ใครก็ตามที่ซื้อของ ทำอาหาร หรือหาที่อยู่ในญี่ปุ่นจะเจอคำเกี่ยวกับรูปทรงและขนาดที่ตำราเรียนไม่ค่อยสอน บทความนี้รวบรวมคำเหล่านั้น จัดกลุ่ม และเพิ่มหน่วยที่ปรากฏจริงบนฉลากและในบทสนทนา
หมายเหตุเรื่องวิธี หน่วยเมตริกพิมพ์อยู่บนทุกบรรจุภัณฑ์และเขียนด้วยคาตาคานะ เพราะเข้าสู่ภาษาญี่ปุ่นผ่านภาษายุโรป ส่วนหน่วยเก่ายังคงตัวอักษรของตัวเองและอยู่รอดในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และงานช่างเป็นหลัก
สารบัญ 6
รูปทรงและทรงตัน
คำเหล่านี้เป็นพื้นฐานของเรขาคณิตในโรงเรียนและการอธิบายสิ่งของ
- สี่เหลี่ยมจัตุรัส: 正方形, เซย์โฮเกย์
- สี่เหลี่ยมผืนผ้า: 長方形, โชโฮเกย์
- สามเหลี่ยม: 三角形, ซังคาคุเกย์
- วงกลม: 円形, เอ็นเกย์ ส่วนวงกลมในฐานะพื้นผิวคือ 円, เอ็น
- วงรี: 卵形, รังเกย์
- สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน: ひし形, ฮิชิงาตะ
- สี่เหลี่ยมคางหมู: 台形, ไดเกย์
- ลูกบาศก์: 立方体, ริปโปไต ส่วนทรงกลมคือ 球, คิว หรือ 球体, คิวไต
- พีระมิด: 角錐, คาคุซุย ส่วนปริซึมคือ 角柱, คาคุจู

คำกลุ่มนี้ยังใช้ในแผนที่รถไฟและคู่มือประกอบเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งมักบอกความยาวและมุมของชิ้นส่วนเป็นตัวเลขพร้อมหน่วย
เส้น มุม และตำแหน่ง
ภาพวาด แผนที่ และคำอธิบายทางเทคนิคต้องใช้คำกลุ่มที่สอง
- เส้น: 線, เซ็ง ส่วนเส้นตรงคือ 直線, โชคุเซ็ง และเส้นโค้งคือ 曲線, เคียวคุเซ็ง
- ด้านและขอบ: 辺, เฮ็ง ใช้กับด้านของสามเหลี่ยม
- มุม: 角, คาคุ มุมฉากคือ 直角, โชคคาคุ
- ตั้งฉาก: 垂直の, ซุยโชคุโนะ แนวนอน: 水平の, ซุยเฮย์โนะ
- ขนาน: 平行, เฮย์โค
- ศูนย์กลาง: 中心, จูชิง จุดตัด: 交点, โคเท็ง
- รัศมี: 半径, ฮังเกย์ เส้นผ่านศูนย์กลาง: 直径, โชเคย์
- เส้นรอบรูป: 周長, ชูโจ ส่วนเส้นขอบคือ 輪郭, รินคาคุ
หน่วยเมตริก
ในร้านค้าและในครัวใช้หน่วยเดียวกับยุโรป ภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยคาตาคานะ
- เมตร: メートル, เมโตะรุ เซนติเมตรย่อว่า センチ, เซ็นจิ
- มิลลิเมตร: ミリメートル, มิริเมโตะรุ ย่อว่า ミリ, มิริ
- กิโลเมตร: キロメートル, คิโรเมโตะรุ ย่อว่า キロ, คิโร
- กรัม: グラム, กุระมุ กิโลกรัมย่อว่า キロ, คิโร
- ลิตร: リットル, ริตโตะรุ มิลลิลิตรคือ ミリリットル, มิริริตโตะรุ
- ตารางเมตร: 平方メートル, เฮย์โฮเมโตะรุ ในชีวิตประจำวันมักใช้ 平米, เฮย์เบย์
