A Constituição do Japão – Completo

konstytucja Japonii to "Kenpō" Konstytucja Japonii Konstytucja Japonii została ogłoszona 3 listopada 1946 roku i weszła w życie 3 maja 1947 roku. W tym Artigo idźmy zobaczyć wszystkie artiki i informacje na temat konstytucji Japonii.

Konstytucja gwarantuje system rządów parlamentarnych i prawa podstawowe. W związku z tą konstytucją, cesarz jest... symbol państwa i jedności ludui sprawuje władzę czysto ceremonialną, nieposiadając suwerenności.

Konstytucja Japonii, znana również jako Konstytucja Pokojowa, została uchwalona w 1947 roku. Konstytucja Pokojowa Konstytucja Pokojowa, znana z odstąpienia od prawa do wypowiadania wojny, wprowadzona podczas okupacji przez Stany Zjednoczone po II wojnie światowej.

Preambuła Konstytucji Japonii

My, japoński lud, działając za pośrednictwem naszych właściwie wybranych przedstawicieli w Krajowej Radzie Diety,

postanowiliśmy zagwarantować sobie i naszym potomkom owoce pokojowej współpracy ze wszystkimi narodami i błogosławieństwa wolności na tej ziemi i postanowiliśmy, że już nigdy nie będziemy odwiedzani przez okropności wojny Poprzez działanie rządu; ogłaszamy, że władza suwerenna znajduje się w ludzie i stanowczo ustanawiamy tę Konstytucję. Rząd jest świętym obowiązkiem ludu, jego władza wynika z ludu, jego władza jest wykonywana przez przedstawicieli ludu, a jego korzyści są czerpane przez lud. Jest to uniwersalna zasada ludzkości, na której opiera się ta Konstytucja. Odrzucamy i unieważniamy wszystkie konstytucje, prawa, rozporządzenia i edykty, które temu zaprzeczają.

My, japoński lud, pragniemy wiecznego pokoju i jesteśmy głęboko świadomi wysokich ideałów, które kierują stosunkami międzyludzkimi, jesteśmy zdeterminowani, aby zachować nasze bezpieczeństwo i istnienie, ufając sprawiedliwości i wierze ludzi kochających pokój na świecie. Pragniemy zajmować zaszczytne miejsce w międzynarodowym społeczeństwie walczącym o zachowanie pokoju, zlikwidowanie tyranii, niewolnictwa, ucisku i nietolerancji na Ziemi przez wszystkie czasy. Uznajemy, że wszystkie narody świata mają prawo do życia w pokoju, wolne od strachu i potrzeb. Wierzymy, że żaden naród nie ponosi odpowiedzialności samodzielnie, ale zasady moralności politycznej są uniwersalne, a posłuszeństwo tym zasadom należy do wszystkich narodów, które podtrzymują swoją suwerenność i uzasadniają swoje suwerenne stosunki z innymi narodami.

My, japoński lud, szanujemy nasze narodowe zobowiązanie do osiągnięcia tych wysokich ideałów i celów za pomocą wszystkich naszych zasobów.

Konstytucja Japonii - pełny

I. Cesarz - Artigos 1 do 8

Artigo 1. Król powinien być symbolem państwa i jedności swojego ludu, czerpiąc swoją pozycję z woli ludu, w którym reside a suwerenność władzy.

Artigo 2. Tron imperial powinien być dziedziczny, a jego następstwo będzie zgodne z Ustawą o domu cesarskim zatwierdzoną przez Dietę.

Artigo 3. Rada i zgoda gabinetu powinny być wymagane we wszystkich działaniach cesarza w sprawach państwowych, a gabinet powinien być za nie odpowiedzialny.

Artigo 4. Król powinien wykonywać tylko te czyny stanu, które są przewidziane w Konstytucji, i nie powinien mieć uprawnień związanych z rządzeniem.
Król powinien delegować wykonywanie swoich czynności w sprawach państwowych zgodnie z przewidzianymi przepisami prawa.

Artigo 5. Kiedy, zgodnie z prawem domu cesarskiego, ustanowiona zostanie regencja, regent będzie wykonywał swoje czyny w sprawach państwowych w imieniu cesarza. W tym przypadku, ustęp pierwszy A1TP30Poprzedni dostęp zostanie zastosowany.

Artigo 6. Cesarz powinien wskazać premiera wybranego przez Dietę.
Król powinien wskazać przewodniczącego Sądu Najwyższego mianowanego przez rząd.

