บางคนอาจไม่รู้ แต่ญี่ปุ่นเป็นหมู่เกาะ หรือก็คือประเทศที่ล้อมรอบด้วยเกาะ และยังถูกรายล้อมด้วยมหาสมุทรอีกด้วย
เกาะหลักของหมู่เกาะนี้คือ; ฮอนชู [本州], ฮอกไกโด [北海道], ชิโกกุ [四国], คิวชู [九州], และโอกินาวะ [沖縄島] เรามีบทความที่เล่าเพิ่มเติมเกี่ยวกับเกาะเหล่านี้และ 6,852 เกาะของญี่ปุ่น
ในบทความนี้ เราจะย้อนดูไทม์ไลน์และค้นพบความน่าสนใจเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเกาะหลัก 5 เกาะนี้ โดยอธิบายถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ อิทธิพลทางเศรษฐกิจ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และปัจจัยอื่นๆ ที่ทำให้ญี่ปุ่นเป็นอย่างทุกวันนี้
สารบัญ
ประวัติศาสตร์ของฮอนชู
อาจกล่าวได้ว่าเกาะฮอนชูเป็นรากฐานของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นทั้งหมด เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุด รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของประเทศ
ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ประกอบอาชีพล่าสัตว์ หาปลา และเก็บของป่า แต่สิ่งต่างๆ เริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อการปลูกข้าวเริ่มเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตของชาวญี่ปุ่น
ซึ่งทำให้เกิดการเติบโตและวิวัฒนาการในโครงสร้างทางสังคม ผลที่ตามมาคือคนรวยและเจ้าของที่ดินเริ่มมีอำนาจมากขึ้น
พุทธศาสนาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมมานานแล้ว ร่วมกับศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของญี่ปุ่นคือชินโต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 593 เจ้าชายพุทธโชตากุได้รับอำนาจอย่างมาก และในปี ค.ศ. 752 พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่นาราก็จะแล้วเสร็จ
ตลอดช่วงเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น การต่อสู้เพื่ออำนาจทางการเมืองเกิดขึ้นระหว่างตระกูลต่างๆ
ในปี ค.ศ. 645 ตระกูลฟูจิวาระเอาชนะตระกูลโซกะของเจ้าชายโชตากุ ฟูจิวาระทำให้ที่ดินทั้งหมดเป็นของรัฐและสร้างระบบภาษี ตามมาด้วยการต่อสู้และสงครามมากมาย และช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 8 ได้เห็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ ความอดอยาก และโรคระบาดที่นับไม่ถ้วน
สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นมากมายหลังจากช่วงเวลานั้น การเกิดขึ้นของยุคเอโดะ การย้ายเมืองหลวงจากเกียวโตมาเป็นโตเกียวซึ่งอยู่ในฮอนชู ญี่ปุ่นเริ่มเข้าร่วมในสงครามโลก และในปี ค.ศ. 1923 เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคันโตที่ทำลายส่วนใหญ่ของโตเกียวและโยโกฮาม่า
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสหรัฐอเมริกา โดยประเทศนั้นสัญญาและช่วยเหลือในการสร้างชาติขึ้นมาใหม่และใช้ระบบเศรษฐกิจที่คล้ายคลึงกันในประเทศ
ด้วยฮอนชูในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของส่วนใหญ่ของความเข้มข้นทางเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งปัจจุบันมีเกียวโต โตเกียว อิเคดะ โกเบ และจุดสำคัญอื่นๆ เมื่อพูดถึงเศรษฐกิจและประชากรญี่ปุ่น
อ่านเพิ่มเติม:
ประวัติศาสตร์ของฮอกไกโด
ฮอกไกโด เมื่อแปลแล้วจะหมายถึง “เส้นทางทะเลเหนือ” เป็นเกาะที่สองในหมู่เกาะญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียง ทางภูมิศาสตร์มันถูกแบ่งออกจากญี่ปุ่นโดยช่องแคบสึการุ ซึ่งเป็นคลองระหว่างทะเลญี่ปุ่นและมหาสมุทรแปซิฟิก
