รวมมีมและไวรัลอนิเมะยอดนิยมพร้อมที่มาในประวัติศาสตร์

คุณเคยสงสัยไหมว่ามุกตลก มีม หรือกระแสไวรัลที่แพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้น หลายสิ่งมีจุดเริ่มต้นมาจากอนิเมะและมังงะญี่ปุ่น วัฒนธรรมป๊อปของญี่ปุ่นเป็นแหล่งกำเนิดอารมณ์ขัน สีหน้าแปลกใหม่ และฉากหลุดโลกที่ก้าวข้ามกำแพงภาษาจนกลายเป็นมุกตลกสากล ในบทความนี้เราได้รวบรวมมีมและไวรัลยอดฮิตจากอนิเมะที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ตมาให้ได้ติดตามกัน

การจัดทำรายชื่อมีมและไวรัลเหล่านี้อ้างอิงข้อมูลจากชุมชนผู้ใช้งานและฐานข้อมูลชื่อดังอย่าง Know Your Meme เพื่อทำความเข้าใจบริบทดั้งเดิม ปีที่เริ่มแพร่กระจาย และกระบวนการที่ฉากธรรมดากลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก ก่อนที่จะเจาะลึกรายละเอียดของแต่ละมีม เว็บไซต์ของเราเคยนำเสนอเรื่องราวของไวรัลชื่อดังอื่น ๆ ที่น่าสนใจในหมวดหมู่นี้เช่นกัน:

• Nevada-tan: คดีสะเทือนขวัญที่กลายเป็นมีมบนโลกออนไลน์
• คุณรู้จัก Doge สุนัขชิบะที่มีชื่อเสียงในโลกมีมหรือไม่?
• Momo: เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับตุ๊กตาอาถรรพ์
• ตัวละครอนิเมะคาบขนมปังวิ่งไปโรงเรียนยามเช้า
• Ahegao: ความหมายและที่มาของสีหน้าประหลาดในมังงะและอนิเมะ
• Nyan Cat: ไวรัลแมวสายรุ้งอวกาศเกิดขึ้นได้อย่างไร?
• หน้ากากหัวม้า: ความเป็นมาของไอเทมสุดกวนที่แพร่หลายไปทั่วโลก
• Nico Nico Nii หมายถึงอะไร และทำไมถึงกลายเป็นกระแสไวรัล?
• Pen-Pineapple-Apple-Pen: เพลงไวรัลญี่ปุ่นที่ติดหูคนทั้งโลก
• Chabudai Gaeshi: วัฒนธรรมการคว่ำโต๊ะบันดาลโทสะในสื่อญี่ปุ่น
• Waifu และ Husbando: ความหมายและจุดเริ่มต้นของคำศัพท์โอตาคุ

รวมมีมและไวรัลอนิเมะในตำนานที่สร้างประวัติศาสตร์บนโลกออนไลน์

บทความบนเว็บไซต์ของเราเคยวิเคราะห์ปรากฏการณ์ไวรัลยอดนิยม เช่น ท่อนร้อง Nico Nico Nii และฉากล้อเลียนความซ้ำซากจำเจของวงการอนิเมะมาแล้ว ครั้งนี้เราจะพาไปสำรวจมีมระดับตำนานที่แฟนคลับหลายคนอาจเคยพบเห็นผ่านตา แต่ยังไม่ทราบเรื่องราวเบื้องหลังที่แท้จริง มุกตลกเหล่านี้จำนวนมากเริ่มต้นจากเว็บบอร์ดภาษาอังกฤษและคอมมูนิตี้ในญี่ปุ่น ก่อนจะกลายเป็นกระแสไปทั่วทุกมุมโลก