Artigo 7. Król, pod kierownictwem i zatwierdzeniem gabinetu, powinien wykonać następujące czynności w sprawach państwowych w imieniu ludu:

  • Uchwalanie poprawek do konstytucji, ustaw, zarządzeń gabinetowych i traktatów;
  • Zgromadzenie Diet;
  • Rozwiązanie Izby Reprezentantów;
  • Ogłoszenie wyborów powszechnych do członków parlamentu;
  • Poświadczenie nominacji i odwołania ministrów stanu oraz innych urzędników zgodnie z prawem, nominacja i akredytacja ambasadorów i ministrów;
  • Ustawa o ogólnym i specjalnym amnestii, zmiana kary, przedłużenie i przywrócenie praw;
  • Przyznanie zaszczytów;
  • Atestacja instrumentów ratyfikacji i innych dokumentów dyplomatycznych zgodnie z obowiązującym prawem;
  • Przyjęcie ambasadorów i ministrowie zagraniczni;
  • Wykonanie funkcji ceremonialnych;

Artigo 8. Żadna własność nie może być udzielana ani otrzymywana od Domu Cesarskiego, a prezenty nie mogą być wymieniane bez zgody Diety.

II. Odmowa wojny - Artigo 9

Artigo 9. Szczerze aspirujący pokój światowy w oparciu o sprawiedliwość i porządek, naród Japończyków na zawsze rezygnuje z użycia wojny jako suwerennego prawa narodu lub zagrożenia i użycia siły jako środka rozwiązywania sporów międzynarodowych.

W celu spełnienia celu poprzedniego akapitu, siły wojskowewojsko, marynarka wojenna i lotnictwo, jak każda inna potencjalna siła wojenna, nigdy nie będą utrzymywane. Prawo do prowadzenia działań wojennych przez państwo nie będzie uznawane. 

Artykuł jest dopiero w połowie, ale polecamy również przeczytanie:

III. → III. Prawa i obowiązki ludu - Artigos 10 do 40

Artigo 10. Warunki konieczne, aby być obywatelem japońskim, winny być określone przez ustawę.

Artigo 11. Ludność nie będzie pozbawiona możliwości korzystania z żadnych z podstawowych praw człowieka. Te fundamentalne prawa człowieka są gwarantowane ludowi przez tę Konstytucję i powinny być dostępne dla tego pokolenia oraz przyszłych pokoleń jako niezbywalne i wieczne prawa.

Artigo 12. Prawa i wolności gwarantowane ludowi przez niniejszą Konstytucję powinny być utrzymywane dzięki stałemu wysiłkowi ludu, który powinien zwalczać wszelkie nadużycia wolności i praw, i zawsze ponosić odpowiedzialność za ich wykorzystanie dla powszechnego dobra publicznego.

Artigo 13. Wszystkie osoby powinny być traktowane z szacunkiem jako jednostki. Prawo do życia, wolności, dążenia do szczęścia, o ile nie ingeruje w dobro wspólne, będzie najwyższym priorytetem w ustawodawstwie i innych instytucjach rządowych.

Artigo 14. Wszyscy ludzie są równi wobec prawa i nie powinno dochodzić do dyskryminacji w relacjach politycznych, ekonomicznych i społecznych ze względu na rasę, wyznanie, płeć, status społeczny lub pochodzenie rodzinne.
Szlachta i szlachta nie zostaną rozpoznani.
Żadne przywileje, wyrazy honoru ani wyróżnienia nie powinny być przyznawane osobom posiadającym ten status za ich życia.

Artigo 15. Lud mają niezbywalne prawo wybierać swoich przedstawicieli publicznych i także odwoływać ich.
Wszyscy przedstawiciele publiczni są sługami całej społeczności i żadnej innej konkretniej grupy.

Powszechne i dorosłe prawo wyborcze jest zapewnione w wyborach reprezentantów publicznych.
W każdych wyborach tajemnica głosowania nie będzie naruszana. Wyborca nie powinien być pytany publicznie lub prywatnie o swoje preferencje wyborcze.

Artigo 16. Wszyscy ludzie powinni mieć prawo do pokojowego zgłaszania żądań naprawienia szkód, zgłaszania prośby o usunięcie urzędników publicznych, uchwalania i uchylania poprawek do ustaw, uchwał lub regulacji oraz innych spraw; żadna osoba nie powinna być dyskryminowana za udzielanie wsparcia żadnej petycji.

Artigo 17. Wszyscy ludzie będą mogli ubiegać się o naprawę zgodnie z prawem państwa lub instytucji publicznej w przypadku doznania szkody w wyniku nielegalnego działania jakiegokolwiek urzędnika publicznego.

