หน้ากากผ้าขาวของเคน คาเนกิ ดูเหมือนสัญลักษณ์หนักอึ้งของทั้งเรื่อง แต่ในมังงะมันเริ่มจากภาพร่างเล่น ๆ เพราะเขาคิดไม่ออกว่าหน้ากากกูลควรหน้าตาแบบไหน อุตะเลยเอาร่างนั้นมาทำให้เป็นของจริง Tokyo Ghoul เต็มไปด้วยรายละเอียดแบบนี้ ชื่อที่แอบมีความหมาย ร้านกาแฟที่กูลยังดื่มได้ และเส้นเรื่องอนิเมะที่แยกจากกระดาษโดยตั้งใจ
ถ้าเริ่มดูจากจอแล้วรู้สึกว่าซีซันสองเดินคนละทางกับมังงะ นั่นไม่ใช่ความจำพลาดของใครคนเดียว Root A ออกแบบมาให้เป็นเส้นอื่น ความสับสนตรงนั้นเปิดไปสู่ข้อเท็จจริงที่ซีรีส์ไม่ค่อยอธิบายตรง ๆ ทั้งกูลตาเดียว นกฮูกตาเดียว และราชาตาเดียว ซึ่งไม่ใช่ตำแหน่งเดียวกัน
สารบัญ 6
ที่มาและผู้สร้าง
1. มังงะ Tokyo Ghoul ของซุย อิชิดะ เริ่มลงในนิตยสาร Weekly Young Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอชะเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2011 (พ.ศ. 2554) และจบภาคแรกเมื่อ 18 กันยายน ค.ศ. 2014 รวม 14 เล่ม แนวเป็นเซเน็ง ไม่ใช่โชเน็นเด็ก ๆ อย่างที่คนมักเดาจากโปสเตอร์อนิเมะ
2. ชื่อญี่ปุ่นเขียนว่า 東京喰種 อ่านว่า โทเคียว กูล (Tōkyō Gūru) คำว่า 喰種 แปลตรง ๆ ได้ประมาณ “พันธุ์ที่กิน” ซึ่งตรงกับกูลที่ต้องกินเนื้อมนุษย์ ไม่ใช่แค่คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ
3. ภาคต่อ Tokyo Ghoul:re ลงในนิตยสารเดิมตั้งแต่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ถึง 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 รวมอีก 16 เล่ม รวมทั้งสองภาคแล้วเรื่องบนกระดาษยาวกว่าที่อนิเมะภาคแรกทำให้เห็น
4. ในไทย มังงะได้ลิขสิทธิ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกในชื่อ “โตเกียวกูล” ทั้งภาคแรกและภาค :re ส่วนอนิเมะเคยออกในระบบลิขสิทธิ์ของทีไอจีเอ ตลาดมังงะบ้านเรายังผูกกับนิตยสารและสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นแบบที่อธิบายไว้ในบทความเรื่อง สำนักพิมพ์และนิตยสารมังงะญี่ปุ่น
5. นอกจากภาคหลัก ยังมีมังงะสั้น Tokyo Ghoul [Jack] ลงบน Jump Live ปี 2013 รวมเล่มเดียว เล่าวัยรุ่นของอาริมะ คิโช กับฟุระ ไทชิ ก่อนที่ทั้งคู่จะกลายเป็นนักสืบ CCG ที่แฟนจำได้จากเรื่องหลัก
เคน คาเนกิและสัญลักษณ์ของเขา
6. คาเนกิไม่ได้เกิดมาเป็นกูล เขาเป็นกูลตาเดียวที่ถูกสร้างขึ้น หลังอวัยวะของคามิชิโระ ริเสะ ถูกปลูกถ่ายเข้าไปเพื่อรักษาชีวิต นี่คือจุดตั้งต้นทั้งมังงะและอนิเมะ และทำให้เขายืนอยู่ระหว่างมนุษย์กับกูลโดยไม่มีทางถอย
7. คากุเนะของคาเนกิเป็นสายรินคาคุ (Rinkaku) เพราะได้มาจากริเสะ ไม่ใช่เพราะเขาเป็น “กึ่งกูลรินคาคุคนเดียวในเรื่อง” ริเสะเองและยาคุโมะ โอโอโมริ (เจสัน) ก็ใช้สายนี้ สายรินคาคุเด่นเรื่องแรงโจมตีและการฟื้นตัว แต่ร่างกายเปราะกว่าสายอื่น
