เกาะซาโดะ ญี่ปุ่น ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ซาโด (佐渡島) เป็นเกาะในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในจังหวัดนีงาตะ มีประชากรมากกว่า 55,000 คน เป็นภูมิภาคที่ยึดมั่นในรากเหง้าของตนเอง เหมือนกับเมืองประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น

เกาะซาโดยังรับผู้อพยพ โดยเฉพาะชาวบราซิล อินโดนีเซีย ออสเตรเลีย และฟิลิปปินส์ พวกเขามักจะทำงานในโรงงานและสถาบันทางศาสนาในท้องถิ่น

พื้นที่ทั้งหมดของเกาะคือ 854.97 ตารางกิโลเมตร และจนถึงวันที่ 1 เมษายน 2004 มีประชากรมากกว่า 70,000 คน ในอดีตประชากรเคยสูงถึงกว่า 130,000 คน และมีอัตราการเกิดสูงที่สุดในญี่ปุ่น แต่น่าเสียดายที่ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการลดลงของประชากร

ซาโดยังประกอบด้วยชายฝั่งที่สูงชัน เกาะนี้ดึงดูดผู้คนนับพันทุกปีเนื่องจากความงามตามธรรมชาติของสถานที่

Ilha de Sado: o lugar que parou no tempo

สารบัญ

เกาะสำหรับผู้ถูกเนรเทศ

ในยุคเอโดะ (1603 – 1867) เกาะซาโดะทำหน้าที่เป็นที่เนรเทศสำหรับนักการเมืองและปัญญาชนที่ต่อต้านรัฐบาล และสิ่งนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงยุคกลาง นักการเมืองที่ถูกเนรเทศบางคน ได้แก่ จักรพรรดิจุนทกุในปี 1221, พระนิชิเรนในปี 1271 และนักเขียนบทละครและนักแสดงโนะ เซะอามิ ในปี 1433

ในศตวรรษที่สิบเจ็ดมีการค้นพบทองคำในภูมิภาค ในช่วงเวลานั้นคนที่ยากจนที่สุดถูกบังคับให้ทำงานเป็นทาสในเหมืองแร่ ยุคสมัยนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ และจนถึงทุกวันนี้ยังมีร่องรอยของความเป็นทาสบนเกาะซาโดะ นั่นคือเหตุผลที่เพลงพื้นบ้าน เพลง และการเต้นรำทางวัฒนธรรมมีโทนที่โศกเศร้ากว่า

รู้จักซาโดะ

เกาะซาโดะตั้งอยู่ห่างจากเกาะหลัก 35 กิโลเมตร (ประมาณ 2 ชั่วโมงในการเดินทาง) ถือเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของญี่ปุ่น สามารถเดินทางไปยังซาโดะได้โดยเรือข้ามฟากเท่านั้น

การขนส่งที่ใช้บ่อยที่สุดยังคงเป็นรถยนต์ การขนส่งสาธารณะมีน้อยแต่จัดการได้ดี เกาะมีขนาดใหญ่มาก ดังนั้นระยะทางระหว่างสถานีหนึ่งไปยังอีกสถานีหนึ่งอาจไกล

ที่นั่นมักจะเห็นการปลูกข้าวและมีฟาร์มขนาดใหญ่มากมาย เกาะซาโดะเป็นที่รู้จักจากโคโดะ ซึ่งหมายถึง ‘เด็กกลอง’ หรือ ‘การเต้นของหัวใจ’ เป็นการแสดงที่ใช้กลองหลากหลายชนิด รวมถึงขลุ่ย ดนตรี และการเต้นรำ! ทั้งหมดนี้เพื่อเฉลิมฉลองแด่โลก

ในงานเทศกาลเหล่านี้จะใช้กลองไทโกะ ซึ่งเป็นของดั้งเดิมของวัฒนธรรมญี่ปุ่น

การเฉลิมฉลองแด่โลกเป็นงานกลางแจ้งที่มีการแสดงหลายรูปแบบซึ่งมีลักษณะทางวัฒนธรรมของซาโดะ งานนี้จัดขึ้นในสัปดาห์ที่สามของเดือนสิงหาคม แต่เนื่องจากการแพร่ระบาดจึงไม่สามารถจัดได้ตามปกติ แต่สามารถรับชมได้ทางออนไลน์

