เนวาดา-ตัน: คดีฆาตกรรมที่กลายเป็นมีม

เนวาดา-ตัน: คดีฆาตกรรมที่กลายเป็นมีม

อาชญากรรม ฉายา มีม: อะไรอยู่เบื้องหลังเนวาดา-ตัน และทำไมเรื่องนี้ต้องการความเคารพ

ในเดือนมิถุนายน 2004 ที่เมืองซาเซโบะ ประเทศญี่ปุ่น นักเรียนหญิงอายุสิบเอ็ดปีฆ่าเพื่อนร่วมชั้นอายุสิบสองปี เหตุอาชญากรรมนั้นสร้างปรากฏการณ์อินเทอร์เน็ตที่รู้จักกันมากและน่ากังวลที่สุดของญี่ปุ่น นั่นคือมีม «เนวาดา-ตัน» บทความนี้อธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น มีมเกิดขึ้นได้อย่างไร และทำไมการเปลี่ยนคดีฆาตกรรมเป็นวัฒนธรรมป็อปจึงเป็นปัญหา

ก่อนอื่น การตัดสินใจของกองบรรณาธิการ: บทความนี้ไม่เอ่ยชื่อผู้ก่อเหตุ และผู้เสียชีวิตก็ปรากฏโดยไม่มีชื่อ ทั้งคู่เป็นเด็ก สื่อญี่ปุ่นปฏิบัติตามกฎหมายเกี่ยวกับผู้กระทำผิดที่เป็นเยาวชน และไม่มีเหตุผลที่จะนำชื่อเหล่านั้นมาใช้ซ้ำในบทความเกี่ยวกับมีม

สารบัญ 7

เกิดอะไรขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2004

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2004 ระหว่างพักในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งที่ซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ นักเรียนอายุสิบเอ็ดปีพาเพื่อนอายุสิบสองปีเข้าไปในห้องเรียนว่างและฆ่าด้วยคัตเตอร์ ทั้งคู่เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน ผู้ก่อเหตุถูกจับในวันเดียวกันและสารภาพ

คำอธิบายโดยละเอียดของบาดแผลและเสื้อผ้าไม่ควรอยู่ในข้อความแบบนี้ ใครต้องการบันทึกทั้งหมดสามารถอ่านเอกสารอ้างอิงและรายงานข่าวในยุคนั้น สำหรับบทความนี้เพียงพอที่จะบอกว่าเด็กคนหนึ่งฆ่าเด็กอีกคนกลางวันเรียนปกติ และญี่ปุ่นตกอยู่ในความตกใจ

ทำไมจึงไม่มีชื่อ

กระบวนการทางกฎหมายของญี่ปุ่นห้ามระบุตัวผู้กระทำผิดที่ยังเป็นเยาวชน ตำรวจเรียกเด็กหญิงอายุสิบเอ็ดปีว่า «เด็กหญิง A» และหน่วยงานในขณะนั้นเตือนอย่างชัดเจนไม่ให้เผยแพร่รูปของเธอบนอินเทอร์เน็ต การรายงานข่าวระลอกแรกเคารพข้อนี้ ต่อมาชื่อและรูปก็ปรากฏในฟอรัมอยู่ดี

สำหรับข้อความที่เขียนวันนี้ จุดยืนชัดเจน ผู้ที่เกี่ยวข้องเป็นเด็ก ผู้เสียชีวิตตายแล้วและปกป้องตัวเองไม่ได้ และผู้ก่อเหตุรับโทษในฐานะเยาวชนแล้ว ใครเล่าเรื่องนี้ควรยึดข้อเท็จจริง ไม่ใช่ชื่อจริง

«เนวาดา-ตัน» เกิดขึ้นได้อย่างไร

ไม่กี่สัปดาห์หลังเหตุอาชญากรรม ผู้ใช้กระดานภาพญี่ปุ่น 2channel เริ่มใส่ภาพและฉายาให้ผู้ก่อเหตุ ชื่อ «เนวาดา-ตัน» เชื่อกันว่ามาจากภาพถ่ายห้องเรียนที่เด็กหญิงซึ่งถูกเข้าใจว่าเป็นผู้ก่อเหตุสวมเสื้อสเวตเตอร์ของมหาวิทยาลัยเนวาดา ส่วน «-ตัน» คือการออกเสียงแบบเด็กของคำยกย่องญี่ปุ่น «-จัง (ちゃん)» ที่ใช้กับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก

ภาพกลายเป็นภาพวาด ภาพวาดกลายเป็นตัวละคร และตัวละครหลุดออกจากตัวบุคคล นั่นคือกลไกของมีม: ภาพหนึ่งถูกทำซ้ำจนกลายเป็นสัญลักษณ์ ราคาที่ต้องจ่ายคือเด็กที่ถูกฆ่าและผู้ก่อเหตุที่ยังเป็นเยาวชนกลายเป็นต้นแบบของภาพประกอบ

