ถ้าคุณกำลังมองหารายชื่อเครื่องดนตรีญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม บทความนี้จะช่วยแยกให้เห็นภาพว่าแต่ละชิ้นต่างกันอย่างไร ทั้งด้านเสียง วิธีเล่น และบริบทที่มักพบในวัฒนธรรมญี่ปุ่น ตั้งแต่ดนตรีราชสำนัก ละครเวที ไปจนถึงงานเทศกาลร่วมสมัย
เสน่ห์ของ wagakki ไม่ได้อยู่แค่หน้าตาแบบโบราณ แต่ยังอยู่ที่เสียงซึ่งฟังแล้วจำได้ทันทีว่าเป็นญี่ปุ่น หลายชิ้นถูกใช้เดี่ยว ๆ ได้ แต่หลายชิ้นก็ทำงานร่วมกันในการแสดงแบบดั้งเดิม ทำให้บรรยากาศของเพลงแตกต่างจากดนตรีตะวันตกอย่างชัดเจน
ถ้าคุณอยากคุ้นกับคำศัพท์พื้นฐานก่อน ลองอ่านบทความเรื่อง คำศัพท์ดนตรีและชื่อเครื่องดนตรีในภาษาญี่ปุ่น ควบคู่ไปด้วย เพราะหลายชื่อจะเจอบ่อยทั้งในเพลง ภาพยนตร์ และการแสดงพื้นบ้าน
สารบัญ 12
เครื่องดนตรีญี่ปุ่นที่คนรู้จักมากที่สุด
ชามิเซ็น (Shamisen)
ชามิเซ็นเป็นเครื่องสายสามสายที่ดีดด้วยแผ่นดีดขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่า bachi จุดเด่นคือเสียงคม หนักแน่น และมีจังหวะชัดเจน จึงได้ยินบ่อยในคาบูกิ การขับเล่าเรื่อง และการแสดงพื้นบ้านหลายแขนง

ถ้าฟังเผิน ๆ ชามิเซ็นอาจทำให้นึกถึงซันชินของโอกินาวะ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกันทางประวัติศาสตร์ แต่โทนเสียง วัสดุ และวิธีใช้งานบนแผ่นดินใหญ่ของญี่ปุ่นก็พัฒนาไปอีกแบบหนึ่ง
โคโตะ (Koto)
โคโตะคือเครื่องสายตระกูลจะเข้ที่คนจำนวนมากนึกถึงทันทีเมื่อพูดถึงดนตรีญี่ปุ่น แบบที่พบได้บ่อยที่สุดมี 13 สายและใช้สะพานสายที่ขยับได้เพื่อปรับเสียง จึงเล่นได้ทั้งทำนองอ่อนโยนและท่อนที่มีความพลิ้วไหวมาก
เครื่องดนตรีชนิดนี้อยู่ในญี่ปุ่นมานานกว่าพันปี เดิมเกี่ยวข้องกับดนตรีชั้นสูง ก่อนจะค่อย ๆ แพร่สู่การเรียนการสอนและการแสดงร่วมสมัย ทำให้โคโตะยังคงเป็นหนึ่งในเสียงที่คลาสสิกที่สุดของญี่ปุ่น
ชาคุฮาจิ (Shakuhachi)
ชาคุฮาจิเป็นขลุ่ยไม้ไผ่ที่มักทำจากส่วนโคนไผ่ มีรูนิ้วหลักห้ารู เสียงของมันไม่ดังแข็ง แต่มีรายละเอียดจากลมหายใจสูงมาก จึงเหมาะทั้งกับการบรรเลงเดี่ยวและการเล่นร่วมกับเครื่องสายอย่างโคโตะหรือชามิเซ็น

เอกลักษณ์ของชาคุฮาจิคือสามารถไล่น้ำหนักเสียงและสร้างบรรยากาศสงบลึกได้ดี จึงมักถูกยกเป็นตัวอย่างเวลาพูดถึงดนตรีญี่ปุ่นที่ให้ความรู้สึกใกล้กับธรรมชาติ
ไทโกะ (Taiko)
คำว่าไทโกะใช้เรียกกลองญี่ปุ่นหลายแบบ ตั้งแต่กลองที่ใช้ในเทศกาลไปจนถึงกลองประกอบละครและพิธีกรรม ถ้าคุณสนใจรายละเอียดเรื่องรูปแบบการตีและการแสดงโดยเฉพาะ สามารถต่อยอดจากบทความ ไทโกะ กลองญี่ปุ่น ได้เลย
สิ่งที่ทำให้ไทโกะโดดเด่นไม่ใช่แค่ความดัง แต่เป็นพลังของจังหวะและการเคลื่อนไหวของผู้เล่นด้วย นี่จึงเป็นเครื่องดนตรีที่ให้ทั้งเสียงและภาพการแสดงในเวลาเดียวกัน
จัดกลุ่มเครื่องดนตรีญี่ปุ่นแบบเข้าใจง่าย
เครื่องสายและเครื่องดีด
