ญี่ปุ่นสงบสุข? ชาวญี่ปุ่นตอบสนองต่ออาชญากรรมอย่างไร?

ญี่ปุ่นใช้เวลาหลายพันปีในความมืดกับสงครามกลางเมืองและทั่วเอเชีย จากความว่างเปล่า ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สงบสุขด้วยชาวญี่ปุ่นที่จมน้ำในความไร้เดียงสา ในบทความนี้ เราจะพูดถึงว่าชาวญี่ปุ่นตอบสนองต่ออาชญากรรมอย่างไร สื่อรายงานอาชญากรรมเหล่านี้อย่างไร และเราจะเข้าใจว่าญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สงบสุขจริงหรือไม่

เช่นเดียวกับชาวบราซิลหลายคนที่สงสัยในความปลอดภัยของญี่ปุ่นและประเทศอื่นๆ ชาวญี่ปุ่นก็สงสัยว่าโลกจะอันตรายเพียงใด นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นหลายคนที่ไม่คุ้นเคยเดินทางมาบราซิลและถูกปล้นเพราะขาดความระมัดระวัง

ชาวญี่ปุ่นไม่สามารถจินตนาการได้ว่าโลกจะอันตรายเท่ากับในอนิเมะและภาพยนตร์ญี่ปุ่น พวกเขาคุ้นเคยกับการมองโลกในแบบที่พวกเขาใช้ชีวิตในญี่ปุ่นมากจนแม้แต่หนังสือพิมพ์ที่แสดงโศกนาฏกรรมก็ไม่ทำให้พวกเขารู้สึกเตือน

เกิดอาชญากรรมรุนแรงในญี่ปุ่นหรือไม่?

ใช่ เกิดอาชญากรรมรุนแรงในทุกประเทศ แต่ในญี่ปุ่นเกิดอาชญากรรมรุนแรงในจำนวนที่น้อยกว่ามาก นอกจากนี้กฎหมายที่เข้มงวดและโทษประหารชีวิตยังช่วยยับยั้งผู้กระทำความผิดได้บ้าง

มีเพียงประมาณ 1,000 คนที่ถูกฆาตกรรมต่อปีในญี่ปุ่น และน้อยกว่า 5 คนที่ถูกฆ่าด้วยอาวุธปืนซึ่งแทบจะสูญหายไปแล้ว น่าเสียดายที่ในบราซิลตัวเลขนี้เกิดขึ้นทุกสัปดาห์และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เช่นเดียวกับทุกที่ในโลก เกิดอาชญากรรม แต่ไม่สามารถมองเห็นได้สำหรับคนส่วนใหญ่ ทุกอย่างเป็นเรื่องของมุมมอง ญี่ปุ่นมีชื่อเสียงด้านการฆ่าตัวตายซึ่งลดลงอย่างมากในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา แต่ยังคงมีชื่อเสียงนั้น

ในขณะที่บราซิลบรรลุจำนวนการฆ่าตัวตายที่เพิ่มขึ้นซึ่งใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยปัจจุบันของญี่ปุ่น แต่แทบไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ เพราะไม่มีจุดเด่น ในทำนองเดียวกัน ในญี่ปุ่นไม่ให้ความสำคัญกับความรุนแรง

ในบราซิล เราคุ้นเคยกับการเห็นอาชญากรรมมากจนเมื่อเกิดกรณีที่คล้ายกันในญี่ปุ่น ผู้คนก็เปรียบเทียบและวุ่นวายพยายามลดญี่ปุ่นให้เท่ากับระดับของบราซิล

นี่คือธรรมชาติที่แท้จริงของมนุษย์ที่ไม่รู้คุณ เราไม่เคยมองสิ่งที่ดี เรามองแต่สิ่งที่ไม่ดี เป็นเรื่ง่ายที่จะชี้ข้อบกพร่องมากกว่าสิ่งที่ดี ทุกครั้งที่ฉันพูดถึงประเทศต่างประเทศ ผู้คนจะค้นหาข้อบกพร่องเพื่อสร้างความประทับใจว่าบราซิลดีกว่า ตอนนี้เราเริ่มหลุดจากหัวข้อไปบ้างแล้ว…

ชาวญี่ปุ่นตอบสนองต่ออาชญากรรมอย่างไร?

