Tenji – ความง่ายของเบรลล์ในภาษาญี่ปุ่น

เท็นจิ [点字] เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกบริล ซึ่งเป็นอักษรที่ใช้โดยผู้พิการทางสายตา โดยใช้จุดนูน 6 จุดเพื่อเป็นตัวแทนของตัวอักษรและทำให้ผู้คนสามารถอ่านได้

คำว่า เท็นจิ [点字] ในภาษาญี่ปุ่นเป็นการรวมกันของตัวอักษรคันจิสำหรับ “จุด” และ “ตัวอักษร” ดังนั้นจึงหมายถึง “อักษรจุด” อย่างแท้จริง

เราแนะนำให้อ่าน:

• นิฮง ชูวะ – ภาษามือญี่ปุ่น
• หมายเลขโทรศัพท์ในญี่ปุ่น
• ฮิรากานะและคาตากานะที่เลิกใช้ ゐ ゑ 𛀁 ヰ ヱ

การใช้บริลในญี่ปุ่น

ในญี่ปุ่น บริลถูกใช้อย่างแพร่หลายเป็นเครื่องมือเพื่อการเข้าถึงสำหรับผู้พิการทางสายตา ทำให้พวกเขาสามารถอ่านและเขียนได้อย่างอิสระ

เป็นเรื่องปกติที่จะพบป้ายและฉลากที่มีข้อมูลเป็นบริลในพื้นที่สาธารณะ เช่น ห้องน้ำและลิฟต์ ทำให้พื้นที่เหล่านี้สามารถเข้าถึงได้สำหรับทุกคน

นอกจากนี้ยังมีเครื่องพิมพ์และจอแสดงผลบริลสำหรับใช้ส่วนบุคคล ทำให้ผู้พิการทางสายตาสามารถเข้าถึงข้อมูลและสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ญี่ปุ่นยังมีกฎหมายลิขสิทธิ์ที่อนุญาตให้ทำซ้ำผลงานที่ตีพิมพ์เป็นบริล แม้ในช่วงระยะเวลาการคุ้มครองลิขสิทธิ์ ซึ่งน่าทึ่งมาก เพราะทำให้ทุกคนสามารถเข้าถึงข้อมูลและสื่อสารได้อย่างอิสระและครอบคลุม โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้สร้างสรรค์ในการสร้างเนื้อหา

นอกจากนี้ ตามท้องถนนในญี่ปุ่นจะมีเสียงส่งสัญญาณที่สี่แยกเพื่อให้คนตาบอดระบุสัญญาณไฟจราจรที่เปิดและปิด ทุกพื้นจะเต็มไปด้วยแถบสีเหลือง

ขวดแชมพู บรรจุภัณฑ์กระดาษ บันทึกในบัตรเติมเงิน แบบฟอร์ม และวัตถุอื่นๆ อีกมากมายในญี่ปุ่นถูกสร้างขึ้นโดยคำนึงถึงผู้พิการทางสายตา

บล็อกสีเหลืองบนถนนในญี่ปุ่น

คุณเคยเห็นบล็อกสีเหลืองเหล่านั้นบนทางเท้าและสถานีรถไฟในญี่ปุ่นหรือไม่? บล็อกเหล่านี้ถูกใช้โดยคนตาบอดเพื่อเดินตามเส้นทางของพวกเขาอย่างปลอดภัย

บล็อกบริลชุดแรกถูกติดตั้งในญี่ปุ่น คิดค้นโดยเซอิจิ มิยาเกะในปี 1965 และพัฒนาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 1967 ที่สี่แยกปัจจุบันของทางหลวงหมายเลข 250 ทางหลวงฮาราจิมะในอำเภอนาคะ จังหวัดโอกายามะ

มีบล็อกบริลสองประเภท คือ บล็อกที่เรียงเป็นเส้นตรง (บล็อกเชิงเส้น) ที่บ่งบอกทิศทางการเดินทาง และบล็อกเตือนในรูปแบบจุด (บล็อกจุด) ที่บ่งบอกตำแหน่งของสถานที่อันตรายและสิ่งอำนวยความสะดวกที่มีแนวทาง

บริลในภาษาญี่ปุ่น

การเขียนบริลในภาษาญี่ปุ่น遵循โครงสร้าง 6 จุดเหมือนกับประเทศส่วนใหญ่ จุดถูกทำเครื่องหมายจาก 1 ถึง 6 โดยจุดสามจุดทางซ้ายทำเครื่องหมายจาก 1 ถึง 3 และจุดสามจุดทางขวาทำเครื่องหมายจาก 4 ถึง 6