ฮอกไกโดเช่นเดียวกับฮอนชูถูกแบ่งออกเป็นยุคต่างๆ เรามีช่วงปี ค.ศ. 710 ถึง 1185 คือยุคนาระและยุคเฮอัน ผู้คนในยุคนั้นพึ่งพาการล่าสัตว์ หาปลา และข้าวและเหล็กได้มาจากการค้าขายกับส่วนอื่นๆ ของญี่ปุ่น
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1336 ถึง 1868 มีช่วงยุคมูโรมาจิและยุคเอโดะ ยุคมูโรมาจิถูกทำเครื่องหมายด้วยสงครามมากมายระหว่างตระกูล รวมถึงชาวญี่ปุ่นต่อต้านชาวไอนุที่อาศัยอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของฮอกไกโด ซึ่งต่อมาเกิดการค้าขายระหว่างชาวไอนุเหล่านี้
ตลอดประวัติศาสตร์เกิดการลุกฮือหลายครั้งจากชาวไอนุต่อต้านการปกครองแบบศักดินาที่ครอบงำฮอกไกโด ระหว่างปี ค.ศ. 1669 ถึง 1672 มีการลุกฮือครั้งใหญ่ที่สุด เรียกว่าการลุกฮือชาคุชิน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1799 ถึง 1858 รัฐบาลเอโดะเข้าควบคุมฮอกไกโดชั่วคราวเพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามจากการรุกรานจากรัฐบาลรัสเซีย
ตลอดประวัติศาสตร์ของฮอกไกโด สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นมากมายเพื่อป้องกันไม่ให้รัฐบาลรัสเซียเข้าควบคุมที่นั่น แต่ฮอกไกโดเริ่มเหมือนจังหวัดอื่นๆ เท่านั้นในปี ค.ศ. 1947 เมื่อมีการบังคับใช้กฎหมายความเป็นอิสระในท้องถิ่นจริงๆ
และในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลญี่ปุ่นจัดตั้งสำนักงานพัฒนาฮอกไกโด ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานสำหรับสำนักนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นเพื่อรักษาอำนาจบริหารเหนือฮอกไกโด
อ่านเพิ่มเติม:
ประวัติศาสตร์ของชิโกกุ
ตั้งแต่ต้นยุคกลางจนถึงยุคสมัยใหม่เกิดขึ้นสี่รัฐเจ้าขุนนาง คือ อาวะ ซานุกิ อิโย และโทซะ
เนื่องจากข้อเท็จจริงนี้ เกาะจึงเป็นที่รู้จักในชื่อชิโกกุ 四国 ซึ่ง 四 (ชิ) หมายถึงสี่ และ 国 (คุ) หมายถึงประเทศ และดินแดนเหล่านี้ถูกครอบงำและปกครองโดยตระกูลท้องถิ่นที่พัฒนานิสัยและวัฒนธรรมของภูมิภาคตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ของพื้นที่ที่พวกเขาอยู่
ทำหน้าที่เป็นฐาน เช่น ตระกูลโคโนะจากอิโยเป็นโจรสลัดดั้งเดิมที่เก็บค่าผ่านทางในทะเลภายใน
พวกเขายังทำหน้าที่เป็นแนวทางสำหรับเรือในภูมิภาค หรือพูดอีกอย่างหนึ่ง พวกเขาคือกองทัพเรือของญี่ปุ่น
ในภูมิภาคโทซะซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีฐานการเกษตรที่อ่อนแอ ตระกูลโชซากาเบะ เป็นผู้นำนักรบที่ออกไปค้นหาที่ดินการเกษตรโดยแลกกับดินแดนใกล้เคียง ระหว่างยุคมูโรมาจิ ตระกูลโฮโซกาวะปกครองซานุกิ อาวะ และโทซะ ในขณะที่ตระกูลโคโนะปกครองอิโย
ในอากิ โคจิ กิจกรรมการค้าของอิวาซากิ ยาทาโรนำไปสู่การก่อตั้งบริษัทการค้าและเทคโนโลยี คือมิตซูบิชิที่มีชื่อเสียง ในปี ค.ศ. 1873
และในระหว่างสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ผู้นำและพี่น้องอากิยามะจากมัตสึยามะบัญชาการกองทัพม้าและกองทัพเรือของญี่ปุ่นได้สำเร็จ มัตสึยามะเป็นที่ตั้งของค่ายเชลยศึกที่ได้รับการยกย่องในระดับนานาชาติจากการปฏิบัติต่อเชลยศึกอย่างสมดุล
ในระหว่างสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น พี่น้องอากิยามะจากมัตสึยามะเป็นผู้นำกองทัพม้าและกองทัพเรือญี่ปุ่นได้สำเร็จ ตามลำดับ
มัตสึยามะเป็นที่ตั้งของค่ายเชลยศึกที่ได้รับการยกย่องในระดับนานาชาติจากการปฏิบัติต่อเชลยศึกอย่างมีสติ
