ที่เขตฟุกุชิมะในโอซาก้ามีอาคารหลังหนึ่งที่ทางด่วนวิ่งผ่านระหว่างชั้น 5 กับชั้น 7 อาคารนั้นชื่อเกตทาวเวอร์บิลดิ้ง และทางที่วิ่งผ่านคือทางด่วนฮันชิงเส้นอิเคดะหมายเลข 11 bทความนี้อธิบายว่าทำไมเส้นทางจึงตัดผ่านอาคาร โครงสร้างรับน้ำหนักอย่างไร และเมื่อเข้าไปข้างในจะเห็นอะไร

สารบัญ 10
ทางด่วนฮันชิงคืออะไร
ทางด่วนฮันชิง (阪神高速道路) เป็นโครงข่ายทางด่วนในเมืองที่เชื่อมโอซาก้า โกเบ และเกียวโต ความยาวรวมราว 239 กิโลเมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1962 บริษัททางด่วนเป็นผู้ดูแล และแต่ละเส้นทางมีหมายเลขกำกับ เส้นหมายเลข 1 วนรอบใจกลางโอซาก้า เส้นหมายเลข 3 ไปโกเบผ่านอามางาซากิและนิชิโนมิยะ เส้นหมายเลข 4 และ 5 เชื่อมท่าเรือโอซาก้ากับสนามบินคันไซ
ช่วงที่ตัดผ่านอาคาร
ช่วงที่ถูกพูดถึงคือเส้นอิเคดะหมายเลข 11 ซึ่งวิ่งจากอูเมดะขึ้นเหนือไปทางโทโยนากะ สนามบินโอซาก้า และอิเคดะ ทางช่วงนี้ตัดผ่านชั้น 5 ถึงชั้น 7 ของอาคารเกตทาวเวอร์บิลดิ้ง ไม่ใช่ทางที่เจาะทะลุอาคาร แต่เป็นอาคารที่โอบทางไว้ ภายนอกจึงเห็นช่องที่ทางด่วนเข้าและออกจากตัวอาคาร

ทำไมจึงสร้างแบบนี้
ในทศวรรษ 1980 ที่ดินผืนนี้เป็นของโรงงานไม้ เมื่อมีการวางแผนตัดทางด่วน การเจรจากับเจ้าของที่ดินยืดเยื้อและจบลงด้วยเงื่อนไขว่าต้องสร้างอาคารใหม่บนพื้นที่เดิม เนื่องจากที่ดินแคบและแนวทางถูกกำหนดไว้แล้ว จึงเลือกวิธีให้อาคารและทางด่วนใช้พื้นที่ร่วมกัน อาคารแล้วเสร็จในปี 1992 และทางด่วนเปิดใช้ในปีเดียวกัน

รับน้ำหนักอย่างไร
ตัวอาคารแบ่งเป็นส่วนล่างและส่วนบน โดยมีทางด่วนคั่นกลาง เสาที่เชื่อมสองส่วนตั้งอยู่นอกแนวทางด่วน และส่วนกลางเชื่อมด้วยแผ่นพื้นเหนือทาง แรงสั่นสะเทือนลดลงด้วยผนังกันเสียงและการออกแบบโครงสร้าง ลิฟต์ผ่านชั้น 5 ถึงชั้น 7 ไปเลยโดยไม่หยุด เพราะไม่มีทางเชื่อมระหว่างอาคารกับทางด่วน
เมื่อมองจากข้างใน
จากทางเดินในอาคารจะเห็นชั้นที่ทางด่วนวิ่งผ่านเป็นพื้นที่ว่าง ได้ยินเสียงรถและเห็นผนังกันเสียงที่ติดตั้งไว้ฝั่งถนน คนที่ขับผ่านจะเห็นช่วงนี้เป็นอุโมงค์สั้น ๆ ที่อยู่ในตัวอาคาร ช่วงนี้เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายจึงจำกัดความเร็วไว้ต่ำ
ข้อมูลของอาคาร
เกตทาวเวอร์บิลดิ้งสูง 16 ชั้น และสูงราว 71.9 เมตร แล้วเสร็จปี 1992 ชั้น 5 ถึงชั้น 7 ไม่ได้ใช้เป็นสำนักงาน แต่กันไว้เป็นพื้นที่ของทางด่วน ชั้นอื่นเป็นสำนักงานทั่วไป และมีที่จอดรถใต้ดิน
การก่อสร้างและความปลอดภัย
การสร้างทางด่วนและอาคารพร้อมกันทำให้ต้องจัดลำดับงานให้ตรงกัน ฝ่ายทางด่วนสร้างโครงรับน้ำหนักก่อน อาคารจึงขึ้นโดยเชื่อมส่วนบนและล่างเข้าหากัน หลังเปิดใช้มีเรื่องเสียงและแรงสั่นสะเทือน จึงเสริมผนังกันเสียงและโครงพื้น และเนื่องจากญี่ปุ่นมีแผ่นดินไหวบ่อยจึงออกแบบให้ต้านแผ่นดินไหวด้วย
เส้นทางอื่นในโครงข่าย
นอกจากเส้นอิเคดะแล้ว โครงข่ายยังมีเส้นทางสำคัญอีกหลายสาย เส้นหมายเลข 1 วนรอบใจกลางโอซาก้าและเป็นสายที่รถติดหนักที่สุด เส้นหมายเลข 3 คือสายโกเบที่วิ่งขนานไปกับชายฝั่ง เส้นหมายเลข 4 คือสายบายชอร์ที่ไปสนามบินคันไซ เส้นหมายเลข 13 ไปทางตะวันออกของโอซาก้า และเส้นหมายเลข 15 ไปทางซาไก แต่ละสายมีป้ายหมายเลขสีน้ำเงินติดอยู่ตลอดทาง ทำให้ผู้ขับขี่หาทางออกได้ง่ายแม้ไม่คุ้นเส้นทาง
แผ่นดินไหวปี 1995
เมื่อวันที่ 17 มกราคม 1995 เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่โกเบ ทางด่วนช่วงที่อยู่ห่างจากสถานีฟุกาเอะไปทางตะวันออกประมาณ 400 เมตรพังถล่มลงมา โครงสร้างที่รับน้ำหนักไม่พอต่อแรงสั่นในแนวนอนทำให้เสาหักและพื้นทางด่วนตกลงมา หลังจากนั้นมีการซ่อมและเสริมโครงสร้างใหม่ให้แข็งแรงกว่าเดิมแล้วเสร็จในปี 1996 เหตุการณ์นี้เปลี่ยนมาตรฐานการออกแบบทางด่วนในญี่ปุ่นไปตลอด
ความหมายในปัจจุบัน
อาคารถูกอ้างถึงบ่อยในฐานะตัวอย่างการแก้ปัญหาของการวางผังเมืองกับสิทธิในที่ดิน เป็นผลจากการหาวิธีสร้างอาคารโดยไม่ต้องย้ายทางด่วน และทำให้กลายเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวแวะถ่ายรูป เป็นตัวอย่างที่หายากของที่ดินเอกชนและโครงสร้างสาธารณะที่ซ้อนกันอยู่ในที่เดียว
อ่านต่อ: เที่ยวโอซาก้า, หลังคาญี่ปุ่น และ ห้องสมุดเทศบาลในญี่ปุ่น
ภาพของทางด่วนที่วิ่งผ่านอาคารดูแปลก แต่เบื้องหลังคือการเจรจาและการออกแบบ ตัวอย่างที่แสดงว่าเมืองจะเติบโตต่อไปได้โดยไม่ต้องรื้อทางด่วนทิ้ง






ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น