กลุ่มนี้มักเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับคนเพิ่งรู้จักดนตรีญี่ปุ่น เพราะแยกเสียงได้ค่อนข้างชัดเจน เครื่องดนตรีที่พบชื่อบ่อย ได้แก่:
- ชามิเซ็น เครื่องสายสามสายที่ให้เสียงคมและมีแรงปะทะ
- โคโตะ เครื่องสายแบบยาวที่ใช้สะพานสายขยับได้
- บิวะ (Biwa) เครื่องสายทรงคล้ายลูกแพร์ ใช้ในการขับเล่าเรื่องและดนตรีเชิงประวัติศาสตร์
- ซันชิน (Sanshin) เครื่องสายของโอกินาวะที่มักถูกอธิบายว่าเป็นบรรพบุรุษของชามิเซ็น
- วากง (Wagon) เครื่องสายเก่าแก่ที่พบในดนตรีชินโตบางแบบ
เครื่องเป่า
เครื่องเป่าของญี่ปุ่นมีทั้งแบบที่ใช้ในดนตรีพิธีการและแบบที่ใช้ในงานพื้นบ้าน รายชื่อที่มักเจอมีดังนี้:
- ชาคุฮาจิ ขลุ่ยไม้ไผ่เสียงนุ่มลึก
- ชิโนบุเอะ (Shinobue) ขลุ่ยแนวขวางที่พบได้บ่อยในงานเทศกาล
- โช (Shō) ออร์แกนปากที่ใช้ในดนตรีราชสำนัก gagaku
- ฮิจิริกิ (Hichiriki) ปี่ลิ้นคู่ขนาดเล็ก แต่ให้เสียงเด่นมากในวง gagaku
เครื่องตีและเครื่องกำกับจังหวะ
หลายคนจำดนตรีญี่ปุ่นได้จากจังหวะของกลอง แต่ความจริงกลุ่มเครื่องตีมีมากกว่านั้น:
- ไทโกะ ชื่อรวมของกลองญี่ปุ่นหลายแบบ
- สึซึมิ (Tsuzumi) กลองทรงนาฬิกาทรายที่ใช้ในละครดั้งเดิม
- เฮียวชิงิ (Hyōshigi) ไม้กระทบจังหวะที่ให้เสียงแห้งและชัด
- บินซาซาระ (Binzasara) เครื่องกระทบไม้ที่ให้เสียงกรุ๊งกริ๊งและจังหวะเฉพาะตัว
อะไรทำให้เครื่องดนตรีญี่ปุ่นฟังแล้วไม่เหมือนใคร
ความต่างไม่ได้มาจากรูปร่างเท่านั้น แต่ยังมาจากวิธีสร้างเสียงด้วย ชามิเซ็นให้เสียงจากสายและแผ่นหน้าที่สั่นสะเทือน โคโตะเน้นการสั่นของสายยาวและการเลื่อนสะพานสาย ส่วนชาคุฮาจิอาศัยการควบคุมลมหายใจอย่างละเอียด ทำให้เสียงที่ได้มีความไม่เรียบแบบมีชีวิต
อีกจุดที่น่าสนใจคือเครื่องดนตรีญี่ปุ่นจำนวนมากไม่ได้ถูกแยกขาดจากพิธีกรรมหรือการแสดง เช่น gagaku, โนะ, คาบูกิ และเทศกาลท้องถิ่น เพราะฉะนั้นถ้าได้ฟังในบริบทจริง คุณจะเข้าใจบทบาทของแต่ละชิ้นชัดกว่าการดูรายชื่อเพียงอย่างเดียว
วิดีโอสำหรับฟังเสียงของเครื่องดนตรีญี่ปุ่น
ถ้าอยากแยกความต่างของเสียงให้ได้เร็วขึ้น ลองฟังตัวอย่างวิดีโอนี้ก่อน แล้วสังเกตว่าโคโตะจะให้ผิวเสียงอีกแบบหนึ่ง ชาคุฮาจิจะเด่นเรื่องลมหายใจ ส่วนไทโกะจะขับจังหวะขึ้นมาชัดมาก
สรุปรายชื่อเครื่องดนตรีญี่ปุ่นที่ควรรู้จัก
ถ้าจะเริ่มจำชื่อหลัก ๆ ให้เริ่มจากชามิเซ็น โคโตะ ชาคุฮาจิ และไทโกะก่อน เพราะเป็นสี่ชื่อที่เจอบ่อยที่สุดในดนตรีญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม หลังจากนั้นค่อยต่อยอดไปยังบิวะ โช ฮิจิริกิ ชิโนบุเอะ และเครื่องกำกับจังหวะแบบต่าง ๆ จะช่วยให้มองภาพรวมของ wagakki ได้ชัดขึ้นมาก
ยิ่งฟังหลายชิ้นเทียบกัน คุณจะยิ่งเห็นว่าดนตรีญี่ปุ่นไม่ได้มีแค่เสียงสงบหรือเสียงกลองหนักแน่นอย่างที่คนมักเหมารวม แต่มีทั้งความละเอียด ความเคร่งขรึม และพลังของการแสดงอยู่พร้อมกัน
ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น