Artigo 18. Żadna osoba nie powinna być przetrzymywana w jakimkolwiek rodzaju niewoli. Praca przymusowa, z wyjątkiem kary za przestępstwa, jest zakazana.

Artigo 19. Wolność myśli i sumienia nie powinna być naruszana.

Artigo 20. Wolność religijna jest gwarantowana wszystkim. Żadna organizacja religijna nie powinna otrzymywać żadnych przywilejów od państwa ani sprawować żadnej władzy politycznej.
Żaden człowiek nie będzie zobowiązany do uczestnictwa w żadnym akcie religijnym, uroczystości, rytuale ani praktyce.
Państwo i jego organy powinny powstrzymać się od jakiejkolwiek edukacji religijnej lub wszelkich aktywności religijnych.

Artigo 21. Wolność zgromadzeń, stowarzyszeń i mowy, prasy i innych form wyrażania jest zagwarantowana.
Żadna cenzura nie powinna być utrzymana, a wolność komunikacji nie może być naruszana.

Artigo 22. Każda osoba powinna mieć prawo wyboru i zmiany miejsca zamieszkania oraz wyboru zajęcia, pod warunkiem że nie zagraża to dobru publicznemu.
Wolność wszystkich ludzi do przeprowadzki do innego kraju i zmiany obywatelstwa nie będzie naruszana.

Artigo 23. Wolność akademicka jest gwarantowana.

Artigo 24. O ślub powinien być oparty wyłącznie na dobrowolnym związku obu płci i powinien być utrzymywany na zasadzie porozumienia i równych praw między mężczyzną i kobietą.
W kwestiach wyboru małżonka, praw majątkowych, spadku, wyboru miejsca zamieszkania, rozwodu i innych kwestii dotyczących małżeństwa i rodziny, ustawy powinny być ustanowione z punktu widzenia godności jednostki i równości płci. 

Artigo 25. Wszystkie osoby powinny mieć prawo do utrzymania minimalnego standardu zdrowia i dobrobytu kulturowego.
We wszystkich sferach życia państwo powinno podejmować wysiłki w promowaniu i rozszerzaniu życia społecznego, bezpieczeństwa i zdrowia publicznego.

Artigo 26. Wszyscy ludzie powinni mieć prawo do równego i odpowiadającego ich umiejętnościom wykształcenia, zgodnie z przepisami prawa.
Wszyscy ludzie powinni zapewnić edukację chłopcom i dziewczynkom pod swoją opieką bez różnicy, zgodnie z przewidzianym w prawie. Ta obowiązkowa edukacja powinna być bezpłatna.

Artigo 27. Wszyscy ludzie powinni mieć prawo i obowiązek pracować.
Standard płac, godzin pracy, odpoczynku i innych warunków pracy powinien być określony przez ustawę.
Dzieci nie powinny być wykorzystywane.

Artigo 28. Prawo pracowników do organizacji, negocjacji i działania zbiorowego jest gwarantowane.

Artigo 29. Prawo do posiadania lub nabywania własności jest nienaruszalne.
Prawa własności powinny być określone przez prawo zgodnie z dobrem publicznym.
Własność prywatna może być wykorzystywana przez władze publiczne pod warunkiem sprawiedliwego odszkodowania.

Artigo 30. Ludzie będą podlegać opłatom zgodnie z przepisami prawa.

Artigo 31. Żadna osoba nie powinna być pozbawiona życia ani wolności, ani jakiegokolwiek kara karna powinno być nałożone, chyba że zgodnie z postępowaniem określonym w ustawie.

Artigo 32. Żadna osoba nie może być pozbawiona prawa do sprawiedliwego procesu.

Artigo 33. Żaden człowiek nie może być aresztowany bez nakazu wydanego przez urzędnika sądowego, określającego zarzucane przewinienie, chyba że zostanie aresztowany podczas popełniania przestępstwa.

Artigo 34. Żadna osoba nie może być aresztowana lub zatrzymana bez uprzedniego poinformowania o zarzutach przeciwko niej lub bez prawa do sądu; nie może być zatrzymana bez wystarczającego powodu; na żądanie każdej osoby zarzuty te muszą być natychmiast zgłoszone przed sąd lub radę.

Artigo 35. Prawo wszystkich ludzi do bycia bezpiecznymi w swoich domach nie będzie naruszone, z wyjątkiem przypadków, gdy wydane zostanie upoważnienie dla uzasadnionej przyczyny, które specyfikuje miejsce i przedmioty przeznaczone do zabezpieczenia lub zgodnie z postanowieniami ustawy. Artigo 33.
Każde przeszukanie lub zatrzymanie powinno być przeprowadzone na osobnym nakazie wydanym przez właściwy organ sądowy.