จากฟอรัมสู่โลก

ปรากฏการณ์นี้ไม่หยุดอยู่ในฟอรัมญี่ปุ่น ภาพและป้ายชื่อย้ายไปยังกระดานภาพระหว่างประเทศและแพร่กระจายที่นั่น บ่อยครั้งโดยที่คนแชร์ไม่รู้ภูมิหลัง ในปี 2007 วงร็อกเยอรมันเปลี่ยนชื่อเป็น «Nevada Tan» แล้วเปลี่ยนอีกครั้งในภายหลัง ในปี 2019 มีละครเสียงที่สำรวจคดีนี้และวางไว้ในเรื่องเกี่ยวกับความเหงาและความหลงใหล

ใครค้นหา «เนวาดา-ตัน» วันนี้จะพบแฟนอาร์ต สรุป และบทความเกี่ยวกับมีมเป็นหลัก ประวัติชีวิตจริงถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เด็กที่เสียชีวิต ครอบครัวที่ไว้ทุกข์ และผู้ก่อเหตุที่ก็ยังเป็นเด็ก

เกิดอะไรขึ้นหลังการฆาตกรรม

เนื่องจากผู้ก่อเหตุอายุสิบเอ็ดปี จึงต่ำกว่าอายุความรับผิดทางอาญาตามกฎหมายในขณะนั้น ในเดือนกันยายน 2004 ศาลครอบครัวที่นางาซากิตัดสินให้ส่งตัวไปสถานพินิจเยาวชนในจังหวัดโทจิงิเพราะความร้ายแรงของการกระทำ การควบคุมตัวถูกขยายออกไป และไม่มีข้อมูลสาธารณะที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับสิ่งที่ตามมา

คดีนี้จุดประเด็นถกเถียงว่าจะลดอายุความรับผิดทางอาญาลงอีกหรือไม่ อายุนั้นลดจาก 16 เป็น 14 ปีในปี 2000 และเด็กที่ฆ่าเด็กด้วยกันทำให้ข้อเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้น ในขณะเดียวกันก็แสดงให้เห็นว่าสังคมจัดการกับผู้ก่อเหตุที่เป็นเด็กได้ยากเพียงใด การลงโทษเด็กเกินไปก็ไม่ใช่ทางแก้

ทำไมมีมนี้เป็นปัญหา

มีมเปลี่ยนการฆาตกรรมให้เป็นภาพ เปลี่ยนความโศกเศร้าให้เป็นสัญลักษณ์ที่แชร์ แสดงความคิดเห็น และดัดแปลงได้ สำหรับครอบครัวผู้เสียชีวิตนั่นคือบาดแผลครั้งที่สอง ความตายกลายเป็นดีไซน์ คนกลายเป็นต้นแบบ สำหรับผู้ก่อเหตุหมายถึงชื่อและรูปยังหมุนเวียนต่อไปแม้กระบวนการยุติธรรมไม่ต้องการ

ยังมีรูปแบบที่ทำให้คดีแบบนี้น่าดึงดูด: รอยแตกที่อธิบายไม่ได้ในสภาพแวดล้อมที่ดูปกติ เด็กเป็นผู้ก่อเหตุ แรงจูงใจที่ไม่มีใครอธิบายได้ทั้งหมด ช่องว่างเหล่านั้นคือที่ที่ภาพและเรื่องเล่าเติมเต็ม ฟอรัมเติมเต็ม และยิ่งเติมมากเท่าไร คนที่อยู่ข้างหลังก็ยิ่งหายไป

ใครอยากเรียนรู้จากคดีนี้สามารถคิดถึงอาชญากรรมเยาวชน การป้องกัน จริยธรรมสื่อ และสมดุลระหว่างการลงโทษกับการศึกษา มีมไม่ได้ให้ความรู้ แต่ให้สุนทรียะ การแยกสองสิ่งนี้คือประเด็น

บทสรุป

«เนวาดา-ตัน» เป็นมีมเกี่ยวกับการฆาตกรรมเด็กจริง ๆ ต้นกำเนิดอธิบายได้ และบทความนี้ทำเช่นนั้น แต่ไม่ควรฉลอง แชร์อย่างเบามือ หรือปฏิบัติเหมือนวัฒนธรรมป็อปที่ไม่ต้องจ่ายอะไร เด็กหญิงสองคนที่อยู่ใจกลางเรื่องสมควรได้รับมากกว่าภาพที่ส่งต่อได้

สำหรับการถกเถียงเรื่องโทษในญี่ปุ่น มีบทความเกี่ยวกับ 2channel และอิมเมจบอร์ดญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่ที่ชื่อเล่นนี้ถือกำเนิดขึ้น

แหล่งที่มาและลิงก์ที่เป็นประโยชน์

เกี่ยวกับผู้เขียน

Kevin Henrique

ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมเอเชียที่มีประสบการณ์มากกว่า 10 ปี โดยเน้นญี่ปุ่น เกาหลี อนิเมะ และเกม เป็นนักเขียนและนักเดินทางที่เรียนรู้ด้วยตัวเอง มุ่งสอนภาษาญี่ปุ่น เคล็ดลับท่องเที่ยว และเรื่องน่าสนใจเชิงลึก

ชุมชน

ความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้

ส่งความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็นต่อบทความนี้

กำลังโหลดการตรวจสอบความปลอดภัย...

อย่าส่งลิงก์ embed หรือโฆษณา ความคิดเห็นจะผ่านระบบกันสแปมและแปลอัตโนมัติก่อนแสดงผล