ชาวญี่ปุ่นเป็นคนลามกหรือมีศีลธรรมที่ดี?

บางคนคิดว่าชาวญี่ปุ่นเป็นพวกวิตถาร คนอื่นเชื่อว่าศีลธรรมของชาวญี่ปุ่นสูงมาก ใครถูกกันแน่? คำตอบเปลี่ยนทันทีเมื่อคุณสลับจากหน้าร้านในอากิฮาบาระ ไปยืนบนรถไฟที่ไม่มีใครพูดคำสแลงเรื่องเพศดัง ๆ

ในโลกตะวันตก ชื่อเสียงเรื่องความวิตถารมาจากอนิเมะ เกมส์ มังงะ และสินค้า +18 ที่ญี่ปุ่นคิดขึ้นเอง จนหลายคนสรุปทั้งประเทศจากฉากเอ็จจิ แต่ภาพนั้นชนกับสิ่งที่เห็นในชีวิตประจำวัน: ความเคารพ ความถ่อมตน และความเงียบในที่สาธารณะ

งานสำรวจเรื่องแต่งงานและเพศของญี่ปุ่นยังชี้ซ้ำ ๆ ว่าคนจำนวนมากแทบไม่มีความสัมพันธ์เลย ความขัดแย้งนี้ไม่ใช่บั๊กของวัฒนธรรม แต่เป็นสองชั้นที่อยู่ด้วยกัน: หน้าสังคมที่เรียบ และพื้นที่ส่วนตัวที่สื่อขายความแปลก

สารบัญ 4

ชาวญี่ปุ่นมีศีลธรรมสูง

ศีลธรรมแบบญี่ปุ่นไม่ได้ตั้งบนบาปและคุณธรรมส่วนตัวเหมือนโลกคริสต์ตะวันตก สิ่งที่ถูกหรือผิดมักขึ้นกับสถานการณ์ และกับสายตาของคนรอบข้าง ชาวญี่ปุ่นไม่ได้ถูกมัดด้วยบทบัญญัติศาสนาเรื่องการล่วงประเวณีหรือการคบชู้แบบเดียวกับหลายประเทศ แต่ในที่สาธารณะพวกเขามักสำรวมกว่าที่สเตอริโอไทป์จะยอมให้เชื่อ

กุญแจที่ทำให้ภาพนี้ดูขัดกันคือ ฮนเนะ (本音) และทาเทมาเอะ (建前) ฮนเนะคือความรู้สึกจริง ทาเทมาเอะคือหน้าสังคมที่ใช้เพื่อไม่ให้บรรยากาศพัง ในที่ทำงาน บนรถไฟ และต่อหน้าคนแปลกหน้า คนญี่ปุ่นจึงเลือกไม่พูดเรื่องเพศโจ่งแจ้ง ไม่ทำให้คนอื่นอึดอัด และไม่โชว์ความอยากให้ทั้งขบวนได้ยิน

ขณะที่ในโลกตะวันตก การขาดความสำรวมโผล่ในเพลง ภาพยนตร์ และการคุยกันตามร้าน ชาวญี่ปุ่นมักเลี่ยงคำสแลงและคำที่มีนัยทางเพศในที่สาธารณะ เพลงป็อปจำนวนมากพูดถึงความรักแบบอ้อม ๆ มากกว่าจะพรรณนาเซ็กส์ตรง ๆ

หลายคนบอกว่าชาวญี่ปุ่นขี้อายและมีมารยาทสูง คุณแทบจะไม่ได้ยินเสียงโห่หรือคำว่า น้องเหมียว อร่อย เซ็กซี่ ฯลฯ ถ้ามีคนชูนิ้วกลาง อาจหมายถึงการใช้ ภาษามือญี่ปุ่น ไม่ใช่คำด่าแบบตะวันตก

วัฒนธรรมและประเพณีช่วยหล่อคนให้สำรวมต่อหน้าผู้อื่น ในญี่ปุ่นคนหนุ่มสาวจำนวนมากไม่ได้ไล่ล่าเรื่องที่สังคมมองว่าไม่สุภาพ เพราะแรงกดดันของกลุ่มทำงานเร็วกว่าคำเทศน์