8. คันจิของชื่อคาเนกิเขียนว่า 金木 แปลตรงตัวว่า “ต้นไม้โลหะ” ส่วนชื่อโทวกะ 董香 อ่านพ้อง 灯火 ซึ่งแปลว่าแสงไฟหรือคบเพลิง แฟนมักอ่านสองชื่อนี้เป็นคู่กัน คนหนึ่งเป็นโลหะ คนหนึ่งเป็นไฟ โดยไม่ต้องยัดสัญลักษณ์เกินที่มังงะวางไว้
9. หน้ากากผ้าปูสีขาวที่มีดวงตาวาดอยู่ไม่ได้เริ่มจากฉากขึงขัง อุตะทำจากภาพที่คาเนกิวาดเองแบบไม่เป็นเรื่อง แล้วภาพนั้นกลายเป็นหน้าตาที่คนจำซีรีส์นี้ได้มากที่สุด ทั้งในอนิเมะและของสะสม
10. นักพากย์เสียงคาเนกิคือ นัตสึกิ ฮานาเอะ ในนิทรรศการครบสิบปีของอนิเมะ เขาเล่าว่าฉากที่คาเนกิถูกทรมานยังติดอยู่ในความทรงจำ เพราะต้องร้องและกรีดเสียงต่อเนื่อง งานยากหลังจากนั้นเขายังเอาฉากนี้ไปเทียบในหัว
โตเกียว อันเทย์คุ และฉาก
11. เรื่องหลักวางในเขต 20 ของโตเกียว มหาวิทยาลัยของคาเนกิคือคามิอิ (Kamii) ซึ่งเป็นสถานที่ในเรื่อง ไม่ใช่มหาวิทยาลัยโตเกียวตามที่เป็นข่าวลือตามเน็ต เมืองจริงถูกแบ่งเป็นย่านและเขตแบบที่เดินได้ ใครอยากวางแผนเดิน 23 ย่านในโตเกียว จะเห็นว่าชื่อเขตในเรื่องยึดโครงเมืองจริงไว้แม้จะบิดเป็นโลกกูล
12. ร้านกาแฟอันเทย์คุในเขต 20 คือที่พักพิงของกูลที่เลือกไม่ล่าพร่ำเพรื่อ โยชิมุระดูแลพนักงานที่เป็นกูล และดึงคาเนกิเข้ามาทำงานพาร์ตไทม์เพื่อให้เขายังใช้ชีวิตปนกับมนุษย์ได้
13. กูลแทบไม่รับรสอาหารของมนุษย์ แต่กาแฟเป็นข้อยกเว้นที่เรื่องย้ำบ่อย ๆ แก้วกาแฟในอันเทย์คุเลยไม่ใช่พร็อพสวย ๆ มันคือสิ่งเดียวบนโต๊ะที่ทั้งมนุษย์และกูลแชร์กันได้โดยไม่แตกหน้า
14. ชื่อ Anteiku พ้องเสียงกับคำว่า antique และยังถูกอ่านเป็นอนาแกรมใกล้เคียงของอุคินะกับเอโตะ คนใกล้โยชิมุระ ตอนจบมังงะทิ้งความหมายของชื่อร้านนี้เป็นปริศนา เลยไม่ควรพูดทิ้งว่าผู้เขียนเคยเปิดคำตอบชัดเจน
อนิเมะ Root A และ :re
15. อนิเมะภาคหลักทั้งหมดผลิตโดยสตูดิโอปิเอโร (Pierrot) ไม่ได้เปลี่ยนสตูดิโอคนละเจ้าต่อซีซัน ซีซันแรกออกอากาศเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ค.ศ. 2014 ตามช่วงต้นของมังงะค่อนข้างใกล้
16. Tokyo Ghoul √A หรือ Root A ออกอากาศเดือนมกราคมถึงมีนาคม ค.ศ. 2015 เป็นเส้นเรื่องต้นฉบับของอนิเมะ จุดแยกที่แฟนไทยถกกันมากคือคาเนกิเข้าร่วมต้นอาโอกิริ ต่างจากมังงะที่เขาแยกไปตั้งกลุ่มของตัวเองหลังถูกทรมาน
17. เพราะ Root A เดินคนละสคริปต์ คนที่ดูจบซีซันสองแล้วยังงงว่ามังงะไปต่อตรงไหน ไม่ได้พลาดเอง ทางออกที่ใช้ได้คืออ่านมังงะภาคแรกต่อจากจุดทรมาน แล้วเข้า :re โดยไม่ยึด Root A เป็นโครงหลัก
18. ปี 2015 ยังมี OVA สองตอน Tokyo Ghoul [Jack] วางขาย 30 กันยายน และ Tokyo Ghoul [PINTO] วางขาย 25 ธันวาคม ทั้งคู่ก็มาจากปิเอโรเช่นกัน อย่าสลับลำดับกับซีซันทีวีถ้ายังไม่จบภาคแรก