Mega Milk (Titty Monster): มีมคลาสสิกรูปตัวละครหญิงจับหน้าอกขนาดใหญ่พร้อมสวมเสื้อยืดสกรีนคำว่า mega milk ภาพต้นฉบับมาจากผลงานมังงะสำหรับผู้ใหญ่เรื่อง Tiny Boobs วาดโดยอาจารย์ อากิระ ชิเด็น (Akira Shiden หรือ 紫電あきら) ตีพิมพ์เมื่อปี 2008 ในนิตยสาร Comic Koh ท่าทางมั่นใจและตัวอักษรบนเสื้อกลายเป็นแม่แบบยอดนิยมสำหรับการวาดภาพล้อเลียนในเว็บบอร์ดต่างประเทศนับแต่นั้น

Yaranaika? [やらないか?]: หนึ่งในมีมที่มีอายุยาวนานและเป็นที่รู้จักมากที่สุดบนอินเทอร์เน็ต จุดเริ่มต้นมาจากบทสนทนาในมังงะเรื่อง Kuso Miso Technique ผลงานปี 1987 ของ จุนอิจิ ยามาคาวะ (Junichi Yamakawa) ในนิตยสาร Barazoku ตัวละครช่างซ่อม ทากาคาสึ อาเบะ รูดซิปชุดหมีบนม้านั่งในสวนสาธารณะพร้อมส่งสายตาเชิญชวนอย่างมีเอกลักษณ์ ต่อมาตั้งแต่ปี 2002 ใบหน้าดังกล่าวถูกนำไปตัดต่อใส่ตัวละครอนิเมะ เกม และคลิปดนตรีอย่างแพร่หลายบน 2channel และ Nico Nico Douga

เหมือนกับใน ero doujin! [エロ同人みたいに]: ประโยคตลกขบขันนี้ได้รับความนิยมจากมังงะล้อเลียนโดจินชิชุดกันดั้ม เมื่อตัวละครหญิงตกใจกับการเข้าประชิดตัวและอุทานว่า: หยุดนะ... คุณคิดจะทำมิดีมิร้ายฉันใช่ไหม? เหมือนกับในโดจินโป๊เลย! [やめて… 私に乱暴する気でしょう? エロ同人みたいに] แต่ฝ่ายยามรักษาการณ์ตอบกลับอย่างเฉยชาว่าให้รีบเดินไปข้างหน้า มุกตัดบทนี้กลายเป็นภาพมีมยอดนิยมในโลกโซเชียลตั้งแต่ปี 2012

สะโพกของฉันกำลังขยับไปเอง [勝手に腰が…]: วลีล้อเลียนยอดฮิตที่มักปรากฏในโดจินชิและมังงะนอกกระแส ช่วงปี 2010 ผู้ใช้งานเว็บบอร์ด 4chan เริ่มนำประโยคนี้มาใช้เป็นคำบรรยายภาพขบขันเพื่อสื่อถึงสถานการณ์ที่ร่างกายควบคุมไม่ได้ ท่าเต้นตลก ๆ หรือความรู้สึกตื่นเต้นเกินห้ามใจ จนกลายเป็นศัพท์เฉพาะในกลุ่มแฟนอนิเมะ

Pomf Pomf Pomf: คำว่า «Pomf» เป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติในมังงะญี่ปุ่น บ่งบอกถึงเสียงของตัวละครที่ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม มีจุดเริ่มต้นจากโดจินชิเรื่อง Light of Tsukimi Manor 2 (月見荘のあかり 2) ของนักวาด Inuboshi ก่อนจะโด่งดังอย่างกว้างขวางเมื่อถูกนำไปผสมผสานเป็นเพลงล้อเลียนดัดแปลงจากเพลง PONPONPON ของ คยารี ปามิว ปามิว จนมียอดเข้าชมหลายล้านครั้งบนแพลตฟอร์มวิดีโอ

Te-Te-Te [てってってー]: เสียงพยางค์ญี่ปุ่นที่จำลองจังหวะดนตรีสดใสของเพลง «TOWN» ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงประกอบเกม The Idolmaster ประพันธ์โดย โก ชีนะ (Go Shiina) ในช่วงยุคแรกของ Nico Nico Douga ครีเอเตอร์นิยมนำเพลงบรรเลงนี้มาเปิดเป็นดนตรีพื้นหลังสำหรับคลิปแนะนำและแอนิเมชันสั้น ผู้ชมจึงพร้อมใจกันพิมพ์ตัวอักษร てってってー วิ่งเต็มหน้าจอจนกลายเป็นภาพจำของเว็บบอร์ด

