วิธีใช้และพิมพ์ฮิรากานะและคาตากานะตัวเล็ก

เวลาเริ่มพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น หลายคนพิมพ์คำได้แล้ว แต่พอเจอ คะนะตัวเล็ก อย่าง っ, ゃ, ゅ, ょ, ぁ, ぃ กลับไม่แน่ใจว่าต้องกดแบบไหน บางครั้ง IME ก็ขึ้นคำให้เอง บางครั้งต้องพิมพ์แยกด้วยรหัสเฉพาะ บทความนี้สรุปวิธีที่ใช้ได้จริงสำหรับคีย์บอร์ดญี่ปุ่นแบบโรมาจิ โดยเน้นตัวที่เจอบ่อยที่สุดก่อน

คะนะตัวเล็กไม่ได้มีไว้ให้ดูน่ารักอย่างเดียว แต่มีหน้าที่ชัดเจนในภาษา เช่น っ ใช้ทำเสียงหยุดสั้นหรือเสียงพยัญชนะซ้อน, ゃゅょ ใช้สร้างเสียงควบอย่าง きゃ, しゅ, ちょ, ส่วน ぁぃぅぇぉ มักโผล่ในคำถอดเสียงหรือรูปสะกดเฉพาะอย่าง ファ, ティ, ウィ และ ヴィ

สารบัญ 4

วิธีพิมพ์ っ ゃ ゅ ょ ที่เจอบ่อยที่สุด

ถ้าคุณพิมพ์เป็นคำตามปกติ คะนะตัวเล็กหลายตัวจะขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ตัวอย่างเช่น きゃ พิมพ์เป็น kya, しゅ พิมพ์เป็น shu, ちょ พิมพ์เป็น cho ส่วน っ ในคำอย่าง きって หรือ サッカー มักพิมพ์โดยการใส่พยัญชนะซ้ำ เช่น kitte และ sakkaa

แต่ถ้าต้องการพิมพ์คะนะตัวเล็ก แยกเดี่ยวๆ ให้เติม x หรือ l ไว้ข้างหน้า ตัวอย่างที่ใช้บ่อยมีดังนี้

• っ = xtu หรือ ltu
• ゃ = xya หรือ lya
• ゅ = xyu หรือ lyu
• ょ = xyo หรือ lyo
• ゎ = xwa หรือ lwa

หลักนี้ใช้กับคาตากานะตัวเล็กได้ด้วย เช่น ッ, ャ, ュ และ ョ เพียงแค่เปลี่ยนโหมดการแปลงหรือเลือกคาตากานะจาก候補ของ IME

วิธีพิมพ์ ぁ ぃ ぅ ぇ ぉ และคาตากานะตัวเล็ก

กลุ่มสระตัวเล็กใช้หลักเดียวกัน คือใส่ x หรือ l นำหน้าเสียงสระที่ต้องการ

• ぁ = xa หรือ la
• ぃ = xi หรือ li
• ぅ = xu หรือ lu
• ぇ = xe หรือ le
• ぉ = xo หรือ lo

ตัวเหล่านี้มักไปอยู่ในคำถอดเสียง เช่น ファ (fa), フィ (fi), ティ (ti), ディ (di), ウィ (wi) และ ウェ (we) ดังนั้นหลายครั้งคุณไม่จำเป็นต้องพิมพ์สระตัวเล็กแยกเอง แค่พิมพ์พยางค์เต็มตามระบบโรมาจิที่ IME รองรับก็พอ

ถ้าคุณกำลังหาตัวอักษรเก่าอย่าง ゐ หรือ ゑ ต้องรู้ไว้ก่อนว่าปัจจุบันแทบไม่ใช้ในภาษาญี่ปุ่นทั่วไปแล้ว ในคำสมัยใหม่มักเห็นรูปอย่าง ウィ และ ウェ มากกว่า แต่ในบาง IME คุณยังหาอักษรเก่าเหล่านี้ได้จากรายการตัวเลือกหลังการแปลง

พิมพ์ไม่ออก ควรเช็กอะไรบ้าง

ถ้าพิมพ์แล้วไม่ขึ้นตามที่ต้องการ ให้เช็กก่อนว่าคุณอยู่ในโหมด ญี่ปุ่น/ฮิรางานะ ไม่ใช่โหมดตัวอักษรอังกฤษล้วน บนคอมพิวเตอร์บางเครื่อง IME จะรอให้คุณกด Space เพื่อเปิด候補 จากนั้นค่อยกด Enter เพื่อยืนยัน โดยเฉพาะเวลาต้องการคาตากานะตัวเล็กหรือรูปสะกดที่ไม่ค่อยใช้

อีกจุดที่คนมักสับสนคือ っ ในคำจริงกับ っ แบบพิมพ์เดี่ยว หากเป็นคำอย่าง がっこう หรือ きって ให้พิมพ์ตามเสียงทั้งคำจะง่ายกว่า แต่ถ้าคุณกำลังอธิบายตัวอักษรทีละตัว หรืออยากให้คะนะตัวเล็กแสดงเดี่ยวๆ ค่อยใช้ xtu หรือ ltu

สรุปแบบจำง่าย

ถ้าจำสั้นๆ ได้เพียงข้อเดียว ให้จำว่า x หรือ l คือสวิตช์ของคะนะตัวเล็ก เมื่ออยากให้ตัวอักษรใดแสดงเป็นรูปเล็ก ให้เติมหนึ่งในสองตัวนี้ไว้ข้างหน้า ส่วนคำที่มีเสียงควบอยู่แล้ว เช่น kya, sho, cha หรือคำที่มีเสียงหยุดอย่าง kitte มักพิมพ์ตามโรมาจิปกติได้เลย

ถ้าคุณกำลังฝึกอ่านและพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นพร้อมกัน ลองอ่านบทความเกี่ยวกับ ฮิรางานะและคาตากานะ, dakuten และ handakuten และ การถอดเสียงแบบโรมาจิ ควบคู่กัน จะเข้าใจได้เร็วขึ้นว่าทำไมคะนะบางตัวจึงต้องเขียนให้เล็ก