการกรรม)他動詞tadōshi
กริยารูปสามารถ / รูปศักยภาพ可能動詞kanōdōshi
กริยาแสดงสภาพ状態動詞jōtaidōshi
รูปกระทำ (รูปสั่งให้ทำ / บังคับให้ทำ)使役形shiekikei
รูปถูกกระทำ (Passive)受け身形ukemikei
รูปคำสั่ง命令形meireikei
รูปมิเซ็งเก (ฐานปฏิเสธและตั้งใจ)未然形mizenkei
รูปเร็นโยเก (ฐานเชื่อมต่อ / ฐานมัสุ)連用形ren'yōkei
รูปจบประโยค (รูปพื้นฐานลงท้าย)終止形shūshikei
รูปขยายคำนาม (รูปก่อนคำนาม)連体形rentaikei
รูปสมมุติ / เงื่อนไข仮定形kateikei
รูปพจนานุกรม (รูปพื้นฐาน)辞書形jishokei
กริยากลุ่ม 1 (โกดันโดชิ / ผัน 5 ขั้น)五段動詞godan dōshi
กริยากลุ่ม 2A (คามิอิจิดัน / สระ -i ก่อนท้าย)上一段動詞kami ichidan dōshi
กริยากลุ่ม 2B (ชิโมะอิจิดัน / สระ -e ก่อนท้าย)下一段動詞shimo ichidan dōshi

คำศัพท์ทางภาษาศาสตร์และไวยากรณ์ขั้นสูง

สำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาลึกไปถึงระดับการวิเคราะห์ภาษาศาสตร์ การอ่านพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน หรือการสอบวัดระดับขั้นสูง คำศัพท์เชิงเทคนิคต่อไปนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจกลไกและนิยามต่าง ๆ ของภาษาญี่ปุ่นได้อย่างถ่องแท้:

