เครื่องดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่น

ในบทความนี้ คุณจะได้รู้จักเครื่องดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่นทั้งหมด มีเครื่องดนตรีต้นกำเนิดญี่ปุ่นหลายสิบชนิด เราจะพยายามพูดถึงแต่ละชนิดอย่างสั้นๆ และ列出它们

ญี่ปุ่นมีประวัติศาสตร์ทางดนตรีและเครื่องดนตรีดั้งเดิมที่ยาวนานและร่ำรวย ประเทศนี้มีดนตรีหลายประเภท ตั้งแต่ดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่นในละครโนะและคาบูกิ ไปจนถึงดนตรีป๊อปและร็อกสมัยใหม่ที่ยังคงใช้เครื่องดนตรีดั้งเดิม

มีเครื่องดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่นให้เลือกมากมาย ตั้งแต่ชาไมเซ็นและโคโตะที่รู้จักกันดี ไปจนถึงชาไมเซ็น-บุชิและบิวะที่ไม่คุ้นเคย เครื่องดนตรีเหล่านี้ใช้ในดนตรีหลากหลายแนว ตั้งแต่ดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่นไปจนถึงสไตล์สมัยใหม่

เราแนะนำให้อ่านเพิ่มเติม:

สารบัญ

เครื่องดนตรีดั้งเดิมหลักของญี่ปุ่น

มีเครื่องดนตรีญี่ปุ่นหลายร้อยชนิดที่เราจะไม่ลงรายละเอียด แต่เครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดควรได้รับข้อมูลอย่างน้อยสองย่อหน้า

เครื่องดนตรีที่กล่าวถึงด้านล่างนี้ จะไม่ปรากฏในรายการเครื่องดนตรีของญี่ปุ่นที่แยกตามหมวดหมู่

ชาคุฮาจิ

ชาคุฮาจิเป็นขลุ่ยดั้งเดิมของญี่ปุ่นที่เคยใช้โดยพระพุทธศาสนาของนิกายฟูเคะ ชาคุฮาจิทำจากลำต้นไผ่ยาวประมาณสองเมตร มีเสียงที่อบอุ่นและนุ่มนวล และมักใช้ในดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่น

ยังใช้ในดนตรีหลากหลายแนวของญี่ปุ่น ทั้งดนตรีร่วมสมัยและดนตรีป๊อป ชาคุฮาจิมีเสียงที่สวยงามมากและเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมมากในญี่ปุ่น

Taiko

Taiko เป็นกลองใหญ่ของญี่ปุ่นที่มักเล่นด้วยไม้สองอัน Taiko ใช้ในดนตรีและเทศกาลพื้นบ้านของญี่ปุ่น

เสียงของ Taiko ดังและมีพลังมาก และมักใช้เพื่อรักษาจังหวะในดนตรีดั้งเดิมของญี่ปุ่น มีกลองญี่ปุ่นหลายประเภทที่มีชื่อว่า Daiko

ชาไมเซ็น

ชาไมเซ็นเป็นเครื่องดนตรีสามสายที่เล่นด้วยปิ๊ก มีคอที่ยาวและตัวเครื่องเป็นรูปทรงกลอง ชาไมเซ็นใช้ในดนตรีญี่ปุ่นหลากหลายแนว ตั้งแต่เพลงพื้นบ้านดั้งเดิมไปจนถึงเพลงป๊อปสมัยใหม่

มันดูเหมือนแบนโจสามสาย; นำเข้ามาในญี่ปุ่นจากจีนในศตวรรษที่ 16 เป็นที่นิยมในย่านบันเทิงของเอโดะ ชาไมเซ็นมักใช้ในละครคาบูกิ

เราแนะนำให้อ่าน: ชาไมเซ็น – เครื่องดนตรีญี่ปุ่น 3 สาย

โคโตะ

โคโตะเป็นเครื่องดนตรีของญี่ปุ่นที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เป็นเครื่องดนตรีสายที่เล่นด้วยปิ๊ก โคโตะมีตัวเครื่อง resonance และสายของมันถูกขึงไว้บนสะพานที่เคลื่อนย้ายได้

โคโตะเป็นเครื่องดนตรีที่หลากหลายมาก และสามารถใช้ได้กับดนตรีหลากหลายแนว โคโตะถูกนำมาใช้ครั้งแรกในญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 8

ในช่วงแรก โคโตะเล่นโดยชนชั้นสูงเท่านั้น ต่อมาจึงเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนทั่วไป โคโตะมีความเกี่ยวข้องอย่างแข็งแกร่งกับราชวงศ์ญี่ปุ่น