ตั้งแต่ยุคโชวะจนถึงปัจจุบันก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ชายฝั่งของมิสึกุเอะในเอฮิเมะเคยถูกใช้สำหรับฝึกอบรมลูกเรือของเรือดำน้ำขนาดเล็กที่ถูกใช้ในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
ในระหว่างสงคราม ยังมีค่ายเชลยศึกที่มืดมนในเซนตุจิ
ในช่วงหลายเดือนสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง โตคุชิมะ ทากามัตสึ และมัตสึยามะถูกทิ้งระเบิดอย่างหนัก ทำลายส่วนใหญ่ของอาคารของพวกเขา
หลังสงคราม อุตสาหกรรมที่พัฒนาขึ้นในช่วงก่อนหน้านี้ก็ขยายตัว
ยังมีการทำเหมืองแร่ทองแดงที่เบชิโดซันและการหลอมที่นาโอชิมะซึ่งเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ แต่เมื่อซบเซา สิ่งอำนวยความสะดวกก็ถูกนำมาใช้ใหม่สำหรับการท่องเที่ยว
ในปี ค.ศ. 1985 สะพานนารูโตะขนาดใหญ่แล้วเสร็จ เชื่อมต่อชิโกกุกับฮอนชูทางถนนเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ตามมาด้วยระบบสะพานเซโตะขนาดใหญ่ในปี ค.ศ. 1988 และทางด่วนนิชิเซโตะ หรือที่รู้จักกันในชื่อชิมานามิไคโดในปี ค.ศ. 1999
แม้แต่ไฟ LED สีน้ำเงินก็ถูกคิดค้นโดยนากามูระ ชูจิในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ในบริษัทเล็กๆ ในโตคุชิมะ ทำให้จอแสดงผล LED ที่ใช้พลังงานต่ำในปัจจุบันเป็นไปได้
อ่านเพิ่มเติม:
- Conheça a ilha de Shikoku – Kochi, Ehime, Tokushima e Kagawa
- Como superar o medo de terremoto no Japão?
ประวัติศาสตร์ของคิวชู
คิวชูหมายถึง “9 จังหวัด” ชื่อของมันอ้างอิงถึงจังหวัดคูนิเก่า 9 จังหวัด ที่เกาะถูกแบ่งออก เกาะที่เป็นภูเขาประกอบด้วยสายภูเขาไฟหลายสายและมีภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือภูเขาอาโซ
เกาะนี้เป็นที่รู้จักจากพืชพรรณกึ่งเขตร้อนและปริมาณน้ำฝนที่หนาแน่น ในภูมิภาคพืชผลหลักคือข้าว ชา ยาสูบ มันเทศ ถั่วเหลือง ผลไม้ และข้าวสาลี
คิวชูยังมีเหมืองถ่านหิน สังกะสี และทองแดง และความเข้มข้นของอุตสาหกรรมที่แข็งแกร่งมากทางตอนเหนือในคิตะคิวชู ฟุกุโอกะ และโอมูตา ซึ่งเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมหลัก
ทางประวัติศาสตร์ ความใกล้ชิดของคิวชูกับจีนและเกาหลีใต้ทำให้เป็นประตูสู่อิทธิพลทางวัฒนธรรม ศิลปะ และแม้แต่ศาสนา และต่อมาคือการติดต่อกับ ตะวันตก
ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ยามาโตะและจักรพรรดิพระองค์แรกของญี่ปุ่น จักรพรรดิจิมมุ เดิมทีตั้งรกรากทางตะวันออกเฉียงใต้ของคิวชูก่อนจะย้ายไป นาระบนเกาะฮอนชู
ในปี ค.ศ. 1274 และ 1281 การพยายามรุกรานคิวชูของมองโกลถูกขับไล่โดยพายุไต้ฝุ่น ที่รู้จักกันในชื่อคามิกาเซะ ซึ่งทำลายกองเรือมองโกล
ในปี ค.ศ. 1549 นักบุญฟรานซิส เซเวียร์ได้แนะนำศาสนาคริสต์เข้าสู่ญี่ปุ่นผ่านคิวชู นางาซากิ ท่าเรือหลักของคิวชู เป็นท่าเรือญี่ปุ่นแห่งแรกที่รับการค้าขายกับตะวันตก นางาซากิเป็นสถานที่ระเบิดปรมาณูลูกที่สอง ซึ่งยุติสงครามโลกครั้งที่สองอย่างมีประสิทธิภาพในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945
การติดต่อกับตะวันตกครั้งแรกที่บันทึกไว้ในญี่ปุ่นยังเกิดขึ้นใกล้คิวชูในปี ค.ศ. 1543, เมื่อพ่อค้าชาวโปรตุเกสสามคนที่เดินทางในเรือสำเภาจีนถูกพัดออกจากเส้นทางและขึ้นฝั่งที่ทาเนกาชิมะ (เกาะทาเนกา) เกาะใกล้กับปลายแหลมคาโกชิมะ
