ตอนเย็นวันที่ 17 ธันวาคม 1996 เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำลิมากำลังจัดงานรับรองเนื่องในวันเกิดของจักรพรรดิอะกิฮิโตะ หลังสองทุ่มเล็กน้อย ชายกลุ่มหนึ่งมาถึงด้วยรถพยาบาล เจาะกำแพงด้านที่ดูแลไม่หนาแน่น แล้วเข้าไปในสวน งานเลี้ยงกลายเป็นการจับตัวประกันที่ยาวนาน 126 วัน
เหตุการณ์นี้มักถูกเรียกว่าการจับตัวประกันที่สถานทูตญี่ปุ่น แม้จะเกิดขึ้นที่บ้านพักเอกอัครราชทูตในเขตซานอีซิโดร ไม่ใช่ที่อาคารสำนักงาน สถานที่อธิบายส่วนหนึ่งของสิ่งที่ตามมา เพราะบ้านพักรวมแขกคนสำคัญจำนวนมากไว้ในห้องเดียว
สารบัญ 9
ใครถูกจับเป็นตัวประกัน
ในบรรดาแขกหลายร้อยคนมีนักการทูต รัฐมนตรี นายทหาร และนักธุรกิจ รวมถึงโมริฮิสะ อาโอกิ เอกอัครราชทูต ผู้บุกเข้ามาเป็นสมาชิกขบวนการปฏิวัติทูปัก อามารุ ซึ่งเป็นกองโจรที่อ่อนกำลังลงมากในช่วงหลายปีก่อนหน้า
สมาชิก 14 คนนำโดยเนสตอร์ เซร์ปา การ์โตลินี สำหรับกลุ่มนี้ การบุกเป็นวิธีกลับมาเป็นที่มองเห็นและบังคับให้ปล่อยสมาชิกที่ถูกคุมขัง

ข้อเรียกร้อง
กลุ่มเรียกร้องให้ปล่อยนักโทษหลายร้อยคน ให้ทางผ่านที่ปลอดภัย และให้เปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจ สมาชิกคนหนึ่งกล่าวว่าจะปล่อยเพื่อนร่วมขบวนการหรือตายไปพร้อมตัวประกัน
รัฐบาลเปรูภายใต้อัลเบร์โต ฟูจิโมริปฏิเสธการเจรจาเรื่องปล่อยตัวนักโทษ จึงตั้งคณะผู้ไกล่เกลี่ยขึ้น โดยมีสภากาชาดระหว่างประเทศและเอกอัครราชทูตหลายคนร่วมอยู่
ภายในบ้านพัก
จำนวนตัวประกันลดลงเร็ว ผู้หญิงต่างชาติถูกปล่อยในคืนแรก และชาวต่างชาติส่วนใหญ่ออกไปหลังจากห้าวัน เหลือ 72 คน รวมถึงเอกอัครราชทูตและเจ้าหน้าที่เปรู
สัปดาห์ต่อมาเป็นกิจวัตรของการเจรจา คำวิงวอน และการรอคอย ตัวประกันเล่าภายหลังถึงการเล่นไพ่ การออกกำลังกาย และวิทยุ แต่ก็เล่าถึงการข่มขู่และความรู้ว่าการบุกอาจจบลงอย่างเลวร้าย