พลังมากกว่า 8000 (และตำนานมากกว่า 9000): ฉากคลาสสิกจาก Dragon Ball Z ที่เบจิต้าใช้อุปกรณ์ตรวจวัดพลังตรวจจับค่าพลังของโกคูก่อนจะบดขยี้เครื่องสเกาเตอร์ด้วยมือ ในฉบับมังงะต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นและการพากย์ไทย ค่าพลังที่แท้จริงคือมากกว่าแปดพัน (8000以上だ) แต่การพากย์ภาษาอังกฤษฉบับแรกโดย Ocean Group สำหรับทวีปอเมริกาเหนือได้ปรับเปลี่ยนบทด้วยน้ำเสียงดุดันว่า «It's over 9000!» จนกลายเป็นหนึ่งในมีมที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ตเพื่อสื่อถึงตัวเลขมหาศาล

Impossibru: มีมภาพรีแอ็กชันยอดฮิตที่จับภาพสีหน้าตื่นตระหนกและอ้าปากค้างของ อายูมุ คาโตะ (Ayumu Kato) นักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นจากคณะ Zabungle ภาพนี้ถูกแคปเจอร์มาจากรายการแกล้งคนทางโทรทัศน์ Panic Face King เมื่อปี 2010 ที่หลอกให้นักแสดงเข้าใจว่ามีการยิงกันในห้องประชุม ชาวเน็ตจึงนำมาใส่คำสะกดเลียนสำเนียงภาษาอังกฤษแบบญี่ปุ่นว่า Impossibru เพื่อแสดงความตกใจ ความเหลือเชื่อ หรือความขบขันสุดขีด

ME!ME!ME!: ผลงานมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันขนาดสั้นที่เปิดตัวปลายปี 2014 ในโครงการ Japan Animator Expo ซึ่งเกิดจากความร่วมมือระหว่าง Studio Khara และ Dwango กำกับโดย ฮิบิกิ โยชิซากิ (Hibiki Yoshizaki) พร้อมดนตรีประกอบจาก TeddyLoid และเสียงร้องของ DAOKO ด้วยภาพเคลื่อนไหวที่ฉูดฉาดและแปลกใหม่ วิดีโอนี้จึงกลายเป็นกระแสร้อนแรง นำไปสู่การสร้างไฟล์ GIF ภาพแฟนอาร์ต และคลิปตัดต่อเต้นตามกันอย่างแพร่หลาย

วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องของมุกตลกในวัฒนธรรมโอตาคุ

โลกของอนิเมะและมังงะยังคงผลิตมุกตลกและมีมใหม่ ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่องในทุกฤดูกาล มีมยอดนิยมที่ยืนหยัดข้ามยุคสมัยส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นจากแผนการตลาด แต่เกิดจากการค้นพบตามธรรมชาติของแฟนคลับระหว่างการรับชม ไม่ว่าจะเป็นข้อผิดพลาดในการแปล การหยุดภาพชั่วขณะที่ตัวละครมีสัดส่วนตลก หรือประโยคพูดสั้น ๆ ที่มีความหมายเปลี่ยนไปเมื่อถูกหยิบยกออกมาแซว

แม้จะเป็นไปไม่ได้ที่จะบันทึกมีมและมุกตลกทั้งหมดที่เคยปรากฏบนอินเทอร์เน็ต แต่ผลงานคลาสสิกเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าแฟนคลับทั้งในญี่ปุ่นและทั่วโลกช่วยกันแต่งแต้มจินตนาการให้กับผลงานที่ตนเองรักอย่างไร รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการผลิตจึงแปรเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงชุมชนคนรักอนิเมะเข้าไว้ด้วยกันอย่างเหนียวแน่น