Furin - ประวัติศาสตร์และความหมายของระฆังญี่ปุ่น

ฟูริน (風鈴) ระฆังลมญี่ปุ่นที่มีเสน่ห์ เป็นสัญลักษณ์ของฤดูร้อนในญี่ปุ่น ทำจากแก้วและเหล็กแบบดั้งเดิม โดยมีแถบกระดาษทันซะกุ (短冊) ห้อยอยู่ ฟูรินจะส่งเสียงที่นุ่มนวลเมื่อถูกพัดโดยลม เสียงนั้นถูกโยงกับความเย็นของสายลม และยังถูกมองว่าเป็นเครื่องรางป้องกันที่ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย

สารบัญ 3

ต้นกำเนิดและวิวัฒนาการของฟูริน

ต้นกำเนิดของฟูรินย้อนไปถึงประเทศจีน ซึ่งเซ็นฟูตาคุ (占風鐸) ถูกใช้เพื่อดูฤกษ์ตามทิศทางลมและลักษณะของเสียง วัตถุเหล่านี้เดินทางมาถึงญี่ปุ่นผ่าน พระพุทธศาสนา ซึ่งแขวนเป็นฟูตาคุ (風鐸) ทองสัมฤทธิ์ในวัดเพื่อขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ความเชื่อที่ว่าเสียงระฆังคุ้มครองผู้ที่ได้ยิน แพร่กระจายไปทั่วชุมชนญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว

ในสมัยเฮอันและคามาคุระ ฟูตาคุมีความสำคัญมากขึ้นในการป้องกันโรคระบาด ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าลมแรงสามารถแพร่กระจาย โรค และระฆังถูกใช้เป็นการป้องกันจากยากูเบียวกามิ ในสมัยนั้นมีเพียงวัดและครอบครัวที่ร่ำรวย เช่น ซามูไรและขุนนางเท่านั้นที่สามารถซื้อได้ เพราะทำจากทองสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นวัสดุที่มีราคาแพง

การแพร่หลายของฟูรินเกิดขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 18 และ 19 เมื่อเทคนิคการผลิตแก้วถูกนำมาใช้ในญี่ปุ่นโดยชาวดัตช์ ฟูรินแก้วชิ้นแรกปรากฏราวปี 1700 ที่นางาซากิ และในช่วงแรกมีราคาสูงมาก จนปลายยุคเอโดะแก้วจึงถูกลง และพ่อค้าเร่พาระฆังไปถึงบ้านสามัญชน ตั้งแต่นั้นมา ฟูรินถูกใช้ทั้งเพื่อการป้องกัน เป็นเครื่องหมายของฤดูร้อน และเป็นของตกแต่ง

ประเพณีและการผลิตแบบหัตถกรรม

หนึ่งในคุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของฟูรินคือการวาดภาพภายใน ซึ่งเพิ่มความทนทานของสีและให้สัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์กับแต่ละชิ้น ในเอโดะฟูริน เรือนแก้วถูกเป่าโดยไม่ใช้แม่พิมพ์ และขอบปากถูกปล่อยให้ไม่เรียบเพื่อให้เสียงใส แม้จะมีความทันสมัย ระฆังจำนวนมากยังคงทำด้วยมือ รักษาประเพณีในท้องถิ่นให้มีชีวิตชีวา

แต่ละพื้นที่ในญี่ปุ่นมีรูปแบบและวัสดุของตัวเอง อิวาเตะใช้เหล็กนัมบุ ทาคาโอกะใช้ทองแดง และโอกินาวะใช้แก้วริวกิว บางภูมิภาคใช้แก้วรีไซเคิล ในขณะที่บางแห่งใช้เทคนิคเฉพาะเพื่อขึ้นรูปเหล็กหรือโลหะอื่นๆ

ปัจจุบัน ฟูรินสามารถพบได้ใน ร้านสะดวกซื้อ และตลาด โดยมีรุ่นต่างๆ ที่หลากหลายตั้งแต่แบบคลาสสิกไปจนถึงแบบร่วมสมัย ฟูรินยังคงเป็นสัญลักษณ์ของการป้องกันและเป็นของที่ระลึกที่มีเสน่ห์จากฤดูร้อนญี่ปุ่น

ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจเกี่ยวกับฟูริน

1. การวาดภาพภายใน: เทคนิคการวาดจากด้านในป้องกันสีจากการสึกหรอที่เกิดจากเวลาและสภาพอากาศ
2. ทันซะกุ: แถบกระดาษรับลมแล้วทำให้ลิ้นกระดิ่งกระทบเรือน ใช้ชื่อเดียวกับกระดาษคำอธิษฐานของ ทานาบาตะ และบางครั้งมีบทกวีหรือคำขอเขียนไว้
3. ชายคาฤดูร้อน: เทรุเทรุโบซุ ก็แขวนที่หน้าต่างในฤดูเดียวกัน เพื่อขอฟ้าใส ฟูรินอยู่ที่เดียวกันและตอบสนองต่อลม

ฟูรินยังแขวนที่ชายคาเพราะรับลมแล้วคืนเป็นเสียง ไม่ว่าจะเพื่อฟังเสียงที่นุ่มนวลที่นำมาซึ่งความสงบหรือเพื่อชื่นชมความงามแบบหัตถกรรม ระฆังเหล่านี้ยังกลับมาทุกฤดูร้อน