การบุกวันที่ 22 เมษายน 1997
กองทัพเปรูขุดอุโมงค์ใต้บ้านพักและซ้อมการบุกหลายสัปดาห์บนแบบจำลองขนาดจริง วันที่ 22 เมษายน 1997 หน่วยรบพิเศษระเบิดพื้นชั้นล่างและเข้าไป
ตามแถลงอย่างเป็นทางการ มีตัวประกัน 71 คนได้รับการช่วยเหลือ ตัวประกันหนึ่งคน ทหารสองนาย และผู้บุกทั้ง 14 คนเสียชีวิต ปฏิบัติการใช้ชื่อชาบิน เด อวนตาร์ ตามชื่อแหล่งโบราณคดี และในเปรูช่วงแรกถูกฉลองว่าเป็นความสำเร็จ
การเตรียมปฏิบัติการ
การเตรียมใช้เวลาหลายเดือน ทหารขุดอุโมงค์ใต้บ้านพักและซ้อมการบุกซ้ำ ๆ บนแบบจำลองขนาดเดียวกัน ข้อมูลจากตัวประกันที่ถูกปล่อยออกมาก็มีส่วนช่วย
การบุกเกิดขึ้นในเวลากลางวัน ขณะตัวประกันกำลังกินอาหารกลางวัน เมื่อเกิดการระเบิด ตัวประกันได้รับคำสั่งให้หมอบลงกับพื้น ขณะที่ทหารเข้าทางช่องที่เปิดขึ้น
สิ่งที่รู้ภายหลัง
รายงานเรื่องการประหารหลังการยอมจำนนทำให้ความสำเร็จนั้นมัวลง นักการทูตญี่ปุ่นโอกุระ ฮิเดตากะให้การว่ากบฏสามคนถูกทรมาน และทหารสองนายยืนยันว่าเอดูอาร์โด ครูซยังมีชีวิตอยู่ขณะที่ถูกควบคุมตัวแล้ว
ปี 2005 อัยการเปรูรับฟ้องคดีซึ่งถูกถอนภายหลังแรงกดดันจากสาธารณะ ปี 2015 ศาลสิทธิมนุษยชนระหว่างอเมริกาวินิจฉัยว่าครูซเป็นเหยื่อของการประหารนอกกระบวนการยุติธรรม และเปรูละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศ
ทำไมญี่ปุ่นตอบสนองแบบนั้น
ญี่ปุ่นไม่ได้เจรจากับกลุ่มนี้โดยตรง โตเกียวใช้ผู้ไกล่เกลี่ยและแรงกดดันจากประชาคมระหว่างประเทศ ขณะที่การตัดสินใจบุกอยู่ในมือของเปรู
กรณีนี้ไม่ปกติสำหรับญี่ปุ่นซึ่งแทบไม่เคยเผชิญการจับตัวประกันแบบนี้ สาธารณชนญี่ปุ่นติดตามข่าวทุกวัน และบ้านพักในลิมากลายเป็นสัญลักษณ์ของวิกฤตที่เริ่มต้นไกลจากบ้านเกิด
เงาที่ตกค้างในการเมืองเปรู
ฟูจิโมริได้คะแนนนิยมมหาศาลจากปฏิบัติการนี้ แต่ข้อกล่าวหาเรื่องใช้อำนาจเกินขอบเขตก็เพิ่มขึ้น เขาลาออกในปี 2000 และเดินทางไปญี่ปุ่น ต่อมาปี 2007 ถูกส่งตัวกลับจากชิลี และปี 2009 ถูกตัดสินว่ามีความผิด
เหตุการณ์นี้กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับเปรูไปอีกนาน ญี่ปุ่นเพิ่มความช่วยเหลือให้เปรู และเปรูรักษาความร่วมมืออย่างระมัดระวังกับญี่ปุ่น
สิ่งที่เหลืออยู่
การจับตัวประกันจบลงด้วยปฏิบัติการทางทหาร แต่การทบทวนทางกฎหมายใช้เวลาเกือบยี่สิบปี เหตุการณ์นี้แสดงว่าความสำเร็จกับการละเมิดสิทธิอาจอยู่ใกล้กันเพียงใดเมื่อรัฐตัดสินใจช่วยตัวประกัน
ใครที่สนใจความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับละตินอเมริกาจะเห็นบริบทของการอพยพของคนญี่ปุ่นในภูมิภาคนี้ได้จากบทความเรื่องการเมืองและการเลือกตั้งของญี่ปุ่นกับบราซิล






ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น