ความนิยมของดนตรีคลาสสิกในญี่ปุ่น

ในขณะที่โลกตะวันตก โดยเฉพาะบราซิล ถูกครอบงำด้วยเพลงที่มีเนื้อร้องและจังหวะค่อนข้างซ้ำแบบ ญี่ปุ่นยังคงหนาแน่นไปด้วยดนตรีคลาสสิก คุณรู้ไหมว่าดนตรีคลาสสิกที่พูดถึงที่นี่คืออะไร?

ไม่จำเป็นต้องหมายถึงซิมโฟนี โอเปร่า และเครื่องอย่างไวโอลินกับเปียโนเพียงอย่างเดียว ลักษณะสำคัญคือความซับซ้อนของการเรียบเรียง มีเครื่องดนตรีหลายชนิดมาประกอบกันเป็นการแสดง

เพื่อเตือนความจำ เรากำลังพูดถึงดนตรีคลาสสิกตะวันตก ไม่ใช่ gagaku หรือดนตรีราชสำนักของญี่ปุ่น ทั้งสองสายยังมีชีวิตในประเทศนี้ และเพลงป๊อปอย่าง J-POP กับ J-Rock ก็มักหยิบเทคนิคการเรียบเรียงที่ซับซ้อนไปใช้

ทั่วประเทศมีหอแสดงคอนเสิร์ตและศูนย์ศิลปะดนตรีกระจายอยู่จริง สมาคมออร์เคสตราซิมโฟนีแห่งญี่ปุ่นรวบวงอาชีพหลายสิบวงที่เล่นคอนเสิร์ตตลอดปี และโตเกียวเป็นเมืองที่มีวงออร์เคสตราอาชีพขนาดเต็มวงหนาแน่นที่สุดในโลก

นักเรียนได้รับการส่งเสริมให้ชื่นชมดนตรีคลาสสิกผ่านชมรมและกิจกรรม เปียโน ไวโอลิน การร้องเพลง ละคร และวิชาเสริมอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับดนตรี

ดนตรีคลาสสิกตะวันตกเข้าสู่ระบบการศึกษาของญี่ปุ่นในยุคเมจิ (1868-1912) ชื่ออย่างบาค โมซาร์ต บีโธเฟน และวากเนอร์ กลายเป็นแบบอย่างในการเรียน การแสดงซิมโฟนีที่บันทึกไว้ช่วงแรก ๆ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1887 ที่โตเกียว เมื่อนักเรียนของหน่วยงานดนตรีของกระทรวงศึกษาธิการบรรเลงบางส่วนจากซิมโฟนีที่ 1 ของบีโธเฟน

ดนตรีคลาสสิกที่มีอยู่ในญี่ปุ่น

ในโรงเรียนประถม ดนตรีเป็นวิชาบังคับ เด็กอายุราว 6 ขวบเริ่มร้องเพลงและเล่นเครื่องอย่างขลุ่ยรีคอร์เดอร์หรือเมโลดิกา เมื่อขึ้นมัธยม หลายคนเลือกชมรมวงโยธวาทิต วงเครื่องสาย คอรัสในโรงเรียน หรือเครื่องดนตรีดั้งเดิม

นั่นหมายความว่านักเรียนญี่ปุ่นส่วนใหญ่เคยสัมผัสดนตรีคลาสสิกในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง แม้บางคนจะยังมองว่าการฟังออร์เคสตราเป็นเรื่องของคนมีฐานะ แต่ห้องแสดงในเมืองใหญ่ทุกวันนี้เต็มไปด้วยผู้ฟังทั่วไป

โตเกียวมีวงออร์เคสตราอาชีพขนาดเต็มวงถึงแปดวง ซึ่งมากกว่าเมืองอื่นในโลก เช่น NHK Symphony Orchestra และ Tokyo Philharmonic Orchestra ดนตรีคลาสสิกจึงอยู่ทั้งในคอนเสิร์ต ภาพยนตร์ เกม อนิเมะ และละคร

ในวงการคอนเสิร์ต มีนักประพันธ์อย่างโทรุ ทาเคมิตสึ (Toru Takemitsu) วาทยากรอย่างเซจิ โอซาวะ (Seiji Ozawa) และนักเปียโนอย่างฟูจิโกะ เฮมมิง (Fujiko Hemming) ส่วนนักแต่งเพลงเกมอย่างโคจิ คอนโด (Koji Kondo จาก Zelda และ Mario) อากิระ ยามาโอกะ (Akira Yamaoka) และโนบุโอะ อุเอมัตสึ (Nobuo Uematsu) นำภาษาของออร์เคสตราไปสู่ผู้เล่นทั่วโลก

อนิเมะและเกมจำนวนมากใช้ดนตรีสไตล์คลาสสิกเป็นเพลงประกอบ เรื่องอย่าง Shigatsu wa Kimi no Uso, Nodame Cantabile และอนิเมะโรงเรียนเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับเครื่องดนตรีกับการร้องเพลง ช่วยให้คนที่อยากรู้จักดนตรีคลาสสิกได้ยินเปียโนและไวโอลินผ่านเรื่องราว รายการอนิเมะเพลงของเรารวมเรื่องคลาสสิก วงดนตรี และไอดอลไว้ด้วยกัน

ดนตรีสมัยใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิก

ตั้งแต่เด็ก ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากถูกส่งเสริมให้เรียนเครื่องคลาสสิกอย่างเปียโนและไวโอลิน เพลงป๊อปญี่ปุ่นส่วนใหญ่จึงหนาไปด้วยเครื่องดนตรีและการเปลี่ยนทำนองกลางเพลง

คุณอาจสังเกตเอง ลองเอาเพลงตะวันตก โดยเฉพาะเพลงบราซิล มาเทียบกับเพลงญี่ปุ่น แม้แต่เพลงเปิดอนิเมะ ในเพลงญี่ปุ่นมักมีการพลิกทำนองครั้งใหญ่กลางเพลง และใช้เครื่องที่ไม่ค่อยโผล่ในป๊อปกระแสหลัก

เพลงญี่ปุ่นจำนวนมากฟังแล้วโรแมนติก มีเปียโนและไวโอลินปนกับเครื่องดั้งเดิมและเสียงสังเคราะห์ ทำให้เลเยอร์หนา

แม้ในหลายประเทศดนตรีคลาสสิกจะหดไปอยู่ตามหอแสดงราคาแพง ญี่ปุ่นยังจำมันได้ทั้งในรูปแบบคอนเสิร์ตและในเพลงสมัยใหม่ที่จัดระเบียบเครื่องดนตรีอย่างประณีต นี่ยังไม่นับดนตรีดั้งเดิมและการแสดงในเทศกาล

ฉันยืนยันได้จากประสบการณ์ของตัวเอง หลังจากได้ยินซาวด์แทร็กจากภาพยนตร์ เกม และอนิเมะ ฉันเจอเพลงญี่ปุ่นที่โดดเด่นได้ด้วยเครื่องดนตรีอย่างเดียว โดยไม่ต้องพึ่งเสียงร้องเป็นแกนหลัก และคุณล่ะ คิดอย่างไรกับดนตรีคลาสสิก อยากฟังความเห็นและขอบคุณที่แชร์