Artigo 36. Kara za stosowanie tortur przez jakiegokolwiek urzędnika publicznego lub okrutnego traktowania są całkowicie zakazane.

Artigo 37. W każdej sprawie kryminalnej oskarżony powinien mieć prawo do szybkiego i sprawiedliwego publicznego procesu przed niezawisłym sądem.
Oskarżonemu przysługuje prawo do przesłuchania wszystkich świadków i ma prawo do przymusowej egzekucji świadków w jego obronie sfinansowanej przez władze publiczne.
W każdym przypadku oskarżonemu należy zapewnić wsparcie kompetentnej rady, która w przypadku niemożności zapewnienia go ze względu na jego warunki, powinna zostać przydzielona przez państwo.

Artigo 38. Żadna osoba nie powinna być zmuszana do złożenia zeznań przeciwko sobie.
Rozmowy pod presją, torturą lub groźbą, lub po długotrwałym uwięzieniu lub zatrzymaniu, nie będą uznane za dowód.
Żadna osoba nie może być skazana ani ukarana w przypadkach, gdy jedynym dowodem przeciwko niej jest jej własne przyznanie się.

Artigo 39. Żadna osoba nie może być pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyn, który był legalny w chwili jego popełnienia, lub który został uniewinniony, ani też poddany drugiej karze.

Artigo 40. Kaźda osoba, jeśli została uniewinniona po aresztowaniu lub zatrzymaniu, może pozwać państwo o odszkodowanie zgodnie z prawem.

IV. → IV. Dieta - Artigos 41 do 64

Artigo 41. Dieta będzie najwyższym organem władzy państwowej oraz jedynym organem ustawodawczym państwa.

Artigo 42. Dieta będzie składała się z dwóch Izby, zwanych Izbą Reprezentantów oraz Izbą Doradców.

Artigo 43. Obydwie domy powinny składać się z wybranych członków i przedstawicieli ludu.
Liczba członków każdego domu powinna być ustalona przez ustawę.

Artigo 44. Kwalifikacje członków obu izb i ich wyborców powinny być określone przez ustawę. Niemniej jednak nie będzie dyskryminacji ze względu na rasę, wyznanie, płeć, status społeczny, pochodzenie rodzinne, wykształcenie, majątek lub dochód.

Artigo 45. Czas trwania kadencji członków Izby Reprezentantów wynosi cztery lata. Jednakże kadencja może zostać zakończona przed czasem w przypadku rozwiązania Izby Reprezentantów.

Artigo 46. Ok, here is the translation: Czas trwania kadencji członków Izby Radców wynosi sześć lat, a nowe wybory do połowy miejsc mają odbywać się co trzy lata.

Artigo 47. Okręgi wyborcze, metoda głosowania oraz inne kwestie dotyczące sposobu głosowania członków obu Izby powinny być określone w ustawie.

Artigo 48. Żadna osoba nie może być jednocześnie członkiem obu izb.

Artigo 49. Członkowie obu izb powinni otrzymywać roczne wynagrodzenie z krajowej skarbnicy zgodnie z prawem.

Artigo 50. Z wyjątkiem przypadków przewidzianych przez prawo, członkowie obu izb nie mogą być aresztowani podczas trwania posiedzenia parlamentu, a każdy członek aresztowany przed rozpoczęciem sesji musi być uwolniony podczas trwania sesji i będzie podlegał żądaniom izby.

Artigo 51. Członkowie obu izb nie mogą być pociągani do odpowiedzialności poza Izbą za przemówienia, debaty lub głosowania przeprowadzone w Izbie.

Artigo 52. Zwyczajne posiedzenie diety zostanie zwołane raz w roku.

Artigo 53. Rząd może zdecydować o zwołaniu nadzwyczajnych posiedzeń Diety. Gdy wniosek złoży co najmniej jedna trzecia wszystkich członków obu izb, rząd musi zadecydować na temat takiego zwołania.

Artigo 54. Kiedy Izba Reprezentantów zostanie rozwiązana, ogólne wybory członków Izby Reprezentantów powinny odbyć się w ciągu maksymalnie czterdziestu dni od daty rozwiązania, a Dieta powinna zostać zwołana w ciągu trzydziestu dni od daty wyborów.
Kiedy Izba Reprezentantów zostanie rozwiązana, Izba Radców zostanie zamknięta natychmiast. Jednak gabinet może w przypadku narodowej sytuacji awaryjnej wezwać Izbę Radców na nadzwyczajne posiedzenie.
Podjęte w takiej sesji kroki, o których mowa w klauzuli poprzedniego akapitu, powinny być tymczasowe i staną się nieważne i pozbawione mocy prawnej, chyba że zostaną zatwierdzone przez Izbę Reprezentantów w ciągu maksymalnie dziesięciu dni od otwarcia następnej sesji Sejmu.