- ลูกบาศก์เมตร: 立方メートル, ริปโปเมโตะรุ ย่อว่า 立米, เรียวเบย์
ในร้านขายวัสดุยังมีถุงน้ำตาลหรือแป้งที่พิมพ์น้ำหนักเป็นกิโลกรัมใหญ่ ๆ และในครัวเรือนก็ซื้อเป็นถุงหนึ่งกิโลกรัมบ่อยที่สุด คำว่า キロ จึงหมายถึงทั้งกิโลเมตรและกิโลกรัม ขึ้นอยู่กับบริบท
หน่วยเก่าที่ยังมีชีวิต
ระบบเมตริกใช้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่หน่วยเก่าบางอย่างไม่หายไป หนึ่งชากุหรือ 尺 ยาวประมาณ 30,3 เซนติเมตร หนึ่งซุนหรือ 寸 ประมาณ 3,03 เซนติเมตร และหนึ่งเค็นหรือ 間 เท่ากับหกชากุ คือราว 1,82 เมตร
หน่วยที่ดื้อที่สุดคือ 坪 หรือสึโบะ ประมาณ 3,31 ตารางเมตร เวลาหาบ้านหรือที่ดินในญี่ปุ่น พื้นที่ยังเขียนเป็นสึโบะแม้ตัวเลขทางการใช้ตารางเมตร
อีกหน่วยที่ยังใช้ในครัวคือ 合 หรือโกะ ประมาณ 180 มิลลิลิตร ใช้ตวงข้าวสารและบอกปริมาณข้าวที่จะหุง
ช่างไม้ญี่ปุ่นยังใช้บรรทัดที่เรียกกันว่าชากุจาคุในการวัดไม้และความกว้างของช่องเปิด ประตูและหน้าต่างจึงถูกพูดถึงด้วยหน่วยนี้มานาน
จำนวนและลักษณนาม
รูปย่อสำคัญมาก ไม่มีใครพูดว่า センチメートル ในร้านเมื่อ センチ พอ และที่ไซต์ก่อสร้างลูกบาศก์เมตรมักเรียกว่า 立米 ตัวเลขอยู่ข้างหน้า หน่วยอยู่ข้างหลัง และจำนวนต่ำกว่าสิบไม่ต้องเติมพหูพจน์ เพราะลักษณนามญี่ปุ่นไม่ได้ทำงานแบบนั้น
ลักษณนามก็ควรดู กระดาษนับด้วย 枚, ไม สิ่งก่อสร้างนับด้วย 棟, โท และชั้นนับด้วย 階, ไค ดังนั้นกระดาษสามแผ่นคือ 紙三枚, คามิซังไม และชั้นห้าคือ 五階, โกไค
ลักษณนามที่ใช้บ่อยอีกกลุ่มหนึ่งคือ 個, โคะ สำหรับของชิ้นเล็ก และ 本, ฮง สำหรับขวดหรือสิ่งยาว เช่น ขวดน้ำสองขวดคือ 二本, นิฮง
สิ่งที่ได้ยินที่เคาน์เตอร์
ในซูเปอร์มาร์เก็ตให้ดูตัวพิมพ์เล็ก ราคามักคิดต่อ 100 กรัม เครื่องดื่มพิมพ์ 500ミリリットル และข้าวสารยังขายเป็น 合 ได้ในบางร้าน
การเทียบราคาต่อหน่วยก็ช่วยได้มาก เพราะป้ายราคาญี่ปุ่นมักบอกทั้งราคาต่อชิ้นและราคาต่อ 100 กรัม หรือต่อลิตร ทำให้เปรียบเทียบได้ทันที
ด้วยคำสามกลุ่มนี้ คุณอธิบายรูปทรง เปรียบเทียบขนาด และสั่งจำนวนได้โดยไม่ต้องเปิดพจนานุกรมทุกประโยค สำหรับภาษาญี่ปุ่นโดยรวม รายการ คำศัพท์ภาษาญี่ปุ่น และ ตัวเลขในภาษาญี่ปุ่น เป็นก้าวต่อไป ส่วนตัวอักษรมีอธิบายในบทความเรื่อง การเขียนภาษาญี่ปุ่น






ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น