ซาโดะเป็นดินแดนของนกกระเรียนพันธุ์ญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่าโทกิ นกชนิดนี้อยู่ในวงศ์นกกระเรียนและใกล้สูญพันธุ์ นกชนิดนี้มักเป็นสีขาวหรือสีเทาแกมเขียว ใบหน้าสีแดง และจะงอยปากที่บางและสีดำมาก

ขนของนกชนิดนี้ถูกใช้โดยชาวญี่ปุ่นเพื่อผลิตฟุตง (布団) ซึ่งเป็นประเภทของที่นอนที่ใช้ในญี่ปุ่น

เคล็ดลับการท่องเที่ยว สำหรับซาโดะ

สำหรับผู้ที่สนใจสถานที่ที่เป็น传统และเงียบสงบ เกาะซาโดะเป็นตัวเลือกที่ดีมาก เพื่อที่จะรู้จักเมืองนี้อย่างดี ควรเช่ารถหรือใช้บริการขนส่ง

แต่การทำแบบนี้จะมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้นเล็กน้อย หากเดินทางเป็นทัวร์หรือกับกลุ่มใหญ่จะคุ้มค่ากว่า การขนส่งอีกประเภทที่ใช้ในภูมิภาคคือจักรยาน มีจุดให้เช่าสำหรับนักท่องเที่ยว

หนึ่งในสถานที่ที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในซาโดะคือโอกิ โอกิเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่พัฒนามากที่สุดเพราะในอดีตเคยเป็นเส้นทางเดินเรือสำคัญที่ผ่านบริเวณนี้

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจมากคือ ‘ถังลอยน้ำ’ เป็นเรือขนาดเล็กที่มีรูปทรงเป็นถังเพื่อผ่านเข้าไปในพื้นที่ที่แคบลง ใช้เพื่ออำนวยความสะดวกในการตกปลา

‘ถังลอยน้ำ’ (ฮังงิริ) แสดงถึงทาระอิบุเนะโบราณที่ทำจากถังไม้ขนาดใหญ่ที่ใช้สำหรับผลิตซอสโชยุ

นอกจากงานเฉลิมฉลองแด่โลกซึ่งเป็นงานที่เป็น传统มากที่สุดแล้ว ยังมีการแสดงโนะด้วย โนะเป็นละครประเภทหนึ่งที่เก่าแก่และมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 นักแสดงประกอบด้วยตัวละครเพียงสองตัว นักร้องประสานเสียง และวงดนตรีขนาดเล็ก

หากไม่สามารถเยี่ยมชมทั้งเกาะได้ ควรวางแผนให้ดีเพื่อตัดสินใจว่าจะเพลิดเพลินกับที่ไหนมากที่สุด สถานที่ที่มีผู้แสวงหามากที่สุดในเกาะซาโดะคือ: ฟุตัตสึ เกเมะ, โอโนะ-เกเมะ, ชายฝั่งโซโตะไคฟุ และฮิราเนะซากิ

ฟุตัตสึ เกเมะ เป็นจุดเชื่อมต่อของเกาะเล็กสองเกาะภายในซาโดะ มีรูปทรงเหมือนเต่ายักษ์สองตัวอยู่ข้างกัน

โอโนะ-เกเมะ มีหนึ่งในหินที่ใหญ่ที่สุดสามแห่งของญี่ปุ่น และมีลิลลี่ที่สวยงามมากมาย ชายฝั่งโซโตะไคฟุ มีหินกระจายอยู่ทั่วทั้งเกาะ ทำให้ความงามของสถานที่โดดเด่น

ฮิราเนะซากิ น่าดึงดูดเพราะความงามของคลื่น

เกาะซาโดะมีน้ำตก ทางเดิน และชายหาดหินที่ยอดเยี่ยมหลากหลายรูปแบบ เนื่องจากซาโดะยังเป็นที่รู้จักจากข้าวของที่นั่น จึงมีโรงงานสาเกฮกุเซตสึ ซึ่งอาจอยู่ในรายการเยี่ยมชมของคุณเพื่อลิ้มรสข้าวในท้องถิ่น