มังกรญี่ปุ่นเรียกว่าริว (ryū) เขียนว่า 竜 หรือ 龍 ปีกและไฟเป็นของประเพณีอื่น ส่วนที่นี่สัตว์ชนิดนี้มักอยู่ในน้ำและคงรูปร่างคล้ายงูไว้โดยมีหัวใกล้เคียงกับจระเข้
ข้อความต่อไปนี้พาไปดูสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏซ้ำในตำนาน บันทึก และนิทานพื้นบ้าน พร้อมเรื่องเล่าที่อยู่เบื้องหลังแต่ละชื่อ
สารบัญ 10
อะไรทำให้มังกรญี่ปุ่นต่าง
ต้นแบบหลักคือมังกรจีนที่เข้ามาพร้อมพุทธศาสนาและบันทึกทางประวัติศาสตร์ ฉบับญี่ปุ่นยังคงลำตัวยาว หนวด และกรงเล็บ แต่ทิ้งปีกไปเกือบทั้งหมด
แทนที่มันผูกกับน้ำ ฝน แม่น้ำ ทะเลสาบ และทะเล มันแปลงร่างเป็นคนหรือสัตว์อื่นได้ และทำหน้าที่เป็นเจ้าของแหล่งน้ำหนึ่ง ๆ
นักวิจัยบางคนอธิบายเรื่องเล่าบางเรื่องว่าเกิดจากการพบปลาขนาดใหญ่ สิ่งที่ชัดคือรูปร่างนี้ก่อตัวจากหลายแหล่งพร้อมกัน
ริวจิน เทพแห่งทะเล
ริวจิน (龍神) คือเทพมังกรแห่งมหาสมุทร หรือที่เรียกว่าวาทัตสึมิ (海神) อาศัยอยู่ในวังใต้ทะเลชื่อริวกูโจ และดูแลอัญมณีน้ำขึ้นน้ำลงกันจุกับมันจุที่ใช้ควบคุมระดับน้ำทะเล
เรื่องที่รู้จักกันดีพูดถึงไข่มุกที่ถูกขโมย มังกรพาสมบัติไป และนักดำน้ำชื่อทามาโทริไปเอากลับมา ระหว่างหนีเธอทำร้ายตัวเองเพื่อซ่อนไข่มุกและเสียชีวิตจากบาดแผลนั้น

โอโตฮิเมะและโทโยทามะฮิเมะ
โอโตฮิเมะเป็นธิดาองค์หนึ่งของริวจินและปรากฏในเรื่องอุราชิมะทาโร ชาวประมงช่วยเต่าตัวหนึ่งที่จริงคือเจ้าหญิงและตามเธอไปยังวังใต้ทะเล
โทโยทามะฮิเมะเป็นธิดาอีกองค์ แต่งงานกับโฮโอริหลานของเทพธิดาแห่งดวงอาทิตย์ และกลับสู่ทะเลเมื่อเขาผิดสัญญาและแอบมองเธอ บุตรของทั้งสองคืออุงายะฟูกิอาเอซุผู้เป็นบิดาของจิมมู จักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่น เธอจึงเป็นย่าของเขา

ยามาตะ โนะ โอโรจิ
ยามาตะ โนะ โอโรจิ (八岐の大蛇) มีแปดหัว แปดหาง และตาสีแดง มีตะไคร่กับต้นไม้ขึ้นบนหลัง ลำตัวแผ่ข้ามแปดหุบเขาและแปดยอดเขา
ทุกปีงูนี้เรียกร้องเครื่องสังเวย เมื่อถึงคิวธิดาของเจ้าที่ดินอาชินาซูจิ ซูซาโนะจึงเข้ามาจัดการ เขาตั้งถังสาเกข้าวแปดถัง สัตว์นั้นดื่มจนหมดแล้วเขาจึงสังหารมันขณะหลับ
ในหางมันเขาพบดาบคุซานางิและมอบให้เทพธิดาแห่งดวงอาทิตย์อามาเทราสึ ดาบนี้เป็นหนึ่งในสามสมบัติศักดิ์สิทธิ์และอยู่ที่ศาลเจ้าอัตสึตะใกล้นาโกยา ขณะที่กระจกยาตะ โนะ คางามิอยู่ที่อิเสะ และอัญมณียะซาคานิ โนะ มากาทามะอยู่ที่พระราชวังโตเกียว