ตารางรองรับหน้าจอ: เลื่อนตารางไปด้านข้างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม >>
ภาษาไทยภาษาญี่ปุ่นโรมาจิ
สำเนียงวรรณยุกต์ (ระดับสูงต่ำ)アクセントakusento
การเน้นเสียงหนักเบา強弱アクセントkyōjaku akusento
คุณศัพท์บอกคุณลักษณะ属性形容詞zokusei keiyōshi
คุณศัพท์บอกความรู้สึก感情形容詞kanjō keiyōshi
คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยอิ (i-adjective)い形容詞i-keiyōshi
คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยนะ (na-adjective)な形容詞na-keiyōshi
คำคุณศัพท์形容詞keiyōshi
คำขยายคำนามโดยตรง (ไม่ผันรูป)連体詞rentaishi
คำวิเศษณ์แสดงเจตนาหรือทัศนคติ陳述副詞chinjutsu fukushi
คำวิเศษณ์บอกระดับหรือดีกรี程度副詞teido fukushi
คำวิเศษณ์บอกสภาพหรืออาการ状態副詞jōtai fukushi
คำวิเศษณ์副詞fukushi
อักษรโรมัน (โรมาจิ)ローマ字rōmaji
คำตรงข้าม反義語han'igo
ชนิดของคำ (พินชิ / Parts of Speech)品詞hinshi
ส่วนขยายคำนาม連体修飾語rentai shūshokugo
ส่วนขยายคำกริยาหรือคุณศัพท์連用修飾語ren'yō shūshokugo
คำขยาย; ส่วนขยาย修飾語shūshokugo
คำสันธาน; คำเชื่อม接続詞setsuzokushi
พยัญชนะ子音shiin
บริบทของข้อความ文脈bunmyaku
คำชี้เฉพาะตามบริบทข้อความ文脈指示詞bunmyaku shijishi
คำชี้เฉพาะ (คำบ่งชี้)指示詞shijishi
รูปธรรมดา (ภาษาพูดระดับทั่วไป)普通体futsūtai
รูปสุภาพ (ภาษาพูดระดับทางการ)丁寧体teineitai
โครงสร้างประโยค構文kōbun
รูปแบบประโยค; โครงสร้างไวยากรณ์文型bunkei
การกลมกลืนเสียงเพื่อความไพเราะ音便onbin
สำนวนการให้และรับความช่วยเหลือ恩恵表現onkei hyōgen
สำนวนแสดงระดับความสัมพันธ์ทางสังคม待遇表現taigū hyōgen
ผันรูป (การผันคำ)活用するkatsuyō suru
อักษรคานะ仮名kana
รูปเงื่อนไขลงท้ายด้วยบะ (-ba)ば形ba-kei
รูปพจนานุกรม (รูปพื้นฐาน)辞書形jishokei
รูปผันของคำ活用形katsuyōkei
รูปสามารถ (รูปแสดงความสามารถ)可能形kanōkei
รูปตั้งใจ; รูปชักชวน (Volitive)意向形ikōkei
รูปมัสุ (รูปสุภาพ)ます形masu-kei
รูปไน (รูปปฏิเสธ)ない形nai-kei
รูปตะ (รูปอดีต)た形ta-kei
รูปเตะ (รูปเชื่อมประโยค)て形te-kei
ประโยคบอกเล่า (ประโยคยืนยัน)肯定文kōteibun
ประโยคแสดงการสั่งหรือให้กระทำ (Causative)使役文shiekibun
ประโยคกรรมวาจก (ประโยคถูกกระทำ / Passive)受身文ukemibun
ประโยคคำถาม疑問文gimonbun
ประโยคปฏิเสธ否定文hiteibun
ประโยคสั้น (ประโยคเดี่ยว)短文tanbun
อนาคตกาล未来mirai
คำพ้องเสียง同音異義語dōon'igigo
คันจิ (อักษรจีนในภาษาญี่ปุ่น)漢字kanji
คำอุทาน感動詞kandōshi
ตัวอักษร; ตัวหนังสือ文字moji
ภาษาเคโงะ (ภาษาสุภาพและยกย่อง)敬語keigo
ภาษาคำสุภาพ丁寧語teineigo
คำเลียนสภาพหรือความรู้สึก (Mimesis)擬態語gitaigo
เลขอารบิก (1, 2, 3...)アラビア数字arabia sūji
ตัวเลขสำหรับการคำนวณ算用数字san'yō sūji
ตัวเลขคันจิ (一, 二, 三...)漢数字kansūji
ลักษณนามบอกลำดับที่序数詞josūshi
คำบอกจำนวนนับ; ตัวเลข数詞sūshi
คำเลียนเสียงธรรมชาติ (Onomatopoeia)擬音語giongo
ประโยคหลัก (Main clause)主文shubun
ประโยครอง (Subordinate clause)従属文jūzokubun
คำภาษาญี่ปุ่นที่มีรากศัพท์มาจากภาษาจีน漢語kango
คำที่เขียนด้วยอักษรคาตากานะかたかな語katakanago
คำยืมจากภาษาต่างประเทศ (ฝรั่ง)外来語gairaigo
คำภาษาญี่ปุ่นแท้ดั้งเดิม和語wago
คำประสมข้ามระบบภาษา (ลูกผสม)混種語konshugo
คำหลายความหมาย (คำพหุอรรถ)多義語tagigo
คำอิสระ (คำเรียกขานหรือคำอุทาน)独立語dokuritsugo
คำช่วยประสม複合助詞fukugō joshi
คำช่วยเชื่อมประโยค接続助詞setsuzoku joshi
คำช่วยเน้นความ (เน้นหัวข้อหรือขอบเขต)取立助詞toritate joshi
คำช่วยลงท้ายประโยค終助詞shūjoshi
คำช่วยชี้การก (ระบุหน้าที่ในประโยค)格助詞kakujoshi
คำช่วยทอดเสียงหรือหยุดจังหวะ間投助詞kantō joshi
คำช่วย助詞joshi
อดีตกาล過去kako
ประโยคความรวม (เชื่อมด้วยสันธานแบบขนาน)重文jūbun
ประโยคความซ้อน (มีประโยครองขยาย)複文fukubun
ประโยคความเดียว (ประโยคเดี่ยว)単文tanbun
อุปสรรค (คำเติมหน้า)接頭語settōgo
ปัจจุบันกาล現在genzai
สรรพนามไม่ชี้เฉพาะ不定代名詞futei daimeishi
สรรพนามถาม疑問代名詞gimon daimeishi
บุรุษสรรพนาม人称代名詞ninshō daimeishi
คำสรรพนาม代名詞daimeishi
คำนามเชิงโครงสร้าง (นามไวยากรณ์)形式名詞keishiki meishi
ตารางเสียง 50 เสียงของอักษรญี่ปุ่น五十音図gojūonzu
คำไวพจน์ (คำความหมายใกล้เคียงกัน)類義語ruigigo
เสียงควบ (เสียงย่อยที่มีตัวเล็ก เช่น ゃ, ゅ, ょ)拗音yōon
เสียงสระยาว長音chōon
เสียงกักพยางค์ (ตัว tsu เล็ก っ)促音sokuon
เสียงขุ่น (เสียงก้องที่มีเครื่องหมาย ゛)濁音dakuon
เสียงใส (เสียงไม่ก้อง)清音seion
อาการนาม; คำนามธรรม抽象名詞chūshō meishi
สามานยนาม (คำนามทั่วไป)普通名詞futsū meishi
วิสามานยนาม (คำนามเฉพาะ)固有名詞koyū meishi
คำนาม名詞meishi
คำกริยานุเคราะห์ (คำช่วยกริยาผันรูปได้)助動詞jodōshi
ลักษณนาม助数詞josūshi
ปัจจัย (คำเติมท้าย)接尾語setsubigo
ภาคประธาน (ประธานของประโยค)主語shugo
คำช่วยหน้าที่ (คำที่ต้องเกาะกับคำอื่น)付属語(機能語)fuzokugo (kinōgo)
คำอิสระที่มีความหมายในตัวเอง (คำเนื้อหา)自立語(内容語)jiritsugo (naiyōgo)
คำที่ถูกขยาย被修飾語hishūshokugo
วรรณยุกต์ระดับสูงต่ำของภาษาญี่ปุ่น (Pitch Accent)高低アクセントkōtei akusento
คำกริยาถ่อมตน (เค็นโจโงะ)謙譲動詞kenjō dōshi
กริยาแสดงความเกื้อกูลหรือความกรุณา恩恵動詞onkei dōshi
คำกริยายกย่อง (ซงเคโงะ)尊敬動詞sonkei dōshi
อกรรมกริยา (กริยาที่ไม่ต้องการกรรม)自動詞jidōshi
กริยารูปสามารถ (Potentive verb)可能動詞kanō dōshi
สกรรมกริยา (กริยาที่ต้องการกรรม)他動詞tadōshi
กริยาแสดงการให้และการรับ授受動詞juju dōshi
สระเปิด開口母音kaikō boin
สระปิด閉鎖母音heisa boin
สระ母音boin

