เกาหลีใต้มีสลัมไหม? ความจริงอีกด้านของภาพลักษณ์ที่ดูทันสมัย

เวลาพูดถึงเกาหลีใต้ หลายคนมักนึกถึงซีรีส์เกาหลี ย่านหรู เทคโนโลยี และชีวิตเมืองที่ดูเป็นระเบียบมาก จึงไม่แปลกที่หลายคนจะตกใจเมื่อรู้ว่าประเทศนี้ก็ยังมีชุมชนยากจนและพื้นที่อยู่อาศัยที่เปราะบางอยู่จริง

หลังสงครามเกาหลี ประเทศต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากอย่างมาก ก่อนจะค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่พัฒนาแล้วที่สุดของเอเชีย แต่การพัฒนาไม่ได้ทำให้ทุกคนได้รับผลลัพธ์แบบเดียวกันทั้งหมด นั่นจึงเป็นเหตุผลที่การมองไปยังพื้นที่อย่าง Guryong Village และ Gamcheon ยังสำคัญมาก

ถ้าคุณสนใจเรื่องความเหลื่อมล้ำและด้านที่คนมักไม่ค่อยพูดถึงของเอเชียตะวันออก ลองอ่านต่อจากบทความเกี่ยวกับ ย่านอันตรายในญี่ปุ่น ได้ด้วย แต่บทความนี้จะโฟกัสไปที่เกาหลีใต้เป็นหลัก

Guryong Village: ความยากจนข้างย่านหรูอย่าง Gangnam

Guryong Village อยู่ในกรุงโซล ใกล้กับย่านกังนัมซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงที่สุดของเมือง ความย้อนแย้งตรงนี้เองที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสะเทือนใจ เพราะในขณะที่อีกฝั่งเต็มไปด้วยอาคารแพงและภาพลักษณ์ของความสำเร็จ อีกฝั่งกลับมีผู้คนอาศัยอยู่ในบ้านที่สร้างอย่างชั่วคราวจากไม้ โลหะ และวัสดุพื้นฐาน

คนจำนวนไม่น้อยในพื้นที่นี้ได้รับผลกระทบจากการโยกย้ายและการพัฒนาเมืองในอดีต จนต้องไปอยู่ในพื้นที่ที่ขาดโครงสร้างพื้นฐานที่มั่นคง ทุกวันนี้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากยังต้องรับมือกับไฟฟ้าที่ไม่เสถียร ความเสี่ยงจากไฟไหม้ และความไม่แน่นอนของที่อยู่อาศัย

กลุ่มที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดมักเป็นผู้สูงอายุ หลายคนมีเงินช่วยเหลือจากรัฐไม่เพียงพอ และต้องอาศัยการเก็บกระดาษหรือของรีไซเคิลเพื่อยังชีพ ภาพแบบนี้ทำให้เห็นว่าความเจริญของประเทศไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะมีคุณภาพชีวิตที่มั่นคงเสมอไป

ปัญหานี้ยังเชื่อมโยงกับโครงสร้างสังคมที่ใหญ่กว่านั้น เช่น ค่าครองชีพ ความกดดันทางสังคม และระบบชีวิตการทำงานของคนเกาหลีใต้ ถ้าอยากเข้าใจบริบททางสังคมมากขึ้น ลองดูบทความเกี่ยวกับ การเกณฑ์ทหารในเกาหลีใต้ ควบคู่กันได้

Gamcheon: จากชุมชนยากจนสู่จุดหมายทางวัฒนธรรม

Gamcheon Culture Village ในเมืองปูซานเป็นอีกกรณีหนึ่งที่ต่างออกไป พื้นที่นี้ก็มีรากมาจากช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นกัน เมื่อผู้คนจำนวนมากต้องหาที่อยู่อาศัยหลังสงครามและเข้ามาตั้งถิ่นฐานบนเนินเขา

ต่อมาเมื่อเวลาผ่านไป พื้นที่นี้ได้รับการฟื้นฟู ศิลปินเข้ามาสร้างสีสันบนบ้านและตรอกต่าง ๆ จนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีเอกลักษณ์ ทุกวันนี้หลายคนรู้จัก Gamcheon จากบ้านสีสด ถนนคดเคี้ยว และบรรยากาศศิลปะกลางแจ้ง

อย่างไรก็ตาม การมองที่นี่แบบโรแมนติกเกินไปก็ไม่ยุติธรรมต่อประวัติของมัน เพราะเบื้องหลังความสวยงามยังมีเรื่องของความยากลำบาก การย้ายถิ่น และการดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดซ่อนอยู่

ทำไมประเทศที่พัฒนาแล้วจึงยังมีความยากจนอยู่?

นี่เป็นคำถามที่คนมักถามบ่อย เกาหลีใต้พัฒนาแล้วจริง แต่การพัฒนาไม่ได้กระจายผลประโยชน์อย่างเท่าเทียมเสมอไป ค่าครองชีพสูง การเริ่มต้นชีวิตการทำงานที่ช้าลง ความกดดันทางสังคม และความเปราะบางของผู้สูงอายุ ล้วนมีส่วนทำให้ปัญหานี้ยังคงอยู่

ผู้สูงอายุจำนวนมากเติบโตมาในช่วงเวลาที่ประเทศยากจน ทำงานหนักมาตลอดชีวิต แต่ไม่มีโอกาสสะสมความมั่นคงมากพอ พอเข้าสู่วัยชรา ระบบช่วยเหลือที่มีอยู่ก็ไม่ได้เพียงพอเสมอไป นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ความยากจนในเกาหลีใต้ยังมองเห็นได้จริง

สรุปแล้ว เกาหลีใต้มีสลัมไหม?

มีแน่นอน แม้ว่าคำว่าสลัมอาจตีความได้ต่างกันไปในแต่ละประเทศ แต่เกาหลีใต้ก็มีพื้นที่ที่สะท้อนถึงปัญหาที่อยู่อาศัย ความยากจน และการถูกผลักออกจากความเจริญอย่างชัดเจน Guryong Village คือภาพที่ตรงที่สุด ส่วน Gamcheon แสดงให้เห็นอีกมุมหนึ่ง ว่าพื้นที่ที่เริ่มจากความขาดแคลนสามารถเปลี่ยนรูปได้โดยไม่ลบอดีตของตัวเอง

สุดท้ายแล้ว เกาหลีใต้เป็นประเทศที่ทั้งทันสมัย ร่ำรวย และยังมีความเหลื่อมล้ำบางส่วนที่มองข้ามไม่ได้ สำหรับคุณ สิ่งไหนน่าประหลาดใจกว่ากัน ระหว่างการมีอยู่ของพื้นที่แบบนี้ หรือการที่มันอยู่ใกล้กับภาพลักษณ์แห่งความสำเร็จของประเทศมากขนาดนี้?