Artigo 55. Każdy dom powinien rozstrzygać sprawy dotyczące swoich członków. Jednakże, w celu zapobieżenia przywilejom jakiegokolwiek członka, konieczne jest uzyskanie zgody dwóch trzecich lub większej liczby obecnych członków.

Artigo 56. Tematy biznesowe nie mogą być rozpatrywane w żadnej z izb, chyba że obecnych jest co najmniej jedna trzecia wszystkich członków.
Wszystkie sprawy powinny być rozstrzygane w każdej Izbie większością obecnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy Konstytucja stanowi inaczej, oraz w przypadku remisu, przewodniczący posiedzenia rozstrzygnie sprawę.

Artigo 57. Ustawa w każdej izbie powinna być publiczna. Jednakże tajne posiedzenie może odbyć się, gdy więcej niż dwie trzecie obecnych członków zatwierdzi rezolucję.
Każdy dom powinien prowadzić rejestr procedur. Rejestr ten powinien być opublikowany i rozpowszechniany do ogólnego obiegu, z wyjątkiem procedur spotkań tajnych, które wymagają charakteru poufnego.
Na żądanie jednej piątej lub większej liczby obecnych członków, głosy członków w sprawie dowolnej kwestii zostaną zarejestrowane w protokole.

Artigo 58. Każdy dom powinien wybierać swoich własnych członków i prezydentów.
Każdy dom powinien ustalić własny regulamin wewnętrzny dotyczący spotkań, procedur i dyscypliny wewnętrznej, i może ukarać członków za złe postępowanie. Jednakże, aby wykluczyć członka, konieczne jest, aby dwie trzecie lub więcej obecnych członków zatwierdziły rezolucję.

Artigo 59. Projekt ustawy staje się ustawą po zatwierdzeniu przez obie izby, chyba że postanowiono inaczej w Konstytucji.

Projekt ustawy, który został przyjęty w Izbie Reprezentantów i odrzucony w Izbie Doradców, stanie się ustawą po drugim przyjęciu w Izbie Reprezentantów przez ponad dwie trzecie obecnych członków.

Postanowienie poprzedniego akapitu nie zabrania Izbie Reprezentantów zwołania wspólnego posiedzenia komisji obydwu izb zgodnie z prawem.

Projekt ustawy, który nie zostanie rozpatrzony przez Izbę Radców w ciągu sześćdziesięciu dni po zatwierdzeniu przez Izbę Reprezentantów, uwzględniając okres przerwy, będzie uznany za odrzucony przez Izbę Radców.

Artigo 60. Przedstawiony budżet powinien być najpierw przedstawiony Izbie Reprezentantów.

W przypadku budżetu, jeśli Izba Doradców podejmie decyzję sprzeczną z Izby Reprezentantów, lub jeśli nie będzie porozumienia po spotkaniu komitetu obu Izb, zgodnie z prawem, albo gdy Izba Doradców nie wyda wyroku w sprawie budżetu w ciągu trzydziestu dni, wliczając okres przerwy, decyzja Izby Reprezentantów będzie traktowana jako decyzja parlamentu.

Artigo 61. Drugiej akapit A1TP30Previous also applies to cases where the Diet needs to approve the conclusion of treaties.

Artigo 62. Każdy dom może przeprowadzać śledztwa dotyczące rządu, a także wymagać zeznań świadków i produkcji nagrań.

Artigo 63. Premier i inni ministrowie państwa mogą w każdej chwili pojawić się w każdej izbie w celu wygłoszenia przemówienia na temat projektów ustaw, niezależnie od tego, czy są członkami izby czy nie. Powinni również odpowiedzieć na pytania lub udzielić wyjaśnień.

Artigo 64. Dietą powinno zostać utworzone trybunał impeachmentu składający się z członków obu izb w celu osądzania tych, którzy są przesłuchiwani.
Kwestie związane z impeachmentem powinny być uregulowane przez prawo.

V. Gabinet - Artigos 65 do 75

Artigo 65. Władza wykonawcza będzie zainwestowana w gabinecie.

Artigo 66. Rząd powinien składać się z premiera, który będzie jego liderem, oraz innych ministrów stanu, zgodnie z przepisami prawa.
Premier i pozostali ministrowie stanu muszą być obywatelami cywilnymi.
Gabinet, sprawujący władzę wykonawczą, powinien ponosić wspólną odpowiedzialność za Dietę.