เมื่อเร็วๆ นี้ที่นาโกย่า (25/05/2019) ชายคนหนึ่งแทงและตีผู้ชายอีกคนด้วยไม้หลายครั้งกลางถนนในพื้นที่ที่พลุกพล่าน หลายคนถ่ายวิดีโอ ตะโกน แต่ไม่สามารถทำอะไรเพื่อป้องกันได้

ฉันคิดในใจว่า ทำไมพวกเขาไม่รวมตัวกันและเข้าไปหาชายคนนั้น? น่าเสียดายที่สิ่งนี้ค่อนข้าง mendokusai และจะทำให้เกิดปัญหามากมายสำหรับใครก็ตามที่พยายามแทรกแซง

อาชญากรอาจเป็นสมาชิกของ ยากูซ่า และผู้ที่เกี่ยวข้องกับการยับยั้งเหตุการณ์อาจถูกทำเครื่องหมายและต้องทนทุกข์ทรมานจากสิ่งนั้น ทางการท้องถิ่นยังจะทำให้ผู้คนต้องไปโรงพักเป็นเวลานานและต่อเนื่อง

ชาวญี่ปุ่นก็ช้าในเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขาไม่คุ้นเคยกับการเห็นสถานการณ์เหล่านี้และไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไร เป็นสิ่งที่เข้าใจได้เพราะในบราซิล ผู้คนจำนวนมากเป็นปกติที่จะเชียร์เมื่อเกิดการต่อสู้

น่าเสียดายที่การตะโกนไม่ช่วยอะไร ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุแต่ชายคนนั้นเสียชีวิตระหว่างทางไปโรงพยาบาล โชคดีที่เราสามารถมั่นใจได้ว่าผู้กระทำความผิดจะไม่รอดพ้นโทษ และอาจได้รับ โทษประหารชีวิต

ในโซเชียลมีเดีย ผู้คนมากมายถกเถียงกันว่าชาวญี่ปุ่นควรหรือไม่ควรแทรกแซง ฉันก็คิดถึงวิธีแทรกแซงโดยไม่มีใครได้รับผลกระทบเช่นกัน แต่ต้องการความกล้าหาญและความร่วมมือของทุกคน

ในญี่ปุ่นมีเครื่องมือของซามูไรที่เรียกว่า Sasumata ซึ่งอาจมีประโยชน์ในสถานการณ์นี้เพื่อล้อมอาชญากรโดยไม่ได้รับความเสียหาย น่าเสียดายที่ในยามคับขัน ไม่มีใครควรคิดถึงอะไร

อาชญากรรมรุนแรงถูกปกปิดโดยสื่อญี่ปุ่นหรือไม่?

อาชญากรรมเหล่านี้很少ถูกรายงานทางโทรทัศน์ญี่ปุ่น หลายคนกล่าวหาญี่ปุ่นว่าพยายามส่งภาพลักษณ์ของประเทศที่สงบสุขหรือปกปิดข้อมูลจากประชากรของตน นี่เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผลหรือไม่? ทำไมโทรทัศน์ญี่ปุ่นถึงทำแบบนี้?

การปกปิดความรุนแรงเป็นสิ่งที่เข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ เราไม่ควรพยายามทำให้ประชากรเชื่อว่าประเทศเป็นนรกเพราะการตาย 1,000 ครั้งต่อปี ฉันเชื่อว่าแม้แต่บราซิลก็ไม่รุนแรงเท่าที่สื่อทั่วไปรายงาน

ในความเป็นจริง การปกปิดอาชญากรรมที่ไม่กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวของสื่อญี่ปุ่นเป็นกลยุทธ์เพื่อป้องกันไม่ให้อาชญากรรมดังกล่าวเกิดขึ้นอีก น่าเสียดายที่บราซิลทำตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง หนังสือพิมพ์ Record เป็นหลักฐานของเรื่องนี้

ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าสื่อเป็นสื่อหลักสำหรับการเพิ่มขึ้นของคดีฆาตกรรม ดังนั้น ไม่มีเหตุผลที่จะให้เครดิตกับนักฆ่าและอาชญากรในโทรทัศน์ญี่ปุ่น การรายงานอาชญากรรมจะเพิ่มจำนวนคดีเท่านั้น

เพียงแค่บุคคลมีปัญหาทางจิตเล็กน้อยก็สามารถได้รับอิทธิพลจากสื่อที่บิดเบือนได้ หนังสือพิมพ์บราซิลกลายเป็นสิ่งที่บิดเบือนอย่างสมบูรณ์ซึ่งทำให้ทุกคนบ้าคลั่ง ทั้งผู้ที่เกลียดชังความรุนแรงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อดูโทรทัศน์ และผู้กระทำความผิดรู้สึกถูกกระตุ้นให้ก่ออาชญากรรม

ฉันเองหยุดดูโทรทัศน์แล้ว มีอาชญากรรมมากมายทุกวันจนฉันรู้สึกหวาดกลัวและสร้างความเกลียดชังอย่างรุนแรงต่อบราซิล ซึ่งฉันต้องไปพบนักจิตวิทยาเพื่อเข้าใจว่าทำไมฉันถึงกลัวและเกลียดชังบราซิลมาก