จุดที่มีอยู่จะถูกแทนด้วย “●” และจุดที่ไม่มีอยู่จะถูกแทนด้วย “○” สิ่งสำคัญที่ต้องสังเกตคือนี่คือรูปแบบการอ่าน และเมื่อเขียนด้วยความช่วยเหลือของอุปกรณ์เช่นเครื่องพิมพ์ดีดบริล ลำดับของจุดจะกลับกันเนื่องจากเทคนิคการกดจุดที่ด้านหลังของกระดาษ

ภาษาญี่ปุ่นประกอบด้วยอักษร 3 แบบ คือ ฮิรากานะ คาตากานะ และคันจิ ในบริลจะถูกทำให้ง่ายขึ้น ฮิรากานะและคาตากานะจะเหมือนกันและไม่มีคันจิ

โดยพื้นฐานแล้ว บริลในภาษาญี่ปุ่นคือสิ่งที่ชาวต่างชาติและชาวญี่ปุ่นหลายคนฝันถึง คือการมีอักษรที่ประกอบด้วยเฉพาะตัวอักษรพยางค์โดยไม่มีตัวอักษรคันจิ แต่เราทราบดีว่าตัวอักษรคันจิมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจไวยากรณ์และคำที่มีการออกเสียงคล้ายกัน

เราแนะนำให้อ่าน: ทำไมชาวญี่ปุ่นจึงใช้ตัวอักษรคันจิในภาษาของพวกเขา?

ดาคุเต็นและเสียงควบกลับในบริลเป็นอย่างไร?

แตกต่างจากภาษาญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม เมื่อตัวอักษรต้องมีดาคุเต็นหรือฮันดาคุเต็น (バパ) จะใช้โครงสร้างที่มีจุดที่หมายเลข 5 สำหรับดาคุเต็นและที่หมายเลข 6 สำหรับฮันดาคุเต็นก่อนตัวอักษรญี่ปุ่น

เราแนะนำให้อ่าน: ดาคุเต็นและฮันดาคุเต็น – เครื่องหมายคำพูดในภาษาญี่ปุ่น

สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับเสียงควบกลับ (きゃ) ซึ่งจะถูกทำเครื่องหมายที่จุดหมายเลข 4 ความแตกต่างอยู่ที่ตัวอักษร ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นตัวแทนของเสียงของคานะตัวเล็ก ตัวอย่างเช่น: [きゅ] ใช้ [く] และ きゃ ใช้ [か]

ดาคุเต็นสามารถผสมกับเสียงควบกลับได้ ดังนั้นในบ้านหลังก่อนหน้า เราสามารถทำเครื่องหมายจุด 4 และ 5 ตามด้วย [か] เพื่อเป็นตัวแทนของ [ぎゃ] ผมไม่รู้ว่าคุณเข้าใจหรือไม่ แต่เพื่อความง่าย เราจะปล่อยภาพด้านล่างนี้:

การสื่อสารบริลโดยใช้นิ้ว

ระบบการสื่อสารที่รู้จักกันในชื่อ “ระบบการให้คะแนนด้วยมือ” หรือ “ระบบการใหคะแนนด้วยนิ้ว” เป็นรูปแบบที่ใช้โดยคนตาบอดและคนหูหนวกเพื่อสื่อสารกัน

มันใช้นิ้วทั้งหก (นิ้วโป้ง นิ้วชี้ นิ้วกลาง นิ้วนาง นิ้วก้อย) เพื่อเป็นตัวแทนของจุดทั้งหกของระบบบริล ระบบนี้ถูกสร้างขึ้นโดยเรโกะ ฟุคุชิมะในปี 1981 และนำเสนอเป็นภาษาอังกฤษในการประชุมโลก Helen Keller ครั้งที่ 4 ซึ่งจัดขึ้นที่สตอกโฮล์มในปี 1989

ระบบการให้คะแนนด้วยมือ遵循กฎของบริล แต่ถูกปรับให้ใช้ในการสนทนา ตัวอย่างเช่น มันไม่ใช้ช่องว่างระหว่างคำ ไม่ใช้เครื่องหมายวรรคตอนเช่นจุลภาค ใช้เครื่องหมายวรรคตอนทางเสียง เริ่มต้นด้วยชื่อของบุคคลที่กำลังสื่อสาร และใช้คำย่อสำหรับคำทั่วไป

ระบบการให้คะแนนด้วยมือเร็วและแม่นยำกว่าวิธีการสื่อสารอื่นๆ เช่น การเขียนด้วยมือหรือระบบการสื่อสารด้วยมือ และยังสามารถเรียนรู้ได้ง่ายสำหรับผู้ที่รู้จักบริลแล้ว