Artigo 67. Prezes Rady Ministrów musi zostać wybrany spośród członków parlamentu i za pomocą rezolucji parlamentu. Ta nominacja musi poprzedzać wszystkie inne sprawy.
Jeśli Izba Reprezentantów i Izba Doradców nie dojdą do porozumienia i nie będzie porozumienia nawet po spotkaniu komitetu między obiema izbami, zgodnie z przewidzianymi przepisami prawnymi, lub Izba Doradców nie rozstrzygnie sprawy w ciągu maksymalnie dziesięciu dni, wliczając w to okres przerwy, po wyznaczeniu przez Izbę Reprezentantów, decyzja Izby Reprezentantów będzie decyzją Diety.

Artigo 68. Premier powinien wyznaczyć ministrów stanu. Jednak większość z nich powinna zostać wybrana spośród członków Diety.
Premier może odwołać ministrów stanu zgodnie ze swoją decyzją.

Artigo 69. Jeśli Izba Reprezentantów uchwali rezolucję o braku zaufania lub odrzuci rezolucję zaufania, rząd musi podać się do dymisji zbiorowo, chyba że Izba Reprezentantów zostanie rozwiązana w ciągu maksymalnie dziesięciu dni.

Artigo 70. Gdy wakatuje stanowisko premiera lub po pierwszym zwołaniu Diety po powszechnych wyborach do Izby Reprezentantów, gabinet musi złożyć masową rezygnację.

Artigo 71. W przypadku wymienionych w dwóch poprzednich artykułach, gabinet powinien kontynuować swoją działalność do czasu wyboru nowego premiera.

Artigo 72. premier, reprezentujący gabinet, przedkłada projekty ustaw, omawia kwestie ogólnokrajowe i zagraniczne w diecie oraz sprawuje kontrolę i nadzór nad różnymi gałęziami administracji.

Artigo 73. Gabinet powinien oprócz funkcji administracyjnych wykonywać następujące funkcje:

  • wiernie przestrzegać prawa; prowadzić sprawy państwowe;
  • Zajmować się sprawami zagranicznymi;
  • Zawierać traktaty. Jednakże, w zależności od okoliczności, będzie musiał uzyskać pierwsze lub kolejne zatwierdzenie Sejmu.
  • Administrowanie służbą cywilną zgodnie z wymaganymi standardami prawnymi;
  • Przygotować i przedstawić budżet w Diecie;
  • Ustanowienie zarządzeń gabinetu w celu wykonania postanowień konstytucji i prawa. Jednak nie można zawierać postanowień karanych w gabinecie, jeśli nie są one przewidziane przez to prawo;
  • Decydować o amnestię ogólną, szczególną amnestię, złagodzenie kary, odroczenie i przywrócenie praw;

Artigo 74. Wszystkie ustawy i rozkazy gabinetu muszą być podpisane przez właściwego ministra stanu oraz również przez premiera.

Artigo 75. Ministrowie stanu, podczas pełnienia swoich funkcji, nie podlegają działaniom prawowym bez zgody premiera. Jednakże to nie będzie stanowiło przeszkody w podjęciu takiej akcji.

VI. Sądowiedzący - Artigos 76 do 82

Artigo 76. Cała władza sądownicza jest inwestowana w Sąd Najwyższy i sądy niższe, zgodnie z ustawą.
Żaden nadzwyczajny sąd nie powinien być ustanowiony, ani żaden inny organ lub agencja wykonawcza nie powinny mieć ostatecznej władzy sądowniczej.

Wszyscy sędziowie powinni być niezależni w wykonywaniu swojego sumienia i powinni być zobowiązani tylko do Konstytucji i prawa.

Artigo 77. Najwyższa Rada N1TP30Ce nadana jest władza ustawodawcza, która określa zasady postępowania i praktyki, sprawy związane z wykonywaniem zawodu prawniczego, wewnętrzną dyscyplinę N1TP30Ci oraz zarządzanie sprawami sądowymi.

Prokuratorzy publiczni powinni być poddani władzy ustawodawczej Sądu Najwyższego.
Najwyższy Sąd może delegować władzę ustawodawczą niższym sądom.

Artigo 78. Sędziowie nie powinni być pozbawiani swoich funkcji, z wyjątkiem odwołania poprzez publiczne impeachment lub jeśli zostaną wyrokiem sądu uznani za cierpiących na problemy fizyczne lub psychiczne, które uniemożliwiają im wykonywanie ich oficjalnych obowiązków.