วิธีนำคำศัพท์ไวยากรณ์ไปใช้ในการเรียนภาษาญี่ปุ่น

การจดจำคำศัพท์ไวยากรณ์จะมีประโยชน์สูงสุดเมื่อคุณนำไปปรับใช้จริงในการเรียนรู้ประจำวัน นี่คือแนวทางสำคัญ 3 ประการในการนำคำศัพท์เหล่านี้ไปต่อยอด:

  • เปิดพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นล้วน (Kokugo Jiten): เมื่อค้นหาคำศัพท์ในพจนานุกรมญี่ปุ่นล้วน ตัวย่อของชนิดของคำ เช่น [名] สำหรับคำนาม หรือ [他下一] สำหรับกริยาสกรรมกลุ่ม 2 จะช่วยให้เข้าใจโครงสร้างและการนำคำนั้นไปใช้อย่างถูกต้องโดยไม่ต้องพึ่งพาคำแปลภาษาอื่น
  • เข้าใจรูปแบบการเชื่อมโยงคำ (Setsuzoku): ในตำราไวยากรณ์ระดับกลางและระดับสูง คำอธิบายการต่อประโยคมักระบุเงื่อนไข เช่น ต้องต่อด้วย jishokei (รูปพจนานุกรม), nai-kei (รูปปฏิเสธ) หรือ rentaikei (รูปขยายคำนาม) การรู้ความหมายของคำเหล่านี้ทันทีจะทำให้การเรียนไวยากรณ์เรื่องใหม่รวดเร็วขึ้นมาก รวมถึงการเข้าใจระดับความสุภาพตามที่กล่าวไว้ในบทความเรื่อง Keigo ระดับความเป็นทางการของภาษาญี่ปุ่น
  • จับคู่คำช่วยกับกริยาสกรรมและอกรรมกริยา: การแยกแยะความแตกต่างระหว่างอกรรมกริยา (jidōshi) กับสกรรมกริยา (tadōshi) จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องการเลือกใช้คำช่วยได้อย่างแม่นยำ โดยเฉพาะการเลือกระหว่างคำช่วย を (o) ที่ชี้กรรมตรง กับคำช่วย が (ga) ที่ชี้ประธานของสภาพการณ์ ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญที่อธิบายไว้อย่างละเอียดในบทความ は (wa) กับ が (ga) ต่างกันอย่างไร

เมื่อเข้าใจคำศัพท์ทางไวยากรณ์เหล่านี้อย่างถ่องแท้ คุณจะสามารถเข้าถึงโครงสร้างและตรรกะที่แท้จริงของภาษาญี่ปุ่นได้อย่างมั่นใจ และพร้อมต่อยอดสู่การอ่านตำราต้นฉบับในระดับสูงต่อไป หากต้องการต่อยอดพื้นฐานโครงสร้างประโยค สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้จากบทความของเราเกี่ยวกับ รูปศักยภาพของคำกริยาภาษาญี่ปุ่น Kanou Kei และบทเรียนที่เกี่ยวข้อง

แหล่งที่มาและลิงก์ที่เป็นประโยชน์

เกี่ยวกับผู้เขียน

Kevin Henrique

ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมเอเชียที่มีประสบการณ์มากกว่า 10 ปี โดยเน้นญี่ปุ่น เกาหลี อนิเมะ และเกม เป็นนักเขียนและนักเดินทางที่เรียนรู้ด้วยตัวเอง มุ่งสอนภาษาญี่ปุ่น เคล็ดลับท่องเที่ยว และเรื่องน่าสนใจเชิงลึก

ชุมชน

ความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้

ส่งความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็นต่อบทความนี้

กำลังโหลดการตรวจสอบความปลอดภัย...

อย่าส่งลิงก์ embed หรือโฆษณา ความคิดเห็นจะผ่านระบบกันสแปมและแปลอัตโนมัติก่อนแสดงผล