19. อนิเมะ Tokyo Ghoul:re ออกสองช่วงในปี 2018 รวม 24 ตอน ช่วงแรกเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ช่วงหลังตุลาคมถึงธันวาคม พยายามกลับไปตามมังงะภาคต่อมากกว่า Root A โดยมีไฮเสะ ซาซากิ เป็นหน้าตาใหม่ของคาเนกิ
20. ฉายาที่คนปนบ่อย: นกฮูกตาเดียว (One-Eyed Owl) คือโยชิมุระกับเอโตะ ไม่ใช่คาเนกิ คาเนกิในภาคหลังถูกผลักไปสู่ตำแหน่งราชาตาเดียว (One-Eyed King) คนละบท คนละน้ำหนักทางการเมืองของกูล
CCG ควินเคะ และอาริมะ
21. CCG ย่อมาจาก Commission of Counter Ghoul ภาษาญี่ปุ่นคือ 喰種対策局 หน่วยงานล่ากูล กูลเรียกนักสืบเหล่านี้ว่านกพิราบ (Hato) เพราะตราองค์กรและวิธีกระจายคนทั่วเมือง ต้นกำเนิดในเรื่องย้อนไปถึงสำนักงานปราบกูลปี ค.ศ. 1890
22. ควินเคะ (Quinque) คืออาวุธที่ทำจากคากุเนะของกูล ระดับภัยของกูลในเรื่องวิ่งจาก C ขึ้นไปถึง SSS ไม่ได้จบที่ S หรือ S+ ตามที่เล่ากันสั้น ๆ อาริมะเคยถือควินเคะระดับ SSS ที่ทำจากนกฮูกไม่สังหาร
23. อาริมะ คิโช ฉายาทูตแห่งความตายของ CCG ไม่ใช่กึ่งกูล เขาเป็นมนุษย์ครึ่งจากสวนแสงตะวัน มีร่างกายที่เหนือมนุษย์แต่ชีวิตสั้นกว่า เมื่อเปิดเผยตอนท้าย :re จุดนี้พลิกภาพองค์กรทั้งก้อน ไม่ใช่แค่ทวิสต์ว่าเขาแอบเป็นกูล
ยอดพิมพ์ หนังคนแสดง และงานถัดไป
24. ตัวเลขที่ยังอ้างได้คือยอดพิมพ์รวมของมังงะทั้งสองภาคทะลุ 47 ล้านเล่มทั่วโลก ณ มกราคม ค.ศ. 2021 ในญี่ปุ่นปี 2014 ภาคแรกขายได้ราว 6.9 ล้านเล่ม ติดอันดับสี่ของมังงะขายดีในปีนั้น หลังอนิเมะซีซันแรกออกอากาศ ไม่ใช่แค่ “สามสิบล้านแล้วจบ”
25. ภาพยนตร์คนแสดงเรื่องแรกเข้าฉายในญี่ปุ่นวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 คุโบตะ มาซาทากะ รับบทคาเนกิ ชิมิสึ ฟุมิกะ รับบทโทวกะ ภาคต่อ Tokyo Ghoul S ตามมาปี 2019 หนังไม่ได้แทนมังงะ แต่ทำให้คนที่ไม่ดูอนิเมะได้เห็นหน้ากากผ้าขาวบนจอคนแสดง
หลังจบ :re ซุย อิชิดะเริ่มมังงะใหม่ Choujin X บน Tonari no Young Jump เมื่อ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 แล้วลง Weekly Young Jump ด้วยในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน โครงเรื่องคนละโลกกับกูล แต่ลายเส้นมืดและการถามว่ามนุษย์ยังเหลืออะไรอยู่เมื่อร่างกายเปลี่ยน ยังเป็นลายเซ็นเดียวกับคนวาดคาเนกิ
ถ้าเดินโตเกียวในฐานะแฟนซีรีส์ จุดที่ของจริงกับของสะสมมาบรรจบกันหนาที่สุดยังอยู่แถวร้านอนิเมะและเกมอย่าง อากิฮาบาระ มากกว่าหอคอยที่จะยัดสัญลักษณ์ให้ทุกฉาก ส่วนคนที่อยากเข้าใจคาเนกิแบบไม่โดน Root A พาออกนอกทาง เลือกมังงะเป็นหลักแล้วค่อยวนกลับไปดูจอ จะเห็นว่าหน้ากากผ้านั้นตลกแค่ไหนก่อนที่จะกลายเป็นเรื่องใหญ่
ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น