Żadne dyscyplinarne kroki przeciwko sędziom nie powinny być podejmowane przez żadne organy ani agencje władzy wykonawczej.

Artigo 79. Najwyższy Cort powinien składać się z przewodniczącego sędziego i ilości innych sędziów określonej przez ustawę; wszyscy ci sędziowie, z wyjątkiem przewodniczącego sędziego, powinni być nominowani przez gabinet.

Nominacja sędziów Sądu Najwyższego powinna zostać zatwierdzona przez lud poprzez ogólny wybór przeprowadzony przez członków Izby Reprezentantów tuż po nominacji, a kolejny taki wybór powinien odbyć się podczas pierwszego wyboru członków Izby Reprezentantów po dziesięciu latach, i tak dalej.

W przypadkach wymienionych we wcześniejszym akapicie, gdy większość głosów opowie się za odwołaniem sędziego, zostanie on zwolniony.

Temas związane z wyborami powinny być uregulowane przepisami prawa.
Sędziowie Sądu Najwyższego powinni przejść na emeryturę po osiągnięciu określonego wiekiem określonego przez prawo.
Wszyscy ci sędziowie powinni otrzymywać odpowiednie wynagrodzenie na regularnych odstępach czasu, które nie powinno być zmniejszone podczas pełnienia ich urzędu.

Artigo 80. Sędziowie niższych sądów powinni być wybierani przez biuro z listy osób wskazanych przez Sąd Najwyższy. Wszyscy sędziowie powinni pełnić swoje funkcje przez okres dziesięciu lat, z możliwością przedłużenia, pod warunkiem że przejdą na emeryturę po ukończeniu określonego wieku określonego przez prawo.

Sędziowie niższych sądów powinni otrzymywać regularne, odpowiednie wynagrodzenie, które nie powinno być zmniejszane podczas pełnienia swojej funkcji.

Artigo 81. Najwyższy Trybunał Konstytucyjny jest ostatecznym organem mającym władzę do ustalenia konstytucyjności każdej ustawy, zarządzenia, regulacji lub czynu urzędowego.

Artigo 82. Kiedy organ ustawodawczy jednomyślnie ustala, że sprawa narusza porządek publiczny, rozprawa może odbyć się w tajemnicy, ale w przypadkach naruszeń politycznych, obrazy związane z prasą lub spraw, w których prawa osób, gwarantowane w Rozdziale III Konstytucji, są kwestionowane, to takie sprawy powinny być rozpatrywane publicznie.

VII. Finanse - Artigos 83 do 91

Artigo 83. Władza do zarządzania finansami państwa będzie wykonywana zgodnie z decyzją Diety.

Artigo 84. Żadna nowa opłata nie będzie nałożona ani zmieniona, chyba że zgodnie z prawem lub z takich warunków, jak przewidziane przez prawo.

Artigo 85. Żadne fundusze nie mogą być wydane ani państwo nie może się zobowiązać bez zgody Diety.

Artigo 86. Gabinet powinien przygotować i przedstawić budżet japońskiemu parlamentowi do rozpatrzenia i ostatecznego zatwierdzenia na każdy rok podatkowy.

Artigo 87. W celu zabezpieczenia się przed nieprzewidzianymi deficytami w budżecie, rezerwowy fundusz powinien być upoważniony przez Dietę do użytku pod odpowiedzialnością gabinetu.
Gabinet będzie musiał uzyskać dalsze zatwierdzenie od Diety, aby dokonać jakichkolwiek wypłat ze środków rezerwowych.

Artigo 88. Wszystkie dobra Domu Cesarskiego będą własnością państwa. Wszelkie wydatki Domu Cesarskiego muszą być uwzględnione w corocznym budżecie zatwierdzonym przez Dietę.

Artigo 89. Żadne dobro lub środki publiczne nie mogą być wydawane ani przeznaczane na użytek, korzyść ani utrzymanie jakiejkolwiek instytucji czy stowarzyszenia religijnego, ani jakiejkolwiek instytucji charytatywnej czy edukacyjnej niepodlegającej kontroli władz publicznych.

Artigo 90. Sprawozdanie z wydatków i dochodów państwa powinno być corocznie audytowane przez Radę Audytorską i przedstawiane przez gabinet na for several months with will individual Trent koberto do Diety, wraz z oświadczeniem audytu, w ciągu następnego roku podatkowego po okresie coberto.
Organizacja i kompetencje Rady Audytorskiej powinny być określone przez ustawę.

Artigo 91. W regularnych odstępach, co najmniej raz w roku, rząd powinien składać relację Parlamentowi i urzędnikom odpowiedzialnym za finanse państwa.