คิโยฮิเมะ ผู้เปลี่ยนร่าง
คิโยฮิเมะ (清姫) เป็นธิดาของชายร่ำรวยที่บ้านรับพระและนักเดินทาง เธอหลงรักพระชื่ออันจิน ผู้ละจากหมู่สงฆ์และพยายามข้ามแม่น้ำฮิดากะเพื่อหนีเธอ
ความโกรธของเธอมากจนกลายเป็นงูและตามเขาไป อันจินซ่อนใต้ระฆังของวัดโดโจจิ และคิโยฮิเมะหลอมระฆังด้วยไฟของเธอ เรื่องนี้ถูกอ่านว่าเป็นเรื่องของความหึงที่ทำลายทุกอย่าง

เซย์ริวกับผู้พิทักษ์สี่ทิศ
เซย์ริว (青龍) คือมังกรสีฟ้าที่มาจากแนวคิดชิงหลงของจีน ในญี่ปุ่นมันเป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์สี่องค์ที่คุ้มครองเมืองหรืออาณาจักร
มันแทนทิศตะวันออก ทิศตะวันตกเป็นของเสือขาวบียักโกะ ทิศเหนือเป็นของเต่าดำเก็นบุ และทิศใต้เป็นของนกสีแดงซูซาคุ ในเกียวโตทั้งสี่ถูกถือเป็นผู้คุ้มครองเมือง

มังกรและงูอื่น ๆ
มิซึจิ (蛟) คือมังกรน้ำที่ถูกกล่าวถึงในนิฮงโชกิและในกวีมังโยชู บันทึกกล่าวถึงเครื่องสังเวยที่ถวายให้มันเพราะมันอาศัยอยู่ในแม่น้ำ
วานิ (鰐) แปลว่าจระเข้และกลายเป็นมังกรทะเลในตำนาน นุเระอนนะ (濡女) คือปีศาจที่มีลำตัวงูและหัวผู้หญิง มักถูกวาดให้นั่งที่ริมน้ำสางผม
เซ็นเนียวริวโอคือมังกรฝนจากเรื่องเล่าพุทธที่เชื่อมกับพระราชวังในเกียวโต คุระโอกามิถูกเรียกว่ามังกรแห่งความมืดและเป็นเทพชินโตแห่งฝนและหิมะด้วย

ที่ที่คำว่าริวยังอยู่
ชื่อวัดและชื่อสถานที่ใช้ตัวอักษรนี้ทุกที่ เทนรีวจิในเกียวโตแปลว่าวัดมังกรสวรรค์ และเก็นนินจิในเมืองเดียวกันมีชื่อจากภาพมังกรบนเพดานห้องหนึ่ง
นามสกุล ชื่อร้าน และชื่อสถานีก็ใช้คำนี้ ผู้เริ่มเรียนจึงพบริวก่อนอ่านตำนานสักเรื่อง
ริว โอโรจิ และมิซึจิต่างกันอย่างไร
สามคำทับซ้อนกันและสับสนได้ง่าย ริวคือมังกรในตำนานและศิลปะ โอโรจิคืองูยักษ์ในเรื่องของซูซาโนะ และมิซึจิคือสิ่งมีชีวิตในน้ำจากแม่น้ำและบันทึกเก่า
ส่วนหนึ่งของการทับซ้อนมาจากอินเดีย ตำราพุทธนำนาคซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายงูที่ดูแลน้ำและสมบัติเข้ามา และนักเขียนญี่ปุ่นใช้ริวแปลคำนั้น
เพราะเหตุนี้มังกรในวัดจึงดูคล้ายงูที่มีแผงคอ และสิ่งเดียวกันก็คุ้มครองแม่น้ำในเรื่องหนึ่งและห้องบูชาในอีกเรื่องหนึ่ง
มังกรในวันนี้
ในอนิเมะและมังงะ มังกรเป็นแรงบันดาลใจที่ใช้บ่อย ตัวอย่างหนึ่งคือรายการ 10 อันดับมังกรที่ดีที่สุด และคำนี้ยังใช้ในประโยคทั่วไปตามที่อธิบายใน 7 วิธีพูดมังกรในภาษาญี่ปุ่น







ชุมชน
ความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ในภาษานี้
ส่งความคิดเห็น