นักบุญฟรานซิส เซเวียร์มาที่ญี่ปุ่นผ่านคิวชูในปี ค.ศ. 1549 และเริ่มเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในภูมิภาค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1637 รัฐบาลโชกุนโทคุกาวะ ซึ่งพิจารณาว่าศาสนาคริสต์เป็นภัยคุกคามโดยตรงต่ออำนาจอธิปไตย, ได้สังหารคริสเตียน 40,000 คนในการรบในชิมารา คาบสมุทรทางตะวันออกของนางาซากิ
ศาสนาคริสต์ในญี่ปุ่นจึงเข้าสู่การต่อต้าน จนกว่าญี่ปุ่นจะเปิดประเทศอีกครั้งในช่วงกลางทศวรรษ 1800
การปกครองคิวชูโดยไซโก ทากาโมริ (ค.ศ. 1827 – 1877) ซึ่งเกิดในตระกูลซามูไรในคาโกชิมะ เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการนำมาซึ่งการฟื้นฟูเมจิในปี ค.ศ. 1868 หลังจากนั้น เขาก็กบฏต่อคำสั่งใหม่และเป็นผู้นำการกบฏสัตสึมะที่ล้มเหลวในปี ค.ศ. 1877
โทโก ฮิฮิจิโร (ค.ศ. 1848 – 1934) ซึ่งเกิดในคาโกชิมะเช่นกัน เป็นพลเรือเอกของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ทำลายกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในทะเลบอลติกในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นปี ค.ศ. 1905
อ่านเพิ่มเติม:
ประวัติศาสตร์ของโอกินาวะ
ตลอดประวัติศาสตร์ของมัน โอกินาวะเคยเป็นประเทศอิสระที่ปกครองโดยอาณาจักรริวกิว ซึ่งสามารถสถาปนาตนเองผ่านการค้าขายกับจีนและประเทศเพื่อนบ้านอื่นๆ บางประเทศ
อย่างไรก็ตาม หลังจากการรุกรานของสัตสึมะในปี ค.ศ. 1609 ริวกิวกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบโชกุนของญี่ปุ่น หรือพูดอีกอย่างหนึ่ง กลายเป็นจังหวัดของญี่ปุ่นเนื่องจากการยกเลิกระบบฮันและการจัดตั้งระบบจังหวัด ซึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1879
ในระหว่างสงครามแปซิฟิก โอกินาวะเป็นสถานที่รบบนบกเพียงแห่งเดียวในญี่ปุ่นที่เกี่ยวข้องกับพลเรือนด้วย
โอกินาวะยังเป็นสนามรบที่ดุเดือดในช่วงสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง และชีวิตมากมายสูญหายระหว่างยุทธการที่โอกินาวะ (ค.ศ. 1945) จังหวัดนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ทั้งทางวัฒนธรรมและจำนวนผู้เสียชีวิต
เมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1945 โอกินาวะถูกวางไว้ภายใต้การควบคุมของสหรัฐอเมริกา และยังคงเป็นเช่นนั้นจนกว่าจะถูกส่งคืนให้ญี่ปุ่นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1972
เป็นเวลาเกือบ 30 ปี เกาะเหล่านี้ได้รับอิทธิพลอย่างหนักจากวัฒนธรรมอเมริกัน
ปัจจุบัน โอกินาวะเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเกาะสวรรค์ของญี่ปุ่นและเป็นจุดอ้างอิงในการเดินทางไปญี่ปุ่น ทั้งในและต่างประเทศ
ในขณะที่นักท่องเที่ยวเดินทางไปโอกินาวะเพื่อเพลิดเพลินกับชายหาด วัฒนธรรมที่ผ่อนคลาย และรีสอร์ทหรู สถานที่ทางประวัติศาสตร์และความสำคัญทางนิเวศวิทยายังคงดึงดูดความสนใจในเวทีโลก
ในปี ค.ศ. 2000 ยูเนสโกได้ลงทะเบียนสถานที่ Gusuku และทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรริวกิว เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
และในปี ค.ศ. 2021 ความหลากหลายทางชีวภาพทางตอนเหนือของเกาะโอกินาวะและเกาะอิริโอโมเตะ พร้อมกับเกาะอะมามิ-โอชิมะและเกาะโทคุโนชิมะ ได้รับการยอมรับเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ
หากคุณชอบอ่านประวัติศาสตร์ของเกาะญี่ปุ่นแต่ละเกาะ เราขอเชิญให้คุณกดถูกใจและแชร์บทความ เพื่อให้ผู้คนได้รู้จักประวัติศาสตร์อันเป็นเอกลักษณ์ของการก่อตั้งญี่ปุ่นผ่านเกาะและจังหวัดของมัน
Leave a Reply