การสำรวจภาวะการเกิดครั้งที่ 16 ของสถาบันวิจัยประชากรและประกันสังคมแห่งชาติญี่ปุ่น (IPSS) ปี 2021 พบว่าชายโสดอายุ 18–34 ปีมีแฟนเพียงร้อยละ 21.1 หญิงโสดร้อยละ 27.8 และประมาณหนึ่งในสามของผู้ที่ไม่เคยแต่งงานบอกว่าไม่ต้องการความสัมพันธ์แบบโรแมนติก ในกลุ่มคู่สมรสที่ภรรยาอายุต่ำกว่า 50 ปี มีเพียงร้อยละ 37.9 ที่มีเพศสัมพันธ์ในเดือนที่ผ่านมา ถ้าใช้คำนิยามว่าไม่มีเพศสัมพันธ์ในรอบเดือน คู่สมรสกลุ่มนี้ราวร้อยละ 60 อยู่ในภาวะเซ็กส์เลส สเตอริโอไทป์ว่าคนญี่ปุ่นทั้งประเทศคลั่งเซ็กส์จึงชนกับตัวเลขตั้งแต่ประตูบ้าน

ในญี่ปุ่นมีพวกวิตถาร และมีจำนวนมาก แต่เป็นคนที่เลือกเดินเข้าไปหาสิ่งนั้น ในบราซิล ความสำรวมในที่สาธารณะพังง่ายกว่า เพราะเพลงและการสนทนาดันเรื่องเพศเข้ามาถึงหูแม้คุณจะไม่ได้ขอ

ทำไมโลกถึงมองว่าคนญี่ปุ่นวิตถาร

วัฒนธรรมญี่ปุ่นมีมาตรฐานคนละชุดกับตะวันตก บางอย่างทำให้แขกบ้านแขกเมืองรู้สึกไม่สบายใจ เช่น การอาบน้ำร่วมกัน คันโจ การถูกเปิดต่อภาพเร้าอารมณ์ในสื่อ และเฟติชที่ญี่ปุ่นผลิตจนกลายเป็นสินค้าส่งออก โลกตะวันตกจึงสรุปเร็วว่าคนญี่ปุ่นวิตถารทั้งชาติ

แบบแผนเหมารวมแบบนี้ย้อนไปได้ถึงปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อญี่ปุ่นเปิดประเทศ และศิลปะญี่ปุ่นกลายเป็นของแปลกในสายตาตะวันตก ตลอดศตวรรษต่อมา สิ่งที่ถูกส่งออกไม่ใช่แค่ชาและกิโมโน แต่รวมมังงะ อนิเมะ และอุตสาหกรรมผู้ใหญ่ที่ขายความแปลกเป็นจุดขาย

จึงมีข้อเสนอที่ฟังแล้วขนลุกสำหรับคนนอก เช่น น้ำหอมกลิ่นชุดนักเรียน บาร์ที่คุยเรื่องช่วยตัวเอง หรือ แคมเปญจับหน้าอก ของพวกนี้มีจริงในฐานะสินค้าและแคมเปญ ไม่ได้แปลว่าทุกบ้านในไซตามะทำแบบนั้นตอนเช้า

เพราะศีลธรรมญี่ปุ่นเน้นไม่ให้เสียหน้าในที่สาธารณะมากกว่าบาปส่วนตัวแบบศาสนาตะวันตก บางคนจึงกล้าเข้าหาผู้หญิงแบบสุ่มเมื่ออยู่คนละพื้นที่กับที่ทำงาน อนิเมะและผลงานไม่สุภาพไม่ต้องพูดมาก เพราะนั่นคือชั้นที่โลกเห็นก่อนชั้นมารยาท

ฉันพบว่าชาวญี่ปุ่นเป็นพวกวิตถารหรือไม่?

เมื่ออยู่ท่ามกลางชาวญี่ปุ่น คุณแทบจะไม่ถูกยัดเยียดเรื่องเพศเข้าหู เพราะไม่มีคำสแลงและเพลงที่พูดตรง ๆ แบบนั้น ความจริงที่ชาวญี่ปุ่นรักษาความสำรวมในที่สาธารณะไม่ได้แปลว่าเมืองทั้งเมืองบริสุทธิ์

เมื่อเดินตามถนนในอากิฮาบาระและนิปปอนบาชิ คุณจะเจอนักเรียนหญิงแจกใบปลิวชวนไปร้านนวดที่เผาเงินคุณได้ง่าย ๆ ในกรณีที่ดูไร้เดียงสา คุณอาจเจอเด็กสาวแต่งชุดพนักงานชวนไปเสียเงินใน เครื่องจับของเล่น UFO