เครื่องดนตรีประเภทดีดของญี่ปุ่น

Hyōshigi (拍子木) – ไม้ตีหรือไผ่
Den-den daiko (でんでん太鼓) – กลอง pellets ใช้เป็นของเล่นเด็ก
Bin-sasara (編木, 板ささら; also written bin-zasara) – ไม้ตีทำจากไม้ระแนงเชื่อมต่อกันด้วยเชือกหรือด้าย
Kagura suzu – ต้นไม้ระฆังมือสามชั้น
Ikko – กลองเล็กประดับรูปนาฬิกาทราย
Kakko (羯鼓) – กลองเล็กใช้ใน gagaku
Kane (鉦) – ก้องเล็กแบน
Kokiriko (筑子, こきりこ) – ไม้คู่หนึ่งที่ตีเข้าด้วยกันอย่างช้าๆ และเป็นจังหวะ
Shakubyoshi – ไม้ตีทำจากไม้คู่แบน
Mokugyo (木魚) – ไม้แกะสลักเป็นรูปปลา ตีด้วยไม้; มักใช้ในบทสวดพุทธ
San-no-tsuzumi (三の鼓) – กลองสองหน้ารูปนาฬิกาทราย; ตีเพียงด้านเดียว
Ōtsuzumi (大鼓) – กลองมือ
Sasara (ささら) – ไม้ตีทำจากไม้ระแนงเชื่อมต่อกันด้วยเชือกหรือด้าย
Sekkin – กลองบางสำหรับตี
Shime-daiko (締太鼓) – กลองเล็กเล่นด้วยไม้
Shōko (鉦鼓) – ก้องเล็กสำหรับ gagaku; ตีด้วยไม้ตีสองอัน

เครื่องดนตรีสายของญี่ปุ่น

Biwa – ลูต้ารูปทรงลูกแพร์
Ichigenkin (一絃琴) – หนึ่งสาย
Junanagen (十七絃) – โคโตะ 17 สาย
Kugo (箜篌) – ฮาร์ปมุมที่ใช้ในสมัยโบราณและฟื้นฟูเมื่อเร็วๆ นี้
Sanshin (三線) – บรรพบุรุษของชาไมเซ็นญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ (และหมู่เกาะอะมามิ)
Taishogoto (大正琴) – ซีตาร์ที่มีสายและคีย์โลหะ
Yamatogoto (大和琴) – ซีตาร์ยาวโบราณ; เรียกอีกอย่างว่าวากอน (和琴)
Tonkori (トンコリ) – เครื่องดนตรีดีดที่ใช้โดยชาว Ainu แห่งฮอกไกโด
Kokyū – ลูต้าโค้งที่มีสาม (หรือหายากสี่) สายและตัวเครื่องหุ้มหนัง

เครื่องดนตรีเป่าของญี่ปุ่น

ขลุ่ยญี่ปุ่นเรียกว่า fue (笛) มีขลุ่ยดั้งเดิมแปดชนิด รวมถึงการสร้างสรรค์สมัยใหม่

Hocchiku (法竹) – ขลุ่ยไผ่ตั้งตรง
Nohkan (能管) – ขลุ่ยไผ่ขวางใช้สำหรับละครโนะ
Komabue (高麗笛) – ขลุ่ยไผ่ขวางใช้สำหรับ komagaku; เหมือน ryūteki
Ryūteki (龍笛) – ขลุ่ยไผ่ขวางใช้สำหรับ gagaku
Kagurabue (神楽笛) – ขลุ่ยไผ่ขวางใช้สำหรับพิธี mi-kagura
Shakuhachi (尺八) – ขลุ่ยไผ่ตั้งตรงใช้สำหรับการนั่งสมาธิ Zen
Shinobue (篠笛) – ขลุ่ยไผ่ขวางที่นิยม
Flauta de arco (弓笛) – ขลุ่ยที่พัฒนาโดย Ishida Nehito ด้วยขนคันธนูเพื่อเล่นคู่กับ kokyū
Horagai (法螺貝) – เขาหอย; เรียกอีกอย่างว่า jinkai (陣貝)
Hichiriki (篳篥) – ขลุ่ยสองทางใช้ในดนตรีประเภทต่างๆ
Tsuchibue – ขลุ่ยทรงกลมทำจาก claymore
Shō (笙) – ออร์แกนปาก 17 ท่อใช้สำหรับ gagaku
Mukkuri (ムックリ) – ฮาร์ปขากรรไกรที่ใช้โดยชาว Ainu
U (竽) – ออร์แกนปากขนาดใหญ่
Koukin (口琴) – ชื่อทั่วไปสำหรับฮาร์ปขากรรไกร ในยุคเอโดะเรียกอีกอย่างว่า Biyabon (びやぼん)

รายชื่อเครื่องดนตรีของญี่ปุ่น