VIII. Władze lokalne - Artigos 92 do 95

Artigo 92. Regulacje dotyczące organizacji i działania publicznych jednostek lokalnych powinny być ustalone ustawowo zgodnie z zasadą samodzielności lokalnej.

Artigo 93. Władze lokalne powinny ustanowić zgromadzenia jako swoje organy decyzyjne zgodnie z prawem.
Prezydenci lokalnych jednostek samorządu terytorialnego, członkowie ich zgromadzeń oraz wszyscy inni urzędnicy przewidziani przez prawo powinni być wybierani w wyborach powszechnych we własnych społecznościach.

Artigo 94. Władze publiczne na szczeblu lokalnym powinny mieć prawo do zarządzania swoimi zasobami, administrowania nimi oraz ustanawiania własnych przepisów zgodnie z prawem.

Artigo 95. Specjalne ustawy, które stosuje się wyłącznie do jednej instytucji publicznej, nie mogą być uchwalane przez Dietę bez zgody większości głosów danej instytucji publicznej lokalnej, zgodnie z prawem.

IX. Poprawki - Artigo 96

Artigo 96. Poprawki konstytucyjne powinny być wniesione przez Dietę poprzez zatwierdzenie ich przez ponad dwie trzecie członków każdej Izby, a następnie poddane ratyfikacji, co wymaga większości wszystkich głosów w referendum albo podczas wyborów zwołanych przez Dietę.

Zmiany konstytucyjne, gdy zostaną ratyfikowane, powinny zostać natychmiast ogłoszone przez cesarza w imieniu ludu jako integralna część Konstytucji.

Najwyższa Władza - Artigos 97 a 99

Artigo 97. Podstawowe prawa człowieka gwarantowane przez tę konstytucję zostały zapewnione japońskiemu ludowi jako owoc starożytnych ludzkich wysiłków dla wolności; te prawa przetrwały wiele testów, które wymagały wytrzymałości, i zostały przekazane tej i przyszłym pokoleniom z pewnością, że będą wiecznie nienaruszalne.

Artigo 98. Ta konstytucja powinna być najwyższym prawem w narodzie i żadne prawo, rozporządzenie, nakaz cesarski ani żaden inny akt rządowy sprzeczny z nią nie będzie miało ważności lub mocy prawnej.
Traktaty zawarte przez Japonię i ustanowione prawa narodów powinny być wiernie przestrzegane.

Artigo 99. Imperator lub regent, jak i ministerstwo stanu, członkowie Diety, sędziowie i wszyscy inni urzędnicy publiczni mają obowiązek szanować i wspierać tę konstytucję.

XI. Postanowienia dodatkowe - Artigos 100 do 103

Artigo 100. Ta Konstytucja powinna zostać zastosowana po upływie sześciu miesięcy od daty jej ogłoszenia.
Zmiany w ustawach niezbędne do stosowania niniejszej Konstytucji, wybory członków Izby Doradców oraz procedury zwoływania diety i inne procedury przygotowawcze do stosowania niniejszej Konstytucji powinny być przeprowadzone przed datą określoną w poprzednim paragrafie.

Artigo 101. Jeśli Izba Doradców nie zostanie utworzona przed datą wejścia w życie niniejszej Konstytucji, Izba Reprezentantów będzie funkcjonować jako Diecie do momentu utworzenia Izby Doradców.

Artigo 102. Czas trwania kadencji połowy członków Izby Doradców służących w pierwszej kadencji na mocy tej Konstytucji wynosi trzy lata. Członkowie, którzy spełniają te kryteria, zostaną określeni zgodnie z prawem.

Artigo 103. Ministrowie państwa, członkowie Izby Reprezentantów, sędziowie pełniący obowiązki w dniu uchwalenia niniejszej Konstytucji oraz wszyscy urzędnicy publiczni zajmujący stanowiska odpowiednie do tych uznanych przez niniejszą Konstytucję nie powinni stracić swoich stanowisk automatycznie w wyniku zastosowania niniejszej Konstytucji, o ile nie zostanie to określone w ustawie. W chwili wyboru ich następców zgodnie z przepisami niniejszej Konstytucji, ci powinni pełnić swoje mandaty zgodnie z przepisami prawa.

Przeczytaj więcej artykułów na naszej stronie.

Dziękujemy za przeczytanie! Będziemy jednak bardzo zadowoleni, jeśli spojrzysz na inne artykuły poniżej:

Przeczytaj nasze najpopularniejsze artykuły:

Czy znasz to anime?