ผู้หญิงญี่ปุ่นย่อกระโปรงโดยไม่มีใครทัก ในรถไฟ นักเรียนหญิงสองคนนั่งตรงหน้าฉัน เปิดขาจนเห็นกางเกงในแล้วหัวเราะ… นั่นคือฉากที่เกิดขึ้นได้ โดยที่ทั้งขบวนยังคงเงียบ

แค่เดินเข้าร้านหนังสือสุ่ม คุณก็เจอป้าย +18 ก้อนใหญ่ บางร้านไม่คิดมากที่จะวางภาพไม่สุภาพไว้ใกล้ประตู แต่สื่อผู้ใหญ่ที่ขายในประเทศยังต้องผ่าน การเซ็นเซอร์ เพราะประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175 ห้ามแจกจ่ายสิ่งที่ศาลถือว่าลามกโจ่งแจ้ง โดยเฉพาะการเปิดอวัยวะเพศชัด โทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกิน 2.5 ล้านเยน โมเสกใน AV และมังงะผู้ใหญ่จึงไม่ใช่ความเขินแบบสุภาพบุรุษ แต่เป็นเส้นที่กฎหมายขีดไว้ตั้งแต่ปี 1907 และขยายไปถึงไฟล์ดิจิทัลในปี 2011

ฉันพบว่าบรรยากาศในญี่ปุ่นน่าอยู่สำหรับคนที่ไม่ชอบถูกยัดเยียดเรื่องเพศแบบในบราซิล ในญี่ปุ่นคุณต้องเดินเข้าไปหาสิ่งที่วิตถาร ในบราซิลสิ่งเหล่านั้นเดินเข้ามาหาคุณแม้ไม่ได้ขอ

สรุปแล้ว ชาวญี่ปุ่นเป็นหรือไม่เป็นพวกวิตถาร?

ความคิดที่ว่าชาวญี่ปุ่นคลั่งและวิตถารทั้งชาติ มาจากความไม่ลงรอยเมื่อคนตะวันตกเจอญี่ปุ่นครั้งแรก จำได้ว่านี่ไม่ใช่ประเทศตะวันตก แล้วนิสัยแปลก ๆ ถูกอ่านด้วยความรู้สึกไวจนสรุปเร็ว

ญี่ปุ่นอยู่ใกล้และไกลจากความวิตถารในเวลาเดียวกัน วัฒนธรรมบังคับให้คนทำตามกฎและเป็นคนดีต่อหน้าผู้อื่น ความกดดันนั้นหาทางออกในอนิเมะ มังงะ โฆษณา และสื่อที่ขายจินตนาการซึ่งทาเทมาเอะห้ามพูดบนรถไฟ

เรื่องเฟติช ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมที่ผลิตความแปลกออกสู่ตลาดได้เก่ง เพราะพื้นที่ส่วนตัวและอุตสาหกรรมบันเทิงรับสิ่งที่ที่สาธารณะไม่รับ ไม่ใช่เพราะ “ไม่มีศีลธรรม” แต่เพราะศีลธรรมถูกแบ่งชั้น: สำรวมข้างนอก ปล่อยข้างในภายใต้กฎของตัวเอง

ทุกวันนี้กลายเป็นแฟชั่นที่จะไปล่าของวิตถารที่เกี่ยวกับญี่ปุ่น แล้วแชร์เพื่อเรียกคลิก พฤติกรรมแปลกและเฟติชมีในทุกประเทศ ความต่างอยู่ที่ญี่ปุ่นทำเป็นสินค้าให้โลกเห็นชัด

เหมือนชาวอินเดียที่ไม่ถูกตราว่าวิตถารทั้งชาติเพราะมีคามาสูตร ทำไมต้องสรุปว่าชาวญี่ปุ่นวิตถารทั้งประเทศ? เราทุกคนลามกได้ในระดับหนึ่ง เหลือแค่ว่าใครปล่อยความอยากให้ล้นจนทำร้ายคนอื่นในที่สาธารณะ

ฉันรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่คำพูดมีนัยทางเพศและเพลงที่พูดถึงเซ็กส์ตรง ๆ เป็นเรื่องชินตา ชาวบราซิลอย่างผมมั่นใจพอที่จะเรียกสังคมตัวเองว่าวิตถารกว่า (โดยไม่เหมารวม ไม่ใช่ทุกคน) เพราะในญี่ปุ่นคุณยังเลือกได้ว่าจะเดินเข้าไปหรือเดินผ่าน