ฮารุกิ มูราคามิ (村上春樹) เป็นนักเขียนนวนิยายญี่ปุ่นที่ถูกอ่านมากที่สุดนอกญี่ปุ่น หนังสือของเขาแปลมากกว่าห้าสิบภาษา และชื่อของเขากลับมาในการคาดเดารางวัลโนเบลทุกปี บทความนี้เรียงชีวิต ผลงานหลัก นวนิยายเล่มล่าสุดและรางวัลให้เห็นชัด
สารบัญ 7
จุดเริ่มต้น: จากเกียวโตถึงโกเบ
เขาเกิดวันที่ 12 มกราคม 1949 ที่เกียวโต พ่อสอนภาษาญี่ปุ่นและบ้านเต็มไปด้วยหนังสือ เขาใช้ช่วงวัยรุ่นที่นิชิโนมิยะ อาชิยะ และโกเบ พร้อมอ่านนวนิยายตะวันตกจำนวนมาก เรียนการละครที่มหาวิทยาลัยวาเซดะ แต่งงานก่อนจบการศึกษา และเปิดบาร์แจ๊สชื่อปีเตอร์แคทที่โคคูบุงจิในโตเกียว

บาร์แจ๊สเป็นที่มาของฉากดนตรีในหนังสือหลายเล่ม เขาเคยบอกว่าเขียนตอนที่ร้านว่างและดนตรีดังเบา ๆ
ผลงานแรก
เขาเริ่มเขียนตอนอายุเกือบสามสิบ ปี 1979 เปิดตัวด้วย "ฟังเสียงเพลงของลม" และได้รางวัลกุนโจสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ น้ำเสียงกระชับและผ่อนคลายต่างจากสิ่งที่วงวรรณกรรมญี่ปุ่นทำตอนนั้น เขาดูแลบาร์เกือบเจ็ดปีและเขียนตอนกลางคืนที่เงียบ
นอร์วีเจียนวูด
ปี 1987 นอร์วีเจียนวูดทำให้เขาเป็นนักเขียนที่มีผู้อ่านกว้าง นวนิยายเรื่องความรักและการสูญเสียในวัยหนุ่มขายดีในญี่ปุ่นและพาผู้อ่านจากต่างประเทศเข้ามา หลังจากนั้นเขาอยู่ในยุโรปและสหรัฐอเมริกาหลายปี

นอร์วีเจียนวูดถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในปี 2010 โดยผู้กำกับเจิ่น อานห์ หุ่ง และเรื่องสั้นของเขาหลายเรื่องก็ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เช่นกัน
1Q84 และคาฟกา
บันทึกนกไขลานออกในทศวรรษ 1990 และคาฟกาที่ชายหาดตามมาในปี 2002 1Q84 ซึ่งออกเป็นสามเล่มระหว่างปี 2009 ถึง 2010 เชื่อมโลกคู่ขนาน ลัทธิหนึ่ง และตัวละครสองคน อาโอมาเมะสอนศิลปะการต่อสู้และทำงานเป็นนักฆ่าลับ ส่วนเท็นโกะสอนคณิตศาสตร์และอยากเป็นนักเขียน
สไตล์ของเขาอ่านง่ายจนเกือบเหมือนฉบับแปล ประโยคสั้น บทสนทนากระชับ และตัวละครปรากฏผ่านนิสัยมากกว่าคำบรรยาย การผสมระหว่างการเล่าแบบญี่ปุ่นกับจังหวะแบบอเมริกันมักถูกเรียกลายเซ็นของเขา
เรื่องสั้นเรื่องหนึ่งของเขาถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในปี 2021 และได้รางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมในปี 2022 ทำให้คนที่ไม่อ่านหนังสือรู้จักชื่อเขามากขึ้น
นวนิยายของเขาขายดีในญี่ปุ่นทันทีที่ออก เพราะร้านหนังสือเตรียมพื้นที่วางก่อนวันวางจำหน่าย แต่ตัวเลขยอดขายที่แน่นอนต่างกันตามแหล่ง จึงไม่ควรอ้างเป็นตัวเลขเดียว
นวนิยายเล่มล่าสุด
หลังจากสีสันของสึคุรุ ทาซากิ (2013) และการสังหารคอมเมนดาโตเร (2017) เขาออกเมืองและกำแพงที่ไม่แน่นอนในปี 2023 นวนิยายเล่มนี้ออกโดยชินโชชะ และปี 2024 มีฉบับแปลอังกฤษโดยฟิลิป เกเบรียล เรื่องราวตามชายคนหนึ่งที่ตามหาความรักครั้งแรกและกลับไปยังเมืองจากเรื่องสั้นเก่า

เขายังแปลงานของเรย์มอนด์ คาร์เวอร์ เอฟ สก็อตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ และเจ ดี ซาลิงเจอร์เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย ในการสัมภาษณ์หลายครั้งเขาบอกว่างานแปลนั้นทำให้เสียงเขียนของเขาคมขึ้น
คำถามเรื่องโนเบลกลับมาทุกปีและจนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้รับ รางวัลไม่ได้เปลี่ยนวิธีอ่านหนังสือของใคร
เขาเขียนทุกวันตอนเช้าและวิ่งหรือว่ายน้ำตอนบ่าย ตารางนี้เองที่ทำให้งานออกมาสม่ำเสมอ
รางวัลและการวิ่ง
ปี 2006 เขาได้รางวัลฟรานซ์ คาฟกา รางวัลแฟรงก์ โอคอนเนอร์ และรางวัลเวิลด์แฟนตาซี ปี 2009 ได้รางวัลเยรูซาเลม ปี 2016 ได้รางวัลวรรณกรรมฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน เขาวิ่งมาหลายสิบปีและเขียนถึงการแข่งขันอัลตรามาราธอน 100 กิโลเมตรไว้ในหนังสือรวมบทความ

คนที่เริ่มจากนวนิยายจะรู้ตัวเร็วว่าชื่อและแรงจูงใจเดิม ๆ กลับมา ส่วนเรื่องสั้นอยู่ได้ด้วยตัวเอง จึงเหมาะกับคนที่อยากได้ฉากเดียวโดยไม่ต้องมีพื้นหลังยาว
ฉบับแปลไทยต่างกันตามสำนักพิมพ์ น้ำเสียงของประโยคจึงเปลี่ยนไปด้วย
ถ้าไม่แน่ใจ ลองอ่านเรื่องสั้นสักหนึ่งเรื่องก่อน แล้วค่อยขยับไปนวนิยายยาว
เริ่มอ่านจากเล่มไหน
ถ้าเป็นเล่มแรก นอร์วีเจียนวูดหรือคาฟกาที่ชายหาดเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัย คนที่ชอบเรื่องสั้นเลือกช้างหายไปได้ ส่วนคนที่มองหาความเหนือจริงควรเลือกบันทึกนกไขลาน
ถ้าอยากอ่านต่อ มีบทความเรื่อง หนังสือและนักเขียนญี่ปุ่น ผู้แต่งหนังสือและมังงะ และ คู่มือเที